Ο Αδάμος Κόμπος σχολιάζει και επικρίνει τη στάση και τη συμπεριφορά του Τούρκου προέδρου.
 
Παρακολουθώντας για χρόνια τη συμπεριφορά των διαφόρων κυβερνήσεων της Τουρκίας, ιδίως τα πολύ πρόσφατα, δεν δυσκολευόμαστε να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι έχουμε να κάνουμε με μία χώρα μιλιταριστική, επεκτατική χωρίς φραγμούς και αναστολές. Είναι ένας οδοστρωτήρας του διεθνούς δικαίου και της έννομης τάξης, όπως την αντιλαμβάνεται όλος ο πολιτισμένος κόσμος. Δεν σέβεται ούτε λαμβάνει υπόψη κανένα διεθνή οργανισμό, καμία διεθνή συμφωνία, καμία συνθήκη. Μεταφράζει την κάθε παράγραφο της οποιασδήποτε διεθνούς συμφωνίας και σύμβασης με τα δικά της μέτρα και σταθμά, και αναζητά πάντοτε να τα επιβάλλει με τη δύναμη της στρατιωτικής της ισχύος αλλά και μέσω των αγορασμένων φίλων της, που υπάρχουν δυστυχώς σ’ όλους τους οργανισμούς και κράτη. 
Αυτή τη στιγμή ο πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν συμπεριφέρεται ακριβώς όπως άρχισε να συμπεριφέρεται ο Χίτλερ όταν πρωτοανέλαβε την ηγεσία της Γερμανίας. Αφού απέκτησε σύγχρονη υπεροπλία, εισέβαλε στην Πολωνία, Αυστρία, Τσεχοσλοβακία, οδηγούμενος τελικά στην κατάκτηση όλου του κόσμου. 
Οι κυβερνήσεις πριν από τον Ερντογάν, αλλά ιδιαιτέρως από την περίοδο που ανέλαβε αυτός την ηγεσία της Τουρκίας, αφού κατόρθωσαν να βελτιώσουν την οικονομία της χώρας τους, έδωσαν στη συνέχεια πολύ μεγάλη σημασία στην ενίσχυση του στρατού τους σε έμψυχο αλλά πολύ πιο μεγάλη ενίσχυση στο άψυχο υλικό τους, παρουσιαζόμενη σήμερα να είναι μια πανίσχυρη χώρα. Διαθέτει πέραν των ειρηνικών εμπορικών βιομηχανιών, ποικιλία πολεμικών βιομηχανιών που την καθιστούν σχεδόν αυτάρκη σε υλικά και μέσα για τον στρατό της. 
Έχοντας όλα αυτά τα θετικά για τη χώρα του, πέραν βέβαια της γεωπολιτικής μεγάλης σημασίας της, λόγω της θέσης της, αλλά και του μεγάλου πληθυσμού της, ο Χίτλερ Ερντογάν δεν λογαριάζει κανένα. Θεωρεί τη χώρα του παντοδύναμη, αναζητώντας μέσω κάποιων αδυναμιών διεθνών συμφωνιών, όπως επίσης λόγω αδυνάτων οργανισμών όπως είναι ο ΟΗΕ, αλλά και πουλημένων οργάνων κάποιων οργανισμών, βρίσκει δικαιολογίες για να επιτύχει οραματισμούς και σχέδια που δεν είναι δυνατό να γίνουν αποδεκτά από το διεθνές δίκαιο και τους ηθικούς κανόνες. Αναζητά μέσω αρκετών προφάσεων και δικαιολογιών να επαναδημιουργήσει την άλλοτε Οθωμανική Αυτοκρατορία. Όλα είναι δικά του και για όλα επιζητά την επανάκτηση ή απλά την κατάκτησή τους. Είναι εκτός ελέγχου η συμπεριφορά της Τουρκίας, αλλά ιδιαιτέρως του «οραματιστή» Χίτλερ Ερντογάν, που δεν ξέρει πού να πρωτοστείλει στρατεύματα, αεροπλάνα και πλοία. Είναι, πιστεύω, την ίδια εικόνα που παρουσιάζει ο Χίτλερ Ερντογάν, με τον Χίτλερ της Γερμανίας στην αρχή της έναρξης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μάλιστα τον βλέπουμε από τηλεοράσεως να εκφωνεί εκ του προχείρου, πολύ τακτικά ομιλίες, μπροστά σε πολύ φανατισμένο κόσμο, όπως έκανε και ο Χίτλερ. Οι ομιλίες του συνεχώς αναφέρονται σε στρατούς και πολέμους σαν να πρόκειται για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Ας τον περιμαζέψουν κάποιοι για να μην οδηγήσει τον κόσμο στην καταστροφή.