Ο Ανδρέας Μ. Βασιλείου, πρώην συνδικαλιστής, σχολιάζει τη στάση ηγετών έναντι των Τούρκων.
Όχι μόνο θλίψη αλλά οργή και αγανάκτηση προκαλούν ισχυρισμοί και απόψεις που αποενοχοποιούν την Τουρκία για τη βάρβαρη εισβολή και όχι λιγότερο, ενέργειες που εδραιώνουν τη συνεχιζόμενη κατοχή και των τετελεσμένων.
Μόνο ως συμμάχους της Τουρκίας θεωρώ όλους αυτούς που προωθούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τις τουρκικές θέσεις και απόψεις.
Τους κήρυκες της υποταγής χαρακτηρίζω ως τουρκοπροσκυνημένους -ως θα έλεγε και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης- αλλά και γραικύλους τους πολιτικούς και κομματικούς ηγετίσκους αυτών των απόψεων.
Ενώ ο νεοσουλτάνος Ερντογάν έχει πλήρως αφηνιάσει και ουδείς τολμά να τον χαλιναγωγήσει, πολύ περισσότερο μετά την επίσημη επίσκεψή του στην Ελλάδα, οι προκλήσεις, οι απειλές και οι εκβιασμοί έχουν πολλαπλασιαστεί με αποκορύφωμα την απαγωγή των δύο Ελλήνων στρατιωτικών στην περιοχή του Έβρου.
Δεν πρέπει να αισθάνονται καθόλου ευτυχείς αυτοί που είχαν την ατυχή έμπνευση να τον προσκαλέσουν στην Ελλάδα με αποτέλεσμα να αποθρασυνθεί τελείως.
Γίνεται τελευταία στην Κύπρο και πάλι λόγος για μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης (ΜΟΕ). Αλλά δεν πρόκειται για τοιαύτα αλλά για μέτρα εδραίωσης του διαχωρισμού και της κατοχής. Με το άνοιγμα μερικών οδοφραγμάτων αυτό συνέβη αφού δόθηκε διεθνώς η εντύπωση ότι στην Κύπρο υπάρχουν δύο κράτη όπου λειτουργούν τελωνειακοί και άλλοι έλεγχοι στα «σύνορα».
Μάλιστα δε, ορισμένοι αφελείς μάς είπαν ότι το άνοιγμα των οδοφραγμάτων θα λειτουργήσει περίπου ως «επανένωση εκ των κάτω» και ειδικά στην περίπτωση εκείνου της Δερύνειας ως απαρχή της επιστροφής μας στην Αμμόχωστο! Ας ανοίξει λοιπόν για να διαπιστώσουμε τις καταστροφικές συνέπειες, μεταξύ άλλων την αύξηση του αριθμού αυτών που θα ταξιδεύουν από το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου, των ξένων περιηγητών (τουριστών) που θα επισκέπτονται τα κατεχόμενα, των Ελληνοκυπρίων που θα διαμένουν στα ελληνικής ιδιοκτησίας ξενοδοχεία, αυτούς που θα χαρτοπαίζουν στα καζίνο και αυτούς που θα αναζητούν ανατολίτικες ηδονές σε οίκους ανοχής από τρυφερές υπάρξεις προερχόμενες από τις πρώην κομμουνιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης αλλά και της Κεντρικής Ασίας.
Μετά το πιθανό άνοιγμα του οδοφράγματος της Δερύνειας οι Τούρκοι θα λειτουργήσουν οι ίδιοι μερικά από τα ελληνικής ιδιοκτησίας ξενοδοχεία της Αμμοχώστου και τότε θα δείτε τι θα γίνει.
Ακούγονται τώρα, μετά που τουρκικά προϊόντα έχουν κατακλύσει τις κυπριακές αγορές, υποτονικές διαμαρτυρίες ότι ο ούτω καλούμενος κανονισμός της πράσινης γραμμής είναι διάτρητος αλλά και επιζήμιος. Το συμφέρον υπεράνω όλων. Ακόμα και σταυρουδάκια (φυλακτά) «Made in Turkey» κυκλοφορούν εκτός από τις κροτίδες και τα μάσκουλα. Φτάσαμε στο έσχατο σημείο ηθικής και εθνικής παρακμής να χρησιμοποιούμε οικοδομικά υλικά που προέρχονται από τα κατεχόμενα για επιδιόρθωση σχολείων και στρατοπέδων.
Όλοι αυτοί οι ανανιστές που μιλούν για δήθεν «επανένωση» και «απελευθέρωση» και την εφαρμογή ΜΟΕ (Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης), αν τολμούν, ας διεκδικήσουν την εφαρμογή του ψηφίσματος 550 του Συμβουλίου Ασφαλείας για την παράδοση της πόλης Αμμοχώστου στα Ηνωμένα Έθνη για να επιστρέψουν σε αυτήν οι νόμιμοι κάτοικοί της, την εφαρμογή της ούτω καλούμενης συμφωνίας της Γ’ Βιέννης που αφορά τους κατοίκους της Καρπασίας, την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων από τα Στροβίλια -όπως προνοεί σχετικό ψήφισμα του ΟΗΕ- τα οποία κατέλαβαν ύστερα από πολλά χρόνια μετά το 1974 και πολλά άλλα.
Αφού παραδώσαμε τα πάντα στους Τούρκους και έμειναν μόνο τα… βρακιά μας, διεκδικούν τώρα την ΑΟΖ και τους υδρογονάνθρακες.
Αυτά συμβαίνουν όταν ο τόπος στερείται πεφωτισμένων και χαρισματικών πολιτικών ηγετών που να διακρίνονται για το ήθος και το εθνικό τους ανάστημα που έφθασαν μέχρι του σημείου να ψηφίσουν τον ούτω καλούμενο νόμο Ακιντζί.
Ας μην ξεχνούν όμως τώρα που εορτάζουμε τις εθνικές επετείους ότι όλοι οι ήρωες και μάρτυρές μας, από την επανάσταση του 1821 μέχρι τον αγώνα της ΕΟΚΑ και μετά, έδωσαν τη ζωή τους για την Ένωση με την Ελλάδα και όχι για τις επάρατες συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου που επανέφεραν την Τουρκία στην Κύπρο με «επεμβατικά δικαιώματα» και υπερπρονόμια στους Τ/κ, ούτε για τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (ΔΔΟ) και ασφαλώς ούτε για τα σχέδια Ανάν που παραχωρούσαν την Κύπρο εσαεί στην Τουρκία και τον εξανδραποδισμό του Κυπριακού Ελληνισμού.
Γραικύλος: Ο Έλληνας που είναι ανάξιος της εθνικής παράδοσης, ο ξεπεσμένος και παρηκμασμένος Έλληνας, δουλοπρεπής προς τους ξένους.
Μάσκουλα: Κροτίδες και βαρελότα που χρησιμοποιούνται το Πάσχα.
