Ο Αιμίλιος Οικονόμου προβληματίζεται μήπως η ελληνοκυπριακή πλευρά πρέπει να βρει έναν τρόπο ώστε να εκμεταλλευτεί τα δυνατά χαρτιά που έχει, όπως για παράδειγμα είναι οι υδρογονάνθρακες.
Το επόμενο μυστικό δείπνο μεταξύ του Προέδρου και του ψευδοπροέδρου, που δεν θα είναι μυστικό, αλλά ίσως το αποτέλεσμα να είναι μυστικό, θα είναι συνοπτικής διαδικασίας ήτοι, ωμά: «αποδέχεστε τη σύσταση Επιτροπής Υδρογονανθράκων ή το Τούρκικο Τρυπάνι τρυπά την ΑΟΖ σας;» Αποτέλεσμα θα είναι και πάλιν η έκδοση μιας ανακοίνωσης για την οποία η πλευρά μας θα θέλει, εκ των υστέρων, να παραθέσει ένα κατεβατό δικαιολογίες για δικαιολόγηση της ανακοίνωσης του δείπνου;
Απλά σε τέτοιες περιπτώσεις που καϊλούμε ή καλύτερα εκβιαζόμαστε κακήν κακώς να καϊλήσουμε, δεν μπορούμε τουλάχιστο να κερδίσουμε κι εμείς κάτι, αφού καταφεύγουμε συνεχώς και ίσως λόγω αδυναμίας, στη γνωστή ρήση win-win, γιατί ώς τώρα δεν είδα πουθενά να ισχύει αυτή η ρήση. Απλά η πλευρά μας την καπηλεύεται αλλά ποτέ δεν την εκμεταλλεύεται. Αλλά για να γίνω πιο σαφής.
Στις περιπτώσεις αυτές που η πλευρά μας κατέχει ένα δυνατό χαρτί και εν προκειμένω, τους Υδρογονάνθρακες, έχει στα χέρια της φλος ρουαγιάλ, δεν πρέπει να το ανταλλάξει, στην περίπτωση που υποχωρήσει, δεν λέω πως υποχωρεί, με ισοδύναμα ανταλλάγματα;
Τέτοια ανταλλάγματα μπορούσαν να είναι το άνοιγμα της Αμμοχώστου, η Εφαρμογή της Γ’ Βιέννης, το άνοιγμα των λιμανιών της Τουρκίας στα πλοία υπό Κυπριακή Σημαία, το Νερό από την Τουρκία κάτω από την Κυπριακή Δημοκρατία, το Σβήσιμο από τον Πενταδάκτυλο του υφιστάμενου μιάσματος. Δέσμευση της Τουρκίας ότι θα σταματήσει τη ροή των εποίκων, κ.λπ., κ.λπ. Όνειρα Θερινής Νυκτός;
