O Αντώνης Χατζηαντώνης, Κερυνειώτης πρόσφυγας, παρουσιάζει ένα φανταστικό διάλογο ανάμεσα στον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον Μουσταφά Ακιντζί.
Στις 16 τρέχοντος, επιτέλους, και μετά από πολλά παρακάλια της πλευράς μας, προς τους Τ/κύπριους «αδελφούς» και γείτονες, θα υπάρξει ένα δείπνο μεταξύ των two leaders. Μια συνάντηση κοινωνικού χαρακτήρα, όπως συνηθίσαμε να την αποκαλούμε.
Θα επιχειρήσω, χρησιμοποιώντας τη φαντασία μου, αλλά και ολίγον χιούμορ, να γράψω έναν υποθετικό διάλογο, μεταξύ των δύο ηγετών: Του κ. Αναστασιάδη και του Μ. Ακιντζί.
-Οh, my friend Nikos, long time no see! How are you, my friend?
-A, αδελφέ Μουσταφά, εγώ έχει καιρόν που δηλώνω έτοιμος για μια συνάντηση. Εσύ έκαμνες τον δύσκολον… Why?
-Μα, αφού ξέρεις, Νίκος μου… Ούτε WC δεν μπορώ να πάω χωρίς άδειαν από Ταγίπ εφέντην… You know how it is…! Εγώ επεθύμησά σε, my friend…
-Μα, δεν είπαμεν; Διάλογος Κυπριακής Ιδιοκτησίας. Πότε θα σηκώσεις ανάστημα, να χτυπήσεις τη γροθιά σου στο τραπέζι και να φανείς δυναμικός με αυτόν; Άκουσες και τον Καμμένον εχθες, τι είπεν; Με τρελούς δεν μπορείς να συνεννοηθείς…! He called him crazy…!
-Εύκολον να το λες εσύ, Νίκος… Έλα τζιαι θέση μου. Νερόν, ρεύμαν, ππαράν, εν θα έχουμεν αν γυρέψω πως εν να κάμω έτσι πράμαν… You understand…! Ε, ξέρεις, πρέπει να το παίζω τζιαι λίγον μάγκας… Να παίξω τζιαι λλίον θέατρον, καρντάση… Είναι και οι ακροδεξιοί Τ/κύπριοι, που ούτε να σας δουν δεν θέλουν…! Εν τους πειράζει καθόλου το taxim…!
-Ε, μα εγώ εν έχω ακροδεξιάν αντιπολίτευση Μουσταφά μου; Το ΕΛΑΜ και πολλούς άλλους κρυπτοδιχοτομικούς… Aναγκάστηκα να φορέσω την φουστανέλλαν πάλαι… Ως τζιαι τον Χαμπιαούρην έστειλά τους τον προχτές, να δηλώσει ότι μοιραζόμαστε τα ίδια ελληνοχριστιανικά ιδεώδη… Ίντα ‘ν’ πον να κάμω, τα ευλοημένα; I had no choice…!
-Ααα, Νίκος, εν τούτα που κάμνεις, τζιαι εν θα με ξαναδείς! Θωρούν τα οι Γκριζόλυκοι ποτζιεί, τζιαι ανεβαίννει τους η πίεση στα 19…! Τζιαι φκάλλουν το άχτιν τους, πάνω στον γέρημον τον Σενέρ…!
-Τέλος πάντων. Τι θα παραγγείλουμεν; Πάντως όχι σουβλάκια και ραβιόλες, όπως τότε, μετά την εισβολήν, το ’78, που εφάγαν ο Κληρίδης με τον Ραούφ. Εν τους έφερεν γούριν, αυτό το μενού..!
Αλλά, ας αφήσουμε τα αστεία, φίλοι μου. Η κατάσταση είναι σε οριακό σημείο. Αν απεδέχθη ο κ. Ακιντζί να συνφάγει μετά του εξοχότατου κ. Αναστασιάδη είναι για να του τονίσει και από κοντά ότι έναρξη συνομιλιών που θα είναι «ανοικτού τέλους» δεν θα γίνει αποδεκτή.
Και, βεβαίως, είμεθα βέβαιοι ότι θα απαιτήσει να συμπεριληφθούν και τα θέματα των εξορύξεων και της εκμετάλλευσης του υποθαλάσσιου πλούτου, στις επερχόμενες συνομιλίες. Αν, και εφ’ όσον αυτές πραγματοποιηθούν.
Κάτι, που εγώ τουλάχιστον, το θεωρώ πολύ χλομό…!
