Ο Νίκος Μεσαρίτης απευθύνεται προς τον κ. Χαμπιαούρη και επικρίνει δηλώσεις του. 
Υπουργέ ήταν πόνος να σε γνωρίσω μέσα από όσα έχεις πει. Είσαι ο υπουργός που θα στηρίξει το πνεύμα και τη σοφία στα νέα παιδιά, το μέλλον της ημικατεχόμενης πατρίδας. Μίλησες για Ελληνικά ιδεώδη για Χριστιανικά χωρίς να σκεφτείς ότι την ίδια ώρα τα χρωμάτιζες.
Ελληνικά και Χριστιανικά ιδεώδη είχαν και οι χουντικοί δικτάτορες στην Ελλάδα. Ελλάδα. Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών είπαν. Βασάνισαν, σκότωσαν, φυλάκισαν, εξόρισαν, μπήκαν από την πόρτα του Πολυτεχνείου με άρμα πάνω στα σώματα φοιτητών, παρέδωσαν αμαχητί την Κύπρο στον Αττίλα. Έστειλαν την Εθνοφρουρά στην Πάφο, στη Λεμεσό την κράτησαν στη Λευκωσία, στον τόπο της απόβασης ούτε μια σφαίρα. Χιλιάδες έχασαν τη ζωή τους, γυναίκες βιάστηκαν, αγνοούμενοι, περιουσίες χάθηκαν, χιλιάδες εκτοπίστηκαν, η Κύπρος μοιρασμένη μέχρι σήμερα στο όνομα Ελληνικών Χριστιανικών αξιών Υπουργέ. Αγράμματοι, απαίδευτοι, αυτόκλητοι δάσκαλοι γελοίου λόγου, φτωχής γλώσσας.      Ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Καραϊσκάκης, ο Μακρυγιάννης, ο λόγος τους έξω από την αντίληψή τους. Μόνο ταλέντο η φάλαγγα στα καταγώγια των βασανιστηρίων και η συνωμοσία. Να βάλουν μυαλό στους αντίθετους, αυτό είναι το σύστημα της παιδείας στο οποίο συνταυτίστηκες, συνταύτισες την παιδεία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Γιατί το έκαμες; Γιατί στην καλύτερη περίπτωση η γλώσσα σου προέτρεξε της διάνοιάς σου. Δηλαδή μακριά από όσα το Ελληνικό πνεύμα μας έχει κληρονομήσει. Δεν ξεχώρισες ότι υπάρχει κομμάτι που έχει δηλητήριο στις Ελληνοχριστιανικές αξίες του, τις βλέπει και τις προβάλλει μέσα από φακό που στερείται της Δημοκρατικής και Ιστορικής αλήθειας, τις υιοθετεί με φανατισμό και δεν δυσκολεύεται όπως κάθε άκρο να φτάσει στην εμφύλια επιβολή.
Υπουργέ, κάποτε έγραφα αμέσως, αν αργήσεις αφαιρείς την ένταση που έχει προκληθεί. Σε αυτό τον τόπο χρειάζονται επιχειρήματα. Ανεξάρτητα η θέση μου είναι ότι προσπάθησες να περάσεις μέσα από τη σκόνη που σήκωσες θεωρώντας ότι δεν θα λερωθείς.                                              Πήρα την απόφαση να βάλω την άποψή μου κάτω γιατί με έχεις εκθέσει προσωπικά. Ο διορισμός σου κατά ένα εκατοστό στηρίχτηκε στη δική μου υπογραφή αφού με αυτήν εμπιστεύτηκα την υποψηφιότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας που σε διόρισε. Δεν θα σου ζητήσω να παραιτηθείς αυτό είναι θέμα της δικής σου συνείδησης ή και ευθύνη του Προέδρου, την καλή όμως πίστη σου δύσκολα έως καθόλου θα την ανακτήσεις.