Τρία μαζικά εγκλήματα με ανυπολόγιστες απώλειες ανθρώπινων ζωών υπενθυμίζει ο  Πανίκος Νεοκλέους, Συγγραφέας-ερευνητής. 

Στις 13 Φεβρουαρίου συμπληρώθηκαν 73 χρόνια από τους βομβαρδισμούς της Δρέσδης, ενώ σε λίγες μέρες θα συμπληρωθούν και πάλι 73 χρόνια από τη ρίψη των ατομικών βομβών στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι. Τρία μαζικά εγκλήματα με ανυπολόγιστες απώλειες ανθρώπινων ζωών, αλλά και ανυπολόγιστες υλικές και περιβαλλοντικές καταστροφές. Πρωτεργάτες (εγκληματίες) και στις τρεις περιπτώσεις οι Αμερικανοί και οι πιστοί τους σύμμαχοι Άγγλοι. 
Και ενώ ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος πλησίαζε προς στο τέλος του, ο «σερ’» Ουίνστον Τσόρτσιλ, σε συνεννόηση με τον Αμερικανό φίλο και σύμμαχό του Χάρι Τρούμαν, δίνει εντολή στον επιχειρησιακό διοικητή Άρθουρ Χάρις να βομβαρδίσει τη γερμανική πόλη Δρέσδη. 
Από επίσημες πληροφορίες, στην επίθεση συμμετείχαν 805 αεροπλάνα της RAF και 527 αμερικανικά αεροπλάνα.
Στις τρεις μέρες (από 13 μέχρι 15 Φεβρουαρίου 1945) που διήρκεσαν οι βομβαρδισμοί, σύμφωνα με επίσημους υπολογισμούς, εναντίον της Δρέσδης ρίχτηκαν 40.000 τόνοι εκρηκτικών και χημικών βομβών. Το αποτέλεσμα αυτών των επιθέσεων ήταν να χάσουν τη ζωή τους πολλές δεκάδες χιλιάδες αθώων πολιτών οι οποίοι προσπαθούσαν να διαφύγουν από την κόλαση που είχαν δημιουργήσει οι βομβαρδισμοί, αφού το 90% της πόλης είχε καταστραφεί και παραδόθηκε στις φλόγες.
Αν το δικαιολογητικό, όπως ισχυρίζονται μέχρι σήμερα οι Αμερικανοί και οι Άγγλοι, ήταν ότι στην πόλη υπήρχαν εργοστάσια κατασκευής όπλων, τα επίσημα ανεξάρτητα στοιχεία λένε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των θυμάτων ήταν άμαχοι και ότι αυτοί δολοφονήθηκαν έξω από την πόλη, τη στιγμή που προσπαθούσαν να απομακρυνθούν από αυτήν.
Ενώ εδώ και πολλά χρόνια οι εκάστοτε κυβερνήσεις της Αμερικής και της Αγγλίας κατηγορούν άλλους για εγκλήματα πολέμου, ποτέ ως επίσημες κυβερνήσεις δεν παραδέχτηκαν τα δικά τους τρομερά εγκλήματα. Σε αντίθεση με αυτό, το 1992 η τότε κυβέρνηση της Αγγλίας κατασκεύασε Μνημείο Τιμής για τον διοικητή των βομβαρδισμών της Δρέσδης. Τότε, ούτε και η παγκόσμια κατακραυγή δεν στάθηκε ικανή να σταματήσει τη μετά από χρόνια επιβράβευση των εγκληματιών πολέμου, Ουίνστον Τσόρτσιλ και Άρθουρ Χάρις.
Η περίπτωση της Δρέσδης παρέμεινε και συνεχίζει να παραμένει γραμμένη με ψιλά γράμματα στην Παγκόσμια Ιστορία. 
Σε λίγες μέρες «γιορτάζουμε» το άλλο μεγάλο έγκλημα που έγινε μερικούς μήνες μετά τη σφαγή της Δρέσδης. Όπως είναι γνωστό, στις 6 και 9 Αυγούστου του ίδιου χρόνου (1945) και πάλι οι Αμερικανοί, με τις ευλογίες του «ήρωα» συμμάχου τους Ουίνστον Τσόρτσιλ, ρίχνουν τις ατομικές τους βόμβες πρώτα στη Χιροσίμα και μετά από τρεις μέρες στο Ναγκασάκι, σκορπίζοντας και πάλι τον όλεθρο και την καταστροφή μεταξύ των αθώων πολιτών. Και εκεί όπως και στη Δρέσδη, τα θύματα μεταξύ των αμάχων εκατοντάδες χιλιάδες. Όσο για τις συνέπειες; Τεράστιες!