Απρόβλεπτο πρόβλημα αντιμετωπίζει η διάσημη Πισίνα Αντανάκλασης ανάμεσα στο Μνημείο Λίνκολν και το Μνημείο Ουάσινγκτον λίγες μόλις ημέρες μετά την ολοκλήρωση ανακαίνισης 16 εκατομμυρίων δολαρίων, μεγάλα τμήματά της καλύφθηκαν από φύκια που της έδωσαν κιτρινοπράσινο χρώμα, αλλοιώνοντας την εικόνα που επιδίωκε να δημιουργήσει η κυβέρνηση Τραμπ.
Το κόστος της ανακαίνισης της εμβληματικής δεξαμενής ανήλθε σε περίπου 16 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία συμβάσεων. Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε ανακοινώσει το σχέδιο ανακατασκευής τον Απρίλιο, υποστηρίζοντας ότι το μνημείο δεχόταν συχνά παράπονα για την εικόνα του, αλλά και για προβλήματα διαρροών.
Η Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων είχε αναφέρει ότι η δεξαμενή έχανε περίπου 16 εκατομμύρια γαλόνια νερού ετησίως, γεγονός που κατέστησε αναγκαίες εκτεταμένες παρεμβάσεις.
Οι εργασίες περιλάμβαναν αμμοβολή, στεγανοποίηση, επισκευές και επαναβαφή του πυθμένα, ο οποίος απέκτησε σκούρες μπλε αποχρώσεις που παραπέμπουν στα χρώματα της αμερικανικής σημαίας.
Ωστόσο, λίγες μόλις ημέρες μετά την ολοκλήρωση του έργου, μεγάλες επιφάνειες της δεξαμενής απέκτησαν κιτρινοπράσινο χρώμα λόγω της ανάπτυξης φυκιών.
Το πρόβλημα που ταλαιπωρεί τη δεξαμενή εδώ και έναν αιώνα
Παρά την αρνητική εικόνα που δημιουργήθηκε, ειδικοί επισημαίνουν ότι το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο.
Η Πισίνα Αντανάκλασης αντιμετωπίζει ανάλογες δυσκολίες από την κατασκευή της πριν από περισσότερο από έναν αιώνα. Πρόκειται για μια υδάτινη έκταση μεγαλύτερη από δέκα ολυμπιακές πισίνες, γεγονός που καθιστά τη συντήρησή της ιδιαίτερα απαιτητική.
Σύμφωνα με τον ειδικό στη συντήρηση πισινών Κοτσίζ Γουάνζερ, η δεξαμενή τροφοδοτείται με φυσικό νερό από την παλιρροιακή λεκάνη της περιοχής, η οποία συχνά παρουσιάζει προβλήματα ποιότητας.
Όπως εξηγεί, το νερό αυτό ευνοεί την ανάπτυξη φυκιών, ενώ το σκούρο μπλε χρώμα που επιλέχθηκε για τον πυθμένα αυξάνει τη θερμοκρασία του νερού και δημιουργεί ακόμη πιο ευνοϊκές συνθήκες για τον πολλαπλασιασμό τους.
Μάχη με τα φύκια
Συνεργεία της Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων και εξειδικευμένοι εργολάβοι εργάζονται εντατικά για την αποκατάσταση της εικόνας της δεξαμενής.
Για τον καθαρισμό χρησιμοποιούνται χημικά σκευάσματα, νανοφυσαλίδες όζοντος και υπεροξείδιο του υδρογόνου, μια μέθοδος επεξεργασίας που θεωρείται πιο ήπια σε σχέση με τη χρήση χλωρίου.
Παράλληλα, ειδικές υποβρύχιες ηλεκτρικές σκούπες απομακρύνουν τα φύκια από τον πυθμένα, αποκαλύπτοντας σε αρκετά σημεία τη νέα μπλε επιφάνεια. Σε άλλες περιοχές, ωστόσο, εξακολουθούν να κυριαρχούν εκτεταμένες πράσινες κηλίδες.
Ποια θεωρείται η οριστική λύση
Κατά τον Γουάνζερ, η πιο αποτελεσματική λύση θα ήταν η πλήρης αποστράγγιση της δεξαμενής και η επαναπλήρωσή της με γλυκό νερό, το οποίο θα υφίσταται συνεχή επεξεργασία πριν εισέλθει στο σύστημα.
Μια τέτοια παρέμβαση θα περιόριζε σημαντικά τις πιθανότητες νέας ανάπτυξης φυκιών, αν και θα απαιτούσε πρόσθετο κόστος και χρόνο.
Μέχρι τότε, οι εργασίες καθαρισμού συνεχίζονται υπό το βλέμμα χιλιάδων επισκεπτών και τουριστών που συρρέουν καθημερινά στον ιστορικό χώρο, με την ελπίδα ότι το φιλόδοξο έργο θα αποκτήσει τελικά την εικόνα που είχαν οραματιστεί οι εμπνευστές του.
