Η Βερόνικα Νικολάου πολιτικός επιστήμονας αναφέρεται στη στάση των Κυπρίων απέναντι στους Σύρους μετανάστες.
Μια ματιά σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις τελευταίες μέρες, είναι αρκετή για να καταλάβει κανείς πού αναφέρεται το εν λόγω άρθρο. Και ναι! Αναφέρομαι στα τελευταία γεγονότα εντός του συριακού εδάφους, όπου είδαμε σίγουρα πολλοί από εμάς τις αμέτρητες φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν ξανά και ξανά, ώστε να μας θυμίζουν κάθε φορά πόσο τυχεροί είμαστε για την κάθε μέρα που ζούμε. Απεικονίζουν μιαν άλλη πραγματικότητα που δεν απέχει και πολύ από το νησί μας, μα που ταυτόχρονα θεωρούμε πως μοιάζει κάτι μακρινό.
Τα σχόλια και οι αντιδράσεις όλα είχαν τα ίδια χρώματα. Αυτά του οίκτου και της λύπησης που όμως δεν διαρκούν και για πολύ. Ξεβάφουν σε κλάσματα δευτερολέπτων από το άκουσμα της άφιξης αυτών των ανθρώπων στον τόπο μας που όμως δεν έφταιξαν σε κάτι, απλά είχαν την «τύχη», βλέπετε, να είναι μέρος ενός κακόγουστου σχεδίου.
Και σ’ αυτό το σημείο, θα δεις ή θα ακούσεις μάλλον φράσεις όπως: «εν κρίμα τα πλάσματα αλλά εν ανάγκη να έρκουνται ούλλοι δαμέσα;». Είναι να απορείς πράγματι. Πώς ένας λαός που έζησε σειρά πολέμων, καθώς και το φαινόμενο της μετανάστευσης, να αντιμετωπίζει έτσι τους Σύρους μετανάστες και όχι μόνο; Να ξεχνά πως ακόμα και σήμερα τα «δικά του παιδιά» μεταναστεύουν αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο!
Στη συνέχεια, μετά την εγκατάστασή τους στο νησί ακούς και μια άλλη γνωστή φράση «Ήρταν δαμέσα τζιαι κάμνουν ό,τι θέλουν, ενομίσαν εν στη χώρα τους». Αυτό που ίσως δεν έχει γίνει και πολύ σαφές, είναι ότι πρώτον σε περίπτωση οποιασδήποτε παρατυπίας του ενός δεν συμπεριλαμβάνονται αμέσως και τα υπόλοιπα άτομα της ίδιας εθνικότητας μ’ αυτόν («Ούλλοι τους το ίδιο πράμα είναι») και δεύτερον όσον αφορά τη «λαθρομετανάστευση», βασιζόμενοι, λοιπόν, στην έννοια της λέξης υποθέτουν πως πρόκειται στα σίγουρα για νεοσύστατους εγκληματίες!
Εντούτοις, ας σκεφτούμε μιαν άλλη εκδοχή… Οι πόλεμοι και τα μεταναστευτικά φαινόμενα θα συνεχίσουν να υπάρχουν, όπως και η εισροή μεταναστών στο νησί για όσο υπάρχει και εξελίσσεται το ανθρώπινο γένος. Οπότε η λύση στο πρόβλημα μήπως είναι άλλη; Μήπως το πραγματικό πρόβλημα, τελικά, δεν είναι τι κάνουν οι Σύροι με το που φθάνουν στη χώρα μας, αλλά οι μεταναστευτικές πολιτικές που ακολουθούνται και στο βαθμό που πραγματοποιούνται εντός των κυπριακών συνόρων; Οι αρμόδιες αρχές κατά πόσο είναι σε θέση να εκτελέσουν μια πιο αυστηρή μεταναστευτική πολιτική, η οποία από την άλλη δεν θα προσβάλλει και δεν θα θίγει τα δικαιώματα του μετανάστη για μια ομαλή συμβίωση; Και αν μπορούν, τότε πώς θα την εφαρμόσουν;
Επομένως, πριν μπούμε στη διαδικασία να σκεφτούμε με αρνητικό τρόπο για τα άτομα αυτά και την τραγική κατάσταση που βιώνουν καθημερινά, καλό θα ήταν να εξετάζουμε και ένα άλλο ενδεχόμενο. Σε κάθε περίπτωση, το άρθρο δεν αναφέρεται σε όσους πραγματικά συμπονούν και στηρίζουν με οποιοδήποτε τρόπο αυτούς τους ανθρώπους. Είναι από τα παραδείγματα που πρέπει να σεβόμαστε και εν τέλει να ακολουθούμε.
Όπως επίσης, δεν πρέπει να θεωρηθεί ως «επίθεση» σε όσους δεν συμμερίζονται ιδιαίτερα την άποψη αυτή.
