Ο Αντώνης Χατζηαντώνης έγραψε αυτό το κείμενο πριν τη συνάντηση των δύο ηγετών, επισημαίνοντας κάποια σημεία, που και σήμερα, δυο μέρες μετά, έχουν τη σημασία τους.
Ένα μάλλον πολυδιαφημισμένο δείπνο-κοινωνική συνάντηση, που όπως και όλες οι συναντήσεις των τελευταίων 44 ετών, θα είναι απλά, δύο παράλληλοι… μονόλογοι. Ή ένας διάλογος κωφών.
Πείτε μου ένα λόγο, μόνο ένα, για τον οποίο θα ’πρεπε να ελπίζουμε. Όταν έχεις απέναντί σου, μια προκλητική χώρα, που επεμβαίνει με θράσος χιλίων πιθήκων στη δική σου ΑΟΖ!
Όταν, μας κατηγορούν ότι έχουμε υπαναχωρήσει από τις συγκλίσεις σε βασικά θέματα, όπως στο θέμα της εκ περιτροπής προεδρίας, στην πολιτική ισότητα και άλλα.
Η λεγόμενη διεθνής Κοινότητα, μας έχει ήδη προειδοποιήσει, ότι θα μας εγκαταλείψει στο έλεος του Θεού, αν συνεχίσουμε… να είμεθα αδιάλλακτοι! Και οι δύο πλευρές, προσέρχονται στο δείπνο, με μία και μόνο πρόθεση: Να διερευνήσουν η κάθε μια, τις προθέσεις της άλλης.
Αυτό, από μόνο του, προδικάζει την αποτυχία…
Εμείς γνωρίζουμε τι επιδιώκει η τουρκική πολιτική στο Κυπριακό. Επιθυμεί, μέσα από την υπογραφή μιας λύσης ΔΔΟ, που θα είναι στην ουσία μια χαλαρή συνομοσπονδία, να ελέγχει ολόκληρη την κυπριακή επικράτεια. Με τους Τ/κύπριους να δηλώνουν ξεκάθαρα πλέον, ότι δεν τους εμποδίζει κανείς, στο να προχωρήσουν σε ένα Plan B, που θα θέτει ταφόπλακα στις προσδοκίες μας για μια υποφερτή, βιώσιμη λύση, που θα λειτουργεί προς όφελος και των δύο κοινοτήτων. Συνεχίζοντας επίσης, διά στόματος Ακιντζί να διακηρύττουν εις όλους τους τόνους, ότι δεν είναι διατεθειμένοι να εισέλθουν σε ένα διάλογο ανοικτού τέλους, επιμένοντας σε απαράδεκτα χρονοδιαγράμματα.
Ο κύριος Αναστασιάδης, και είναι προς τιμήν του αυτό, φαίνεται ότι εγκατέλειψε οριστικά τη φιλο-ανανική του στάση στα χρόνια 2002 – 2004, όταν δήλωνε διαπρύσιος κήρυξ, αλλά και ένθερμος υποστηρικτής ενός ετεροβαρούς σχεδίου, το οποίον ήταν κατά 80% έργο του λόρδου David Hannay. Και παρέδιδε την Κύπρο στην Τουρκία. Και που απερρίφθη σε δημοψήφισμα, τον Απρίλη του 2004.
Η δική μας προσέγγιση, νομίζω πρέπει να αποτελείται από τα εξής 4 σημεία:
1) Να εξακολουθεί να υφίσταται η Κυπριακή Δημοκρατία (ή μια μορφή συνέχισής της), ως κυρίαρχη συνιστώσα πολιτεία.
2) Να καταργηθούν οριστικά και αμετάκλητα, τα επεμβατικά δικαιώματα των Εγγυητριών Δυνάμεων. Να αποσυρθούν εντός 12 μηνών το πολύ, ΟΛΑ τα ξένα στρατεύματα από το έδαφος της νήσου. Να συζητηθεί η παραμονή 1000 Ελλήνων στρατιωτών και 500 Τούρκων. Αμφότερα τα αποσπάσματα θα φέρουν ελαφρύ οπλισμό.
3) Να υπάρξουν χειροπιαστές εγγυήσεις ή δεσμεύσεις των χωρών μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, μέσα από ένα αποδεκτό και ισοβαρές πλαίσιο Ομοσπονδίας, για μια δίκαιη συνδιαχείριση της εξουσίας, μιας ανεξάρτητης, κυρίαρχης και εδαφικά ακέραιας Κύπρου.
4) Δίκαιη κατανομή 80% – 20%, των κερδών από τα έσοδα που θα προκύψουν από την εμπορική συν-εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων.
Σε αυτά τα 4 σημεία πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι. Και να πάψουμε να αλληλο-κατηγορούμεθα αναμεταξύ μας. Αυτό, θα μας καταστρέψει. Όλοι είμεθα πατριώτες, και ΟΛΟΙ αγαπάμε το νησί, που μας άφησαν ως ιερή παρακαταθήκη, οι πρόγονοί μας από την Ελληνική Αχαΐα.
