Παρατηρώντας κανείς σε διάφορα μέρη του κόσμου τους ανθρώπους, παρατηρώντας το νου τους να είναι απασχολημένος με την ψυχαγωγία, με τη διασκέδαση, με τα σπόρ, αν, με οποιονδήποτε τρόπο, νοιάζεται, πρέπει αναπόφευκτα να αναρωτηθεί: Ποιο είναι το μέλλον; Πού μας οδηγούν όλα αυτά; Αναρωτιέται κανείς ποιο είναι το μέλλον της ανθρωπότητας, το μέλλον όλων αυτών των παιδιών; Βλέπεις στην τηλεόραση από το πρωί μέχρι το βράδυ ατελείωτη διασκέδαση. Και όλες οι διαφημίσεις σου συντηρούν την αίσθηση ότι διασκεδάζεις. Υπάρχει η διασκέδαση των αθλητικών—τριάντα, σαράντα χιλιάδες άνθρωποι να κοιτάζουν μερικούς ανθρώπους σε ένα γήπεδο και να φωνάζουν μέχρι που βραχνιάζουν. Και επίσης πηγαίνεις και παρακολουθείς κάποια λειτουργία σε μια μεγάλη εκκλησία, κάποια τελετουργία, που και αυτό επίσης είναι ένα είδος ψυχαγωγίας. Το αποκαλούν ιερό, θρησκευτικό, αλλά και αυτό είναι μια διασκέδαση, μια συναισθηματική, ρομαντική εμπειρία, μια αίσθηση θρησκευτικότητας. Όταν κυριαρχεί η βιομηχανία της διασκέδασης, όταν οι νέοι άνθρωποι, οι μαθητές, τα παιδιά, συνεχώς εξωθούνται στην ευχαρίστηση, στην ψευδαίσθηση, σε ένα ρομαντικό αισθησιασμό, τότε οι λέξεις συγκράτηση και λιτότητα παραμερίζονται, ούτε καν τις σκέφτεται κανείς. Όταν από μικρό παιδί έχεις ανατραφεί να διασκεδάζεις και να ξεφεύγεις από τον εαυτό σου μέσα από την ψυχαγωγία—τη θρησκευτική ή οποιαδήποτε άλλη—και όταν οι περισσότεροι ψυχολόγοι λένε πως πρέπει να εκφράζεις οτιδήποτε αισθάνεσαι και πως οποιαδήποτε μορφή συγκράτησης ή περιορισμού είναι καταστροφική και οδηγεί σε διάφορες μορφές νεύρωσης, τότε ασφαλώς χώνεσαι όλο και πιο πολύ στον κόσμο της διασκέδασης, της ψυχαγωγίας, που σε βοηθά να ξεφύγεις από τον εαυτό σου.
Οι πλούσιοι θέλουν να ξεφύγουν από τον εαυτό τους πηγαίνοντας σε νυχτερινά κλαμπ, σε διάφορες άλλες διασκεδάσεις, σε ταξίδια. Οι πιο έξυπνοι που θέλουν να ξεφύγουν από τον εαυτό τους αρχίζουν να επινοούν και να έχουν διάφορα ιδιόμορφα πιστεύω. Οι ανόητοι που θέλουν να ξεφύγουν από τον εαυτό τους ακολουθούν άλλους ανθρώπους, έχουν γκουρού που τους λένε τι να κάνουν. Οι φιλόδοξοι επίσης θέλουν να ξεχάσουν τον εαυτό τους πετυχαίνοντας κάτι. Έτσι, όλοι μας, καθώς μεγαλώνουμε, καθώς γερνάμε, θέλουμε να ξεχάσουμε τον εαυτό μας, οπότε προσπαθούμε να ανακαλύψουμε κάτι σπουδαίο με το οποίο να ταυτιστούμε. Ο άνθρωπος έχει πλαστεί στα καλούπια της ευχαρίστησης και όλη η ζωή, θρησκευτική ή κοσμική, είναι το κυνήγι της. Όταν ο νους δεν είναι ελεύθερος και δεν έχει επίγνωση, τότε οι αισθήσεις γίνονται αιτία διαφθοράς, πράγμα που συμβαίνει στο σύγχρονο κόσμο.
*Παθολόγος – Βελονιστής – Παραψυχολόγος (Πρόεδρος Παγκύπριου Ομίλου Παραψυχολογίας).
