Η Αστυνομία διερευνούσε εναντίον του σοβαρά ποινικά αδικήματα τα οποία αφορούσαν σε παράνομη κατοχή με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών, κατοχή πυροβόλου όπλου και σε παράνομη κατοχή εκρηκτικών υλών και του ζήτησε DNA αλλά αυτός αρνήθηκε. Στη συνέχεια εξασφαλίστηκε δικαστικό διάταγμα που τον υποχρέωνε να δώσει δείγμα γενετικού υλικού και αργότερα στράφηκε δικαστικώς εναντίον του.

Το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζοντας έφεσή του κατά της απόρριψης αιτήματός του για έκδοση διατάγματος certiorari που να ακυρώνει την απόφαση του Δικαστηρίου Λεμεσού, σημειώνει αρχικά ότι ο αιτητής τελούσε υπό νόμιμη κράτηση για τη διερεύνηση των πιο πάνω σοβαρών ποινικών αδικημάτων, του ζητήθηκε όπως δώσει παρειακά επιχρίσματα ή άλλο γενετικό υλικό. Αυτός αν και αρχικά έδωσε γραπτή συγκατάθεση να του ληφθούν παρειακά επιχρίσματα, φωτογραφίες και αποτυπώματα στη συνέχεια την αναίρεσε αρνούμενος να δώσει παρόλο που του εξηγήθηκε ότι εάν δεν κατηγορηθεί για αδίκημα στο Δικαστήριο τότε όλες οι φωτογραφίες, αποτυπώματα, δείγματα παρειακού επιχρίσματος, θα καταστραφούν αμέσως ή θα του παραδοθούν.

Η Αστυνομία για την εξασφάλιση του διατάγματος που να τον υποχρέωνε να δώσει γενετικό υλικό, είχε αναφέρει σε Δικαστήριο στη Λεμεσό ότι «λόγω του ότι οι εξετάσεις της Αστυνομίας δεν έχουν συμπληρωθεί ακόμα και του ότι σε τεκμήρια της υπόθεσης έχει εντοπισθεί γενετικό υλικό αγνώστου ανδρός, η λήψη γενετικού υλικού από τον 1ο ύποπτο είναι απαραίτητη για συμπλήρωση και εξιχνίαση της υπόθεσης με σκοπό τη σύγκρισή του με το γενετικό υλικό που εντοπίστηκε σε τεκμήρια της παρούσας υπόθεσης.»

Ο συνήγορός του υποστήριξε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν εξέτασε την αναγκαιότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, θέση με την οποία διαφώνησε το Ανώτατο Δικαστήριο σημειώνοντας ότι το κατώτερο Δικαστήριο έκρινε δικαιολογημένο το αίτημα στη βάση του μαρτυρικού υλικού που είχε τεθεί ενώπιόν του, μαρτυρικό υλικό που αδιαμφισβήτητα ικανοποιούσε την προϋπόθεση της αναγκαιότητας και αναλογικότητας. Εν προκειμένω, αναφέρεται, το κατώτερο Δικαστήριο ρητά κατέγραψε στην απόφασή του πως έκρινε δικαιολογημένο το αίτημα, υπό το φως του περιεχομένου του αιτήματος και του μαρτυρικού υλικού που το υποστήριζε. Μετά τη διαπίστωση αυτή απέρριψε την έφεση κατά της απόφασης να μην εκδοθεί το διάταγμα που να ακυρώνει την υποχρέωση για παροχή γενετικού υλικού. Για τη Δημοκρατία εμφανίστηκαν οι δικηγόροι Β. Μπίσσας και Ε. Κωνσταντίνου.