Διάθεση κρατικής γης για ιδιωτικά πανεπιστήμια – Τι προνοούν Κανονισμοί οι οποίοι τέθηκαν από την κυβέρνηση σε δημόσια διαβούλευση

Ακίνητη ιδιοκτησία της Δημοκρατίας θα μπορεί να εκμισθώνεται ή να παραχωρείται προς χρήση για την ίδρυση και λειτουργία πανεπιστημίων.

Νοείται ότι το ευεργέτημα καλύπτει πανεπιστήμια τα οποία καλύπτονται από τη σχετική νομοθεσία [«ο περί Ιδιωτικών Πανεπιστημίων (Ίδρυση, Λειτουργία και Έλεγχος) Νόμος του 2005»] ως νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου.

Πέραν των πανεπιστημίων καλύπτονται και ιδιωτικά σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης, με οποιουσδήποτε όρους ήθελε αποφασίσει το Υπουργικό Συμβούλιο, ανάλογα με την περίπτωση.

Τα πιο πάνω προβλέπονται από Κανονισμούς τους οποίους έχει θέσει η κυβέρνηση σε δημόσια διαβούλευση και σχετίζονται γενικά με τη διάθεση ακίνητης ιδιοκτησίας της Δημοκρατίας.

Με βάση τους κανονισμούς, η διάθεση της κρατικής γης, μέσω εκμίσθωσης ή παραχώρησης άδειας χρήσης, πρέπει να εξετάζει σωρευτικά τους εξής παράγοντες:

◗       Το μέγεθος της προτεινόμενης ανάπτυξης.

◗       Κατά πόσο η ακίνητη ιδιοκτησία είναι κατάλληλη για τον σκοπό αυτό.

◗       Τη συνεισφορά της προτεινόμενης ανάπτυξης στην οικονομία του τόπου.

◗       Τη βιωσιμότητα της προτεινόμενης ανάπτυξης.

◗       Την οικονομική δυνατότητα υλοποίησης της προτεινόμενης ανάπτυξης για την οποία ζητείται η διάθεση ακίνητης ιδιοκτησίας της Δημοκρατίας.

◗       Τις απόψεις των καθ’ ύλην αρμόδιων Τμημάτων και Υπηρεσιών της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Στους Κανονισμούς ξεκαθαρίζεται πως «η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για διάθεση ακίνητης ιδιοκτησίας της Δημοκρατίας (για τον πιο πάνω σκοπό) θα τελεί υπό την αίρεση εξασφάλισης άδειας λειτουργίας ως πανεπιστημίου ή ιδιωτικού σχολείου μέσης εκπαίδευσης, δυνάμει των οικείων νομοθεσιών, η οποία θα πρέπει να εξασφαλίζεται και προσκομίζεται στο υπουργείο Εσωτερικών εντός δύο ετών από την ημερομηνία λήψης της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου για διάθεση της ακίνητης ιδιοκτησίας της Δημοκρατίας. Σε διαφορετική περίπτωση η πιο πάνω απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ακυρώνεται αυτόματα.

Σημειώνεται, πως πριν από έναν χρόνο είχε απασχολήσει τη Βουλή πρόθεση διάθεσης κρατικής γης σε ιδιωτικά πανεπιστήμια με μειωμένο ενοίκιο, κάτι το οποίο θεωρήθηκε από κάποιες πλευρές της Βουλής ότι δεν στρέφεται μόνο κατά των δημόσιων πανεπιστημίων τα οποία θα ανταγωνιστούν, αλλά και άλλων ιδιωτικών πανεπιστημίων τα οποία είτε αγόρασαν είτε νοίκιασαν ιδιωτική με βάση τα ισχύοντα στην αγορά.

Ο πρόεδρος της επιτροπής Εσωτερικών, Άριστος Δαμιανού, είχε προειδοποιήσει, πως υπάρχει το ενδεχόμενο κάποιοι να εξασφαλίζουν άδειες αξιοποίησης κρατικής γης για λειτουργία πανεπιστημίων και τελικά να τις πουλάνε «με αέρα» για να κερδίζουν όπως συνέβη και στο παρελθόν με άδειες άλλων αναπτύξεων.

Στο θέμα είχε παρέμβει και η Εφόρος Κρατικών Ενισχύσεων, Στέλλα Μιχαηλίδου, η οποία, με επιστολή της προς την κοινοβουλευτική επιτροπή Εσωτερικών, ξεκαθάρισε, πως άλλο είναι τα δημόσια πανεπιστήμια για τα οποία δεν εγείρεται θέμα κρατικής ενίσχυσης και άλλο τα ιδιωτικά πανεπιστήμια τα οποία αποτελούν επιχειρήσεις και έχουν στόχο το κέρδος.

Στην επιστολή της κ. Μιχαηλίδου καταγράφονταν και τα ακόλουθα: «Ειδικότερα, η δημόσια εκπαίδευση που οργανώνεται στο πλαίσιο του εθνικού εκπαιδευτικού συστήματος, εποπτεύεται από το κράτος, χρηματοδοτείται εν όλω ή εν μέρει από δημόσιους πόρους και όχι από τους σπουδαστές ή τους γονείς τους, εκπληρώνει την αποστολή του κράτους έναντι των πολιτών του. Περαιτέρω, οι τυχόν οικονομικές συνεισφορές από τους σπουδαστές ή τους γονείς τους συχνά καλύπτουν μόνο τμήμα του πραγματικού κόστους της υπηρεσίας και ως εκ τούτου δεν μπορούν να θεωρηθούν ως αμοιβή για την παρεχόμενη υπηρεσία. Συνεπώς δεν μεταβάλλεται η μη οικονομική φύση της δημόσιας εκπαίδευσης».

Ως εκ τούτου, συνέχιζε η Έφορος, «τα δημόσια πανεπιστήμια, από πλευράς κανόνων των κρατικών ενισχύσεων, δεν ασκούν οικονομική δραστηριότητα και κατ’ επέκτασην η κρατική χρηματοδότηση προς αυτά δεν εγείρει ζήτημα με βάση τους κανόνες των κρατικών ενισχύσεων. Συνεπώς, παραχώρηση κρατικής γης προς τα εν λόγω πανεπιστήμια δύναται να διέπεται από μίσθωμα ή τέλος χρήσης, χαμηλότερο του αγοραίου, ακόμα και ονομαστικό ή καθόλου μίσθωμα/ τέλος χρήσης. Το ύψος του εν προκειμένω μισθώματος ή τέλους χρήσης είναι ζήτημα διακριτικής ευχέρειας της αρμόδιας για την παραχώρηση της γης Αρχής».

Με βάση τα πιο πάνω, η συζήτηση των πιο πάνω Κανονισμών αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.