Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ορθά τα ποσά αποζημιώσεων που επιδικάστηκαν σε δύο πρώην ηθοποιούς του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου (ΘΟΚ), απορρίπτοντας την έφεσή τους. Συγκεκριμένα, οι ηθοποιοί Σταύρος Λούρας και Γιώργος Μουαΐμης είχαν προσφύγει κατά του ΘΟΚ, αμφισβητώντας την απόφαση του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών σχετικά με τις αποζημιώσεις που τους είχαν επιδικαστεί για τον τερματισμό της απασχόλησής τους. Το Ανώτατο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, διατηρώντας ως έχουν τα ποσά που είχαν επιδικαστεί.
Η απόφαση, η οποία εκδόθηκε στις 16 Ιουνίου 2026, αφορά διαφορά για τον τρόπο υπολογισμού των αποζημιώσεων των δύο ηθοποιών, οι οποίοι εργάζονταν στον ΘΟΚ με διαδοχικές συμβάσεις. Πρωτοδίκως είχαν επιδικαστεί αποζημιώσεις ύψους 22.436 ευρώ στον πρώτο εφεσείοντα, ο οποίος προσλήφθηκε στην υπηρεσία του ΘΟΚ το 1996 και 19.850 ευρώ στον δεύτερο που προσλήφθηκε στον ΘΟΚ το 2001.
Οι εφεσείοντες υποστήριξαν ότι η εργοδότησή τους ήταν αορίστου διάρκειας και ξεκινούσε από την ημερομηνία της αρχικής πρόσληψής τους και όχι από την εφαρμογή του περί Εργοδοτουμένων με Εργασία Ορισμένου Χρόνου Νόμου του 2003, γεγονός που, κατά τη θέση τους, θα οδηγούσε σε σημαντικά υψηλότερες αποζημιώσεις.
Το Ανώτατο, ωστόσο, συμφώνησε με την πρωτόδικη προσέγγιση. Όπως σημειώνει στην απόφασή του, «ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέτασε το δικαίωμα των εφεσειόντων για αποζημίωση λαμβάνοντας υπόψη τον χρόνο μετά την εφαρμογή του Ν.98(Ι)/2003, έχοντας επιπλέον υπόψιν ότι σύμφωνα με το Άρθρο 7(3) του ίδιου Νόμου, αυτός δεν έχει αναδρομική ισχύ».
Σε άλλο σημείο της απόφασης, το Ανώτατο ανέφερε ότι το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών εξέτασε όλα τα επίδικα ζητήματα και εξέδωσε «μια πλήρως αιτιολογημένη απόφαση».
Καταληκτικά, το Ανώτατο έκρινε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο «κατέληξε σε εύλογα συμπεράσματα που δικαιολογούνταν πλήρως από τις νομολογιακές αρχές που εφαρμόζονται στην υπόθεση» και αποφάσισε ότι «η έφεση απορρίπτεται στο σύνολό της».
ΚΥΠΕ
