Σοβαρά εμπόδια στην πρόσβαση των ατόμων με αναπηρίες σε υπηρεσίες φροντίδας υγείας διαπιστώνει ο Επίτροπος Εποπτείας του ΓεΣΥ, ο οποίος με αφορμή συγκεκριμένη περίπτωση στη Λάρνακα αλλά και μετά τις δημόσιες καταγγελίες των οργανώσεων αναπήρων προχώρησε σε σχετική μελέτη και έκθεση.

Μάλιστα, στην κατάληξη της έκθεσής του ο Επίτροπος καλεί τον ΟΑΥ να εντάξει χωρίς καθυστέρηση στις πρόνοιες των συμβολαίων του με γιατρούς και άλλους παρόχους υγείας και την υποχρέωση για εγκαταστάσεις προσβάσιμες σε ΑμεΑ και υποστηρίζει ότι ο πάροχος πρέπει πρώτα να αποδεικνύει ότι είναι σε θέση να παρέχει πρόσβαση σε άτομα με αναπηρίες και μετά να προχωρεί στη σύναψη και την υπογραφή συμβολαίου με τον Οργανισμό. Κάνει πρόταση για τροποποίηση της νομοθεσίας ή των σχετικών κανονισμών, εάν αυτό κρίνεται απαραίτητο ώστε να απαιτείται η προσβασιμότητα από τους παρόχους υπηρεσιών φροντίδας υγείας και ταυτόχρονα εισηγείται τη σύσταση και λειτουργία ανεξάρτητης αρχής/πολυθεματικής επιτροπής, η οποία θα παρακολουθεί ζητήματα προσβασιμότητας γενικά και όχι μόνο στον τομέα της υγείας.

«Η κυριότερη νομοθεσία που σχετίζεται με την αναπηρία, περιλαμβάνει 3 κυρωτικούς νόμους διεθνών συμβάσεων, 5 γενικούς νόμους και 30 ειδικούς νόμους και κανονισμούς», αναφέρει στην έκθεσή του ο Επόπτης του ΓεΣΥ και προσθέτει: «Εντούτοις εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά εμπόδια πρόσβασης ατόμων με αναπηρία σε διάφορους τομείς και υπηρεσίες, που είναι αλληλοεπηρεαζόμενοι, π.χ. η πρόσβαση σε υπηρεσίες φροντίδας υγείας που ήταν το αντικείμενο έρευνάς μας, σχετίζεται με την πρόσβαση των ατόμων αυτών και εξαρτάται από τους δρόμους, από τη συγκοινωνία, την ύπαρξη χώρων στάθμευσης για ΑμεΑ πλησίον από την είσοδο των κτηρίων, τη διακίνηση εντός του κτηρίου κ.λπ.». 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Από το 2017 εκκρεμούν συστάσεις ΟΗΕ προς Κύπρο για δικαιώματα ΑμεΑ

Στο συμβόλαιο που υπογράφουν οι γιατροί και άλλοι πάροχοι υπηρεσιών υγείας με τον ΟΑΥ, προσθέτει ο Επόπτης, «περιλαμβάνονται ο εξοπλισμός και οι κτηριακές εγκαταστάσεις του ιατρείου και απαιτείται να είναι σύμφωνες με τις διατάξεις του περί εγγραφής ιατρών νόμου καθώς και οποιαδήποτε άλλη ισχύουσα νομοθεσία που αφορά τον εξοπλισμό ή/και στις εγκαταστάσεις ιατρείου». Στο συμβόλαιο, υποστηρίζει, πρέπει να υπάρχει απαίτηση και για προσβασιμότητα. Συγκεκριμένα, «στο σημείο που καθορίζονται οι ελάχιστες απαιτήσεις κτηριακών εγκαταστάσεων κατά την άποψή μου, και γίνεται εισήγηση προς τον ΟΑΥ, να συμπεριλάβει ως απαίτηση: «Να υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης σε όλους τους δικαιούχους και ειδικά σε ΑμεΑ, η διακίνηση εντός των χώρων που παρέχονται οι υπηρεσίες να είναι προσβάσιμες σε ΑμεΑ και να μην δυσκολεύουν τη μετακίνησή τους, να υπάρχουν κατάλληλοι χώροι υγιεινής για ΑμεΑ και πλησίον να υπάρχουν χώροι στάθμευσης για ΑμεΑ». 

Σε ό,τι αφορά τα κτήρια που κτίστηκαν πριν την εφαρμογή της νομοθεσίας που αφορά την προσβασιμότητα των οικοδομών, ο Επόπτης αναφέρει: «Με την εισαγωγή του ΓεΣΥ και ειδικά για τους χώρους που προσφέρονται οποιεσδήποτε υπηρεσίες φροντίδας υγείας πιστεύουμε ότι πρέπει να τροποποιηθεί η νομοθεσία, ώστε ο κάθε πάροχος που θα συμβάλλεται να δηλώνει τον χώρο εργασίας του και ο ΟΑΥ προτού συμβληθεί μαζί του να βεβαιώνεται ότι υπάρχουν οι κατάλληλοι χώροι για στάθμευση ατόμων με αναπηρία και ότι το κτήριο είναι προσβάσιμο». 

«Θεωρούμε ότι η ύπαρξη των απαραίτητων διευκολύνσεων για εύκολη πρόσβαση ατόμων με αναπηρίες είναι εκ των ων ουκ άνευ για τη λειτουργία των ιατρείων, κάτι το οποίο δεν ισχύει αυτή τη στιγμή», αναφέρεται στην έκθεση και προστίθεται: «Συνεπώς, πιθανόν να χρειάζεται τροποποίηση της νομοθεσίας ή των σχετικών Κανονισμών ώστε να καταστεί υποχρεωτική η ύπαρξη διευκολύνσεων».