Ο Αντώνης Παπαχριστοδούλου, διερωτάται αν με τα σημερινά δεδομένα η φυσική και εθνική επιβίωσή μας σε αυτό τον τόπο είναι διασφαλισμένα.
Δεν χρειάζεται να είσαι πολιτικός επιστήμονας ή στρατιωτικός αναλυτής για να δώσεις μια απάντηση, έχοντας υπόψη τις στρατιωτικές μας ικανότητες και βλέποντας στην απέναντι πλευρά να κάνει κουμάντο μια διαταραγμένη προσωπικότητα. Μια προσωπικότητα που καβάλησε για καλά το καλάμι και συμπεριφέρεται σαν υπερδύναμη, αγνοώντας τους πάντες και κάθε αρχή δικαίου και διεθνών αρχών και συμφωνιών.
Ασφαλώς η ιδανικότερη λύση για όλους, θα ήταν μια αξιοπρεπής βιώσιμη λύση του προβλήματός μας, αλλά με τέτοιες νοοτροπίες από την απέναντι πλευρά, περιμένεις μια τέτοια λύση;
Υπάρχει περίπτωση ή θα υπάρξει στο προβλεπτό μέλλον, να αποκτήσουμε σαν έθνος εκείνη τη στρατιωτική δύναμη που να μπορέσουμε να τσακίσουμε τον Ανατολίτη και να τον στείλουμε στο πυρ το εξώτερον;
Και εδώ η απάντηση είναι εξόφθαλμη, όμως, μπορούμε να αποκτήσουμε τέτοια στρατιωτική δύναμη που να είναι αποτρεπτική σε νέα επιβουλή και προέλαση του σύγχρονου Αττίλα.
Κανένας με σώας τας φρένας δεν θέλει τον πόλεμο, γιατί ο πόλεμος είναι συνώνυμος με τον θάνατο και την καταστροφή. Αλλά τι θα κάνουμε που υπάρχουν άτομα με μη σώας τας φρένας και επιβάλλουν τους πολέμους;
Χωρίς να είμαι εμπειρογνώμονας, οικονομολόγος ή στρατιωτικός, πιστεύω ότι με μια καθολική εισφορά από τα εισοδήματά μας ενός, δύο ή και τριών μηνών, μπορούμε να εξασφαλίσουμε ένα τέτοιο κονδύλι που να μας επιτρέψει να αποκτήσουμε εκείνα τα οπλικά συστήματα τα οποία θα μας εξασφαλίζουν και μια υποφερτή άμυνα.
Με πολύ μικρές εξαιρέσεις, που είναι κατανοητές, πιστεύω ότι μπορούμε να αντέξουμε ένα τέτοιο οικονομικό βάρος. Μήπως θα χαθώ αν για μερικούς μήνες στερηθώ την άνεση και την καλοπέραση, όταν θα νιώθω ότι τα εγγονάκια, τα παιδιά μου και τα σπίτια τους είναι πιο ασφαλή;
Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι γιαγιάδες και μανάδες μας, έδιναν για την πατρίδα τα κοσμήματά τους, μέχρι και αυτές τις αρραβώνες τους! Εμείς δεν μπορούμε να φύγουμε από τα παχιά πατριωτικά λόγια και να πάμε στην πράξη;
Κύριε Αγγελίδη, συγχαρητήρια για την υπουργοποίησή σας και ευχόμαστε επιτυχίες, σας παρακαλούμε δε όπως μελετήσετε την εισήγησή μας κατά πόσο είναι εφικτή ή όχι.
