Ο Χαράλαμπος Μερακλής, γράφει για τα πολλά σκάνδαλα και περιγράφει την κατάσταση που επικρατεί στον τόπο μας.
Λόγω της ποικιλίας των σκανδάλων, ανευθυνότητας, διαχείρισης της περιουσίας του κράτους, δημοσίου χρήματος, ανάπτυξης, αμέλειας, διαφθοράς φοροδιαφυγής, παραβατικότητας κ.λπ. από δημόσια πρόσωπα, κυβερνητικές υπηρεσίες κ.λπ. στο νησί φέρουν στην επιφάνεια την αξιοπιστία του κράτους, θεσμών και πολιτικού συστήματος και των προνομίων που λαμβάνουν οι αξιωματούχοι και οι υπεύθυνοι των τμημάτων χωρίς να λογοδοτούν και να τους κατανέμονται ευθύνες και τιμωρία.
Δυστυχώς παρά την δυσοσμία που εκπέμπουν τα αναφερόμενα, επικεντρωθήκαμε μόνο στο πλαίσιο του ρεβανσισμού, εκτός μετρημένων περιπτώσεων «να φτάνει το μαχαίρι στο κόκαλο», μένουμε σε απλές διαπιστώσεις και εξαγγελίες ότι θα δημιουργήσουμε κράτος δικαίου, ισονομίας, τήρηση του Συντάγματος και των νόμων χωρίς να υιοθετούνται θεραπευτικές αγωγές και να λαμβάνονται μέτρα για το τέλος αυτού του καρκινώματος που τρώει τα σωθικά κράτους και κοινωνίας.
Λόγω της συνεχιζόμενης κρίσης που μας μαστίζει, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα συνηγορεί πως όλοι είναι εναντίον αυτής της θλιβερής κατάστασης αλλά το δημόσιο συνεχίζει να πληρώνει βαρύ κόστος όπως και οι πολίτες με αυτές τις ματσαράγκες.
Η παρατηρούμενη ευαισθησία είναι a la carte και στοχεύει στην συσκότιση και στον αδιέξοδο διάλογο χωρίς να ψηφίζεται νόμος για την υπευθυνότητα εκείνων που χειρίζονται το δημόσιο συμφέρον, πλούτο, ανάπτυξη, περιβάλλον και δημόσιο χρήμα.
Σ’ αυτές τις συνθήκες που βιώνουμε φαίνεται πως η κοινωνία μας δεν ανέχεται πια κάτι που ενώ πραγματικά είναι νόμιμο εξόφθαλμα είναι προκλητικό.
Συνέχεια διακηρύσσουμε ότι έχουμε αρετές και είμαστε ευρωπαϊκό κράτος αλλά εκ των πραγμάτων διαφαίνεται ότι υπάρχει μια συνεχής διαπάλη μεταξύ νόμιμου και ηθικού, η οποία είναι το χαρακτηριστικό των σύγχρονων δημοκρατιών όπου απαιτείται νέα θεσμοθέτηση για να πορευθούμε στη νέα εποχή όπου θα τηρούνται οι θεσμοί και οι κανόνες δικαίου χωρίς διακρίσεις μεταξύ των πολιτών.
Μόνο με αυτό τον τρόπο θα αποδειχθεί το νόμιμο και ηθικό που σύμφωνα με τα λόγια του Νορμπέρτο Μπόμπι, οι εμπλεκόμενοι διαφθείρονται όταν θέτουν το προσωπικό κέρδος, την ασφάλειά τους ή της οικογένειάς τους πάνω από το συνολικό κέρδος, όφελος και ασφάλεια για να οδηγηθούμε τελικά στη διάπραξη μιας πολιτικής πράξης που είναι εσφαλμένη.
Γι’ αυτό επιβάλλεται η επαναοριοθέτηση του δικαίου και ηθικής, ούτως ώστε να επέλθει ριζική εξυγίανση και να αναχαιτισθεί η κρίση θεσμών, αξιών, νόμων, μέσω των οποίων τα διάφορα παρατράγουδα που βιώνουμε βρίσκουν προσοδοφόρο έδαφος ανάπτυξης και δράσης.
Νόμιμο είναι κάθε πράξη που γίνεται κατ’ επιταγή ή σε συμμόρφωση προς τις διατάξεις του νόμου και από τους άγραφους νόμους περί δικαίου που εκπορεύονται από έθιμα και από την κοινωνία.
Από την άλλη, ηθικό είναι οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη σύμφωνα με το σύνολο των κανόνων και αξιών με τα οποία ορίζεται τι επιτρέπεται ή απαγορεύεται και τι οφείλουμε να κάνουμε στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους που επιβάλλει η κοινωνία ως αποδεκτό από τον μέσο άνθρωπο.
Πρέπει να ομολογηθεί πως στην πολιτική όλα εξετάζονται και ασκούνται με βάση την πολιτική σκοπιμότητα, δηλαδή τι συμφέρει πολιτικά και τι αναδεικνύουν οι δημοσκοπήσεις σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες.
Γι’ αυτό όλες οι πράξεις και δηλώσεις εμπεριέχουν πολιτική σημασία και ελέγχουν την πολιτική συμπεριφορά και οδηγούν το νομικό και ηθικό να μην είναι δεδομένο στην πολιτική, γιατί μέσω αυτών δημιουργείται ο κομματικός φανατισμός και μισαλλοδοξία που παρεμποδίζουν τους πολίτες να κρίνουν αντικειμενικά και στα αυταπόδεικτα.
Μέσω της άρνησης των πολιτικών και κομμάτων να ερμηνεύσουν το νομικό και ηθικό, ένα τμήμα του λαού έχει οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι δίκαιο είναι ότι συμφέρει στον καθένα και προσπαθεί να νομιμοποιήσει λάθη, παραλείψεις, ατασθαλίες, άγνοια, παρεμβάσεις, παραβατικότητα κ.λπ.
Πρέπει όλοι να αντιληφθούν πως ο λαός έχει κορεστεί με τις καθημερινές σκανδαλολογίες και την αχαπαριά, να μου επιτραπεί ο όρος, με την οποία διακινούμεθα και που οδηγούν στην πλήρη αποχή και αδιαφορία για την πολιτική ζωή του τόπου. Το μόνο που απομένει είναι επιτέλους να εφαρμοσθούν κανόνες και συμπεριφορές για την ηθική, νομιμότητα και πολιτικές δεσμεύσεις για εφαρμογή τους για να μην οδηγηθούμε στον λαϊκισμό και στα αυξημένα χτυπήματα κάτω από τη μέση της δημοκρατικής και κοινωνικής ζωής.
