Πριν από μερικές μέρες και συγκεκριμένα, στις 5 Οκτωβρίου, είχαμε την Ημέρα του Εκπαιδευτικού. Είδαμε και διαβάσαμε διάφορα άρθρα και αναρτήσεις στο διαδίκτυο εξ αφορμής της ημέρας, από εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, οι οποίοι εστίαζαν μεταξύ άλλων, στο σημαντικό ρόλο του κάθε δασκάλου και του κάθε καθηγητή στην εκπαίδευση αλλά και γενικότερα, στην πνευματική ανάπτυξη των μαθητών. Γιατί ως γνωστόν, ο εκπαιδευτικός μαζί με τον γονέα μπορούν να πλάσουν τα παιδιά από μικρή ηλικία, να τα στηρίξουν, να τα καθοδηγήσουν, να τα σπρώξουν να ανοίξουν τα δικά τους φτερά.
Με αφορμή όλα αυτά, συνομιλήσαμε με την πρόεδρο της ΠΟΕΔ, Μύρια Βασιλείου, εστιάζοντας κυρίως στο κύρος του εκπαιδευτικού σήμερα καθώς και στις προκλήσεις, τις οποίες έχει ο κλάδος να αντιμετωπίσει. Άλλαξαν τα πράγματα σε σύγκριση με περασμένες δεκαετίες; Έγιναν εκπτώσεις; Επηρεάστηκε η γνώση από την εύκολη και ανεξέλεγκτη πρόσβαση σε πηγές ενημέρωσης; Τέθηκε εν αμφιβόλω η αξιοπιστία και η επάρκεια του εκπαιδευτικού σήμερα; Ευθύνεται το υπουργείο Παιδείας για την εικόνα που έχουν πολλοί πολίτες για το τόσο σημαντικό αυτό επάγγελμα;
Αρχικά, η κ. Βασιλείου μιλώντας στον «Φ» ανέφερε ότι το κύρος του κάθε επαγγέλματος είναι πάντα επιθυμητό, τονίζοντας ότι είναι αυτό που προσδίδει αποδοχή, αυτοπεποίθηση αλλά και την αίσθηση ότι ο κάθε επαγγελματίας ασκεί ένα αξιόλογο κοινωνικό έργο, για αυτό και του οφείλεται ένας σχετικός σεβασμός.
«Όσον αφορά το κύρος των εκπαιδευτικών, σε μια εποχή όπου επικρατεί η αγοραία εκδοχή του πολιτισμού και της ζωής και το κύρος καθορίζεται εν πολλοίς από τις «αξίες» του χρήματος και της εξουσίας, όλοι και όλες αντιλαμβανόμαστε πόσο αρνητικά έχει επηρεαστεί», σημειώνει, ενώ παράλληλα δηλώνει πως «μέχρι και τη δεκαετία του ’80 θα μπορούσε κανείς να πει ότι η αξία της εκπαίδευσης και κατ’ επέκταση το κύρος του εκπαιδευτικού, στην κοινωνία της Κύπρου, είχε άλλο αξιακό περιεχόμενο. Αναγνωριζόταν πολύ περισσότερο ο ρόλος του στη γαλούχηση και διαπαιδαγώγηση των νέων γενεών, αλλά και στην οικονομική και κοινωνική πρόοδο. Αυτό αποτυπωνόταν ακόμα και σε απλές πράξεις της σχολικής καθημερινότητας και του κοινωνικού γίγνεσθαι και λειτουργούσε θετικά στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας της παιδαγωγικής διαδικασίας».
Στην ερώτηση τι έχει αλλάξει σήμερα, αναφέρει ότι αφενός η κοινωνία αποδίδει μεγαλύτερη αξία στο χρήμα και όχι στην Παιδεία και στη Μόρφωση. Αφετέρου, δηλώνει, η εύκολη πρόσβαση στη γνώση και η βελτίωση του μορφωτικού επιπέδου της κοινωνίας, εύκολα θέτει τις γνώσεις, τον επαγγελματισμό και κατ’ επέκταση το κύρος των εκπαιδευτικών σε αμφισβήτηση.
Ο τρόπος με τον οποίο συνδικαλίζεται σήμερα ο εκπαιδευτικός κόσμος επηρεάζει την κρίση της κοινωνίας; Στην ερώτηση αυτή, η κ. Βασιλείου, αναφέρει ότι πολλοί πολίτες βλέποντας τη συνδικαλιστική δράση των εκπαιδευτικών, έχουν την πεποίθηση ότι η όλη δράση και λειτουργία τους επικεντρώνεται σε στενά εργασιακά και συνδικαλιστικά ζητήματα, παραβλέποντας το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος των παρεμβάσεών τους εστιάζει σε ζητήματα ποιοτικής αναβάθμισης της Δημόσιας Εκπαίδευσης και βελτίωσης των συνθηκών λειτουργίας των Δημόσιων Σχολείων.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ: Στασιμότητα και στις εξετάσεις τετραμήνων
«Σημειώνεται δε, ότι το υπουργείο Παιδείας είναι ίσως το μοναδικό Υπουργείο που διαχρονικά αμφισβητεί και πολλές φορές διαπομπεύει τους λειτουργούς του, ουσιαστικά υπονομεύοντας την όλη λειτουργία της εκπαίδευσης. Είναι, επιπλέον, τραγικό όταν φέρνουμε στο μυαλό μας δημόσιες δηλώσεις, ακόμα και από πολιτικούς και πολιτειακούς αξιωματούχους, που καταφέρονταν απαξιωτικά κατά των εκπαιδευτικών και το έργο τους. Σίγουρα αυτό αποτελεί δυστυχώς μια βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια του εκπαιδευτικού μας συστήματος, υπονομεύοντας ταυτόχρονα και το κύρος των εκπαιδευτικών», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Σύμφωνα με την επικεφαλής της οργάνωσης των δασκάλων, στη σύγχρονη εποχή, το κύρος δεν είναι δεδομένο, αλλά κερδίζεται. Μέσα από τη συστηματική δουλειά, τον επαγγελματισμό, την ψηλού επιπέδου κατάρτισή του και τη διάθεση για προσφορά στα παιδιά και στην κοινωνία, συνεχίζει να κερδίζει την εμπιστοσύνη, με απώτερο στόχο την ενδυνάμωση του κύρους και της αίγλης του λειτουργήματος του Εκπαιδευτικού.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ
Όλοι θυμόμαστε εκείνιον τον δάσκαλο
Ναι, το να έχει ένα παιδί στη σχολική του πορεία ένα καλό εκπαιδευτικό, με γνώσεις και άρτιο επαγγελματία, είναι σπουδαίο. Όμως, ευλογία είναι να πετύχει κι ένα εκπαιδευτικό που να μπορεί να του μεταδώσει όχι μόνο στεγνές γνώσεις, «πρέπει», κανόνες και τύπους, αλλά και αξίες και ιδανικά που θα το συντροφεύουν σε όλη του τη ζωή. Έναν εκπαιδευτικό που να μπορεί να ακούει, να συζητά, να μοιράζεται, να συμβουλεύει. Να έχει μια ανοικτή αγκαλιά για όλους τους μαθητές του, καθώς ο καθένας είναι διαφορετικός. Στο πέρασμα των χρόνων και όταν το κεφάλαιο «σχολείο» θα θυμόμαστε εκείνο τον δάσκαλο. Ίσως, όχι για το τι μας έμαθε, αλλά για το πώς μας έκανε να αισθανόμαστε.
