Σε προνομιακή τοποθεσία στις όχθες του Μεγάλου Καναλιού της Βενετίας, το ιστορικό παλάτι Ca’ Dario δεσπόζει πάνω από το νερό από τα τέλη του 15ου αιώνα. Σε μικρή απόσταση από τη συλλογή Πέγκυ Γκούγκενχαϊμ, το κτίριο θεωρείται αρχιτεκτονικό κόσμημα της πόλης, ωστόσο παραμένει χωρίς αγοραστή, παρά την εκτιμώμενη αξία των 17 εκατ. ευρώ.
Η φήμη του Ca’ Dario ως «στοιχειωμένου» παλατιού έχει λειτουργήσει αποτρεπτικά για υποψήφιους επενδυτές και ιδιοκτήτες. Το ακίνητο έχει συνδεθεί διαχρονικά με μια σειρά από σκοτεινές ιστορίες, που περιλαμβάνουν δολοφονίες, αυτοκτονίες και μυστηριώδη ατυχήματα ανθρώπων που έζησαν ή πέρασαν από τους χώρους του.
Το οίκημα πήρε το όνομά του από τον πρώτο ιδιοκτήτη του, Τζιοβάνι Ντάριο, έναν διπλωμάτη που ανακηρύχθηκε ήρωας μετά την υπογραφή ειρηνευτικής συνθήκης με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, το παλάτι φιλοξένησε ευγενείς, εμπόρους και ακόμη και μέλη της βρετανικής ροκ μουσικής ελίτ. Το 1908, ζωγραφίστηκε από τον Κλοντ Μονέ κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στη Βενετία και ένα χρόνο αργότερα αναφέρθηκε από τον Χένρι Τζέιμς στο ταξιδιωτικό του ημερολόγιο «Italian Hours».
Ωστόσο, το τεράστιο κτίριο, που διαθέτει εννέα υπνοδωμάτια, οκτώ μπάνια και μεγαλοπρεπείς αίθουσες υποδοχής γεμάτες τοιχογραφίες, αποδείχθηκε εξαιρετικά δύσκολο να πουληθεί και όχι απαραίτητα επειδή οι αγοραστές τρομάζουν από την τιμή του, που σύμφωνα με πληροφορίες ανέρχεται στα 17.024.900 ευρώ.
Οι μεσίτες ακινήτων έχουν δυσκολευτεί να ξεπεράσουν τη φήμη του ως «καταραμένο παλάτι της Βενετίας», λόγω μιας σειράς ιδιοκτητών και επισκεπτών που βρήκαν πρόωρο και σε ορισμένες περιπτώσεις, βίαιο θάνατο, σύμφωνα με τον Guardian.
Τώρα που έχει ανακαινιστεί, η πώλησή του έχει λάβει νέα ώθηση, με την πρόκληση να ανατίθεται στο τμήμα του Christie’s και της Engel & Völkers. Η Christie’s περιγράφει το κτίριο ως «αρχιτεκτονικό κόσμημα» με γοτθικές καμάρες, αντίκες πολυελαίους Murano και βεράντα με λότζια, ενώ επισημαίνει τη θέση του σε μια «ήσυχη» βενετσιάνικη γειτονιά, μακριά από τα πλήθη.
Δολοφονίες, αυτοκτονία, ατυχήματα
Ωστόσο αυτό που δεν αναφέρουν οι διαφημιστικές εκστρατείες είναι οι τραγικές ιστορίες που έχουν εμπλουτίσει τις τοπικές παραδόσεις για την κατάρα που βαρύνει το κτίριο. Σύμφωνα με την ιστορία, το παλάτι συνδέεται με τουλάχιστον επτά θανάτους, με τον πιο φρικιαστικό να έχει συμβεί το 1970, όταν ο τότε ιδιοκτήτης του, ο κόμης Φίλιπο Τζιορντάνο Ντέλε Λάνζε, δολοφονήθηκε μέσα στα τείχη του από τον σύντροφό του, έναν ναύτη που κατέφυγε στο Λονδίνο και αργότερα δολοφονήθηκε και ο ίδιος.
Ο Κιτ Λάμπερτ, τότε μάνατζερ των The Who, αγόρασε το ακίνητο τον επόμενο χρόνο. Αν και ισχυριζόταν ότι δεν τον ενοχλούσε η υποτιθέμενη κατάρα, λέγεται ότι είχε πει σε φίλους του ότι κοιμόταν αλλού για να ξεφύγει από τα φαντάσματα. Ωστόσο, οι ντόπιοι κατηγόρησαν την κατάρα για την πτώση του στον κόσμο των ναρκωτικών, την επακόλουθη οικονομική κρίση και τον θάνατό του στο Λονδίνο το 1981, μετά από πτώση από μια σκάλα.
Στη δεκαετία του 1980, το παλάτι αγοράστηκε από τον Ιταλό Ραούλ Γκαρντίνι, ο οποίος μπλέχθηκε σε ένα σκάνδαλο διαφθοράς και αυτοκτόνησε στο Μιλάνο το 1993.
Οι θρύλοι αναφέρουν επίσης ότι το παλάτι φέρνει κακοτυχία σε όσους απλώς πλησιάζουν ή κάνουν διακοπές εκεί. Ο Μάριο Ντελ Μόνακο, τενόρος της όπερας, σχεδίαζε να αγοράσει το ακίνητο το 1964, αλλά άλλαξε γνώμη μετά από ένα σοβαρό τροχαίο που είχε στο δρόμο για να το δει. Ο Τζον Έντγουιστλ, μπασίστας των Who, πέθανε στις ΗΠΑ το 2002, μια εβδομάδα μετά την ενοικίασή του.
Το παλάτι παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό εγκαταλελειμμένο μετά από αυτό και παρόλο που προσέλκυσε το ενδιαφέρον ορισμένων υποψήφιων αγοραστών που εντυπωσιάστηκαν από την αρχιτεκτονική του -μεταξύ των οποίων φημολογείται ότι ήταν και ο Γούντι Άλεν- λέγεται ότι αποθαρρύνθηκαν από τις… αποχρώσεις του.
Το 2006, το κτίριο αγοράστηκε από μια αμερικανική εταιρεία για λογαριασμό του σημερινού ιδιοκτήτη του, του οποίου η ταυτότητα δεν έχει δημοσιοποιηθεί. Το γεγονός ότι το ακίνητο παραμένει κενό από τότε έχει μόνο ενισχύσει τις φήμες.
«Τους αρέσει να διηγούνται ιστορίες»
Ο Αρνάλντο Φουσέλο, γενικός διευθυντής της Christie’s στη Βενετία, είπε ότι οι Βενετσιάνοι αγαπούν να διηγούνται ενδιαφέρουσες ιστορίες, ειδικά στους τουρίστες. «Για παράδειγμα, ο γονδολιέρης που περνάει με τη γόνδολα μπροστά από το κτίριο», όπως είπε. Επίσης, ανέφερε τους «εκατοντάδες» κατοίκους που έζησαν μέχρι τα βαθιά γεράματα στο παλάτι κατά τη διάρκεια των αιώνων, συμπεριλαμβανομένου του Ντάριο, ο οποίος πέθανε από φυσικά αίτια σε ηλικία 80 ετών.
Ο Νταβίντε Μπουσάντο, ιστορικός στη Βενετία, είπε ότι οι φήμες ξεκίνησαν τη δεκαετία του 1970, αλλά έλαβαν μεγάλη έκταση μετά την αυτοκτονία του Γκαρντίνι. Στους κατοίκους της Βενετίας «τους αρέσει να διηγούνται ιστορίες και είναι απολύτως φυσιολογικό για αυτούς να υπερβάλλουν, όπως έκαναν με το νησί Ποβέλια». Το Ποβέλια είναι ένα εγκαταλελειμμένο και φημισμένο για τα φαντάσματά του νησί στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας.
Οι Βενετοί ήταν κατά τα άλλα ρεαλιστές και συνήθως δεν επηρεάζονταν από δεισιδαιμονίες, είπε ο Μπουσάτο, «αλλά τους αρέσει να εκπλήσσουν τους ανθρώπους, ειδικά εκείνους που έρχονται από έξω».
Ο Μπουσάτο είπε ότι η Βενετία είναι γεμάτη από ιστορικά κτίρια όπου στα οποία έχουν συμβεί δολοφονίες και αυτοκτονίες και τα οποία σήμερα φιλοξενούν πολυτελή ξενοδοχεία. «Όπως συμβαίνει με όλους τους μύθους, αυτοί που περιβάλλουν το Palazzo Ca’ Dario είναι λίγο μπερδεμένοι, οι αφηγητές παίρνουν μερικά συγκεκριμένα γεγονότα και τα μεγεθύνουν».
Από την πλευρά του ο Φουσέλο είναι σίγουρος ότι το κτίριο θα ξεπεράσει την τρομακτική φήμη του και θα πουληθεί. Είπε ότι μέχρι στιγμής έχει προσελκύσει «μεγάλο» ενδιαφέρον, τόσο από Ιταλούς όσο και από ξένους. «Αυτό είναι ένα μέρος όπου ζει η ιστορία», είπε. «Και αν θέλετε να ζήσετε την ιστορία, τότε αυτό είναι το τέλειο σπίτι, αν και είναι σημαντικό όποιος το αγοράσει να αφιερωθεί στο να διατηρήσει ζωντανή αυτή την ιδιοκτησία», συμπλήρωσε.
