Ήταν το μακρινό 1985, όταν ο 22χρονος τότε Παναγιώτης Φασούλας, ετοιμαζόταν να κυνηγήσει το αμερικάνικο όνειρο, που δεν ήταν άλλο από το NBA.
Φεύγοντας από τον ΠΑΟΚ, το πρώτο σκαλοπάτι για να βρεθεί στο κορυφαίο μπασκετικό πρωτάθλημα του κόσμου ήταν το NCAA, με τον σέντερ από τα Γρεβενά να μετακομίζει στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού για το Νορθ Καρολάϊνα Στέιτ, με τον εμβληματικό προπονητή Τζιμ Βαλβάνο να του δίνει μια θέση στο ρόστερ των «Λύκων».
Η αρχή έμοιαζε ιδανική, μιας και έναν χρόνο αργότερα είδε τους Πόρτλαντ Τρέϊλ Μπλέϊζερς, να τον επιλέγουν στο νούμερο 37 του ντράφτ το 1986. Πίσω από τον Άρβιντας Σαμπόνις αλλά μπροστά από τους Γκας Μπινέλι, Ντράζεν Πέτροβιτς και Σάσα Βολκόφ (τους υπόλοιπους Ευρωπαίους του ντραφτ εκείνης της χρονιάς), ο «Πάνι δε γκρικ» φαινόταν πως γινόταν ο πρώτος Έλληνας που θα αγωνιζόταν στο μαγικό κόσμο του NBA.
Ωστόσο η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη χωρίς να είναι ξεκάθαρο το «γιατί». Κάποιοι κάνουν λόγο για τραυματισμούς που δεν του επέτρεψαν να δείξει αυτά που άξιζε. Κάποιο άλλοι μιλάνε για εμφανίσεις που δεν έπεισαν τους Αμερικάνους, προκειμένου να του προσφέρουν ένα ολοκληρωμένο συμβόλαιο. Άλλοι, λίγο πιο ρομαντικοί, επικαλούνται την τεράστια αγάπη του για την Εθνική, στην οποία ήθελε να αγωνιστεί και ήξερε πως λόγω NBA κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο.
Όποια και να είναι η αιτία, το μόνο σίγουρο είναι πως ο Παναγιώτης Φασούλας, έφτασε πολύ κοντά στο όνειρο του NBA, χωρίς ωστόσο να το πραγματοποιήσει.
Σήμερα, 40 χρόνια αργότερα, το όνομα της οικογένειας Φασούλα επιστρέφει στην Αμερική, αυτή τη φορά για το WNBA. Η Μαριέλλα Φασούλα, κόρη του παλαίμαχου μπασκετμπολίστα του ΠΑΟΚ, του Ολυμπιακού και της Εθνικής μας ομάδας, σηκώνει μανίκια και ετοιμάζεται για την πιο μεγάλη (έως την επόμενη) πρόκληση της μπασκετικής της καριέρας.
Το πρώτο βήμα έγινε πριν από λίγες ημέρες όταν κλήθηκε να δοκιμαστεί στις Golden State Valkyries με στόχο την υπογραφή ενός rookie scale συμβολαίου. Κι αν κατά τη διάρκεια πείσει ότι μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του επαγγελματικού πρωταθλήματος των ΗΠΑ, τότε θα κερδίσει μια μόνιμη θέση στον μαγικό κόσμο του WNBA.
Η ίδια έχει δείξει ότι αντέχει στα δύσκολα και αντιμετωπίζει με αποφαστικότητα όλα τα προβλήματα που θα βρεθούν στα δρόμο της. Ο σοβαρός τραυματισμός της το 2023 με τη φανέλα της ισπανικής Αβενίδα, όταν και υπέστη ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου στο αριστερό γόνατο, δεν την… γονάτισε.
Την πείσμωσε και γύρισε πιο δυνατή.
Λίγα χρόνια νωρίτερα, ακόμα μία δυσκολία της χτύπησε την πόρτα. Για την ακρίβεια χτύπησε την πόρτα όλης της οικογένειας. Η μάχη του αδερφού της Γιάννη με τη λευχαιμία, το 2014, την έκανε να δει τη ζωή διαφορετικά. Σε μία ηλικία που όλοι χρειάζονται ένα στήριγμα (η Μαριέλλα ήταν μόλις 17 χρονών), έγινε η ίδια στήριγμα για τον αδερφό της αλλά και για τους γονείς της.
Οι ημέρες νοσηλείας του Γιάννη σε νοσοκομείο στην Αμερική, η εθελοντική εργασία της για να βοηθήσει άλλα παιδιά που ήταν στην ίδια θέση με τον αδερφό της και όλα όσα είχε ήδη στερηθεί τα προηγούμενα χρόνια για το μπάσκετ, σφυρηλάτησαν τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα της σε τέτοιο σημείο που όλοι λένε ότι είναι… γεννημένη για τα δύσκολα.
Κι αν το όνομα της όνομα της οικογένειας Φασούλα δεν μπόρεσε να μπει στα ιστορικά βιλία του NBA πριν από 40 χρόνια, τώρα όμως υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις προκειμένου το όνειρο να γίνει πραγματικότητα. Τόσο για τον Παναγιώτη όσο και για τη Μαριέλλα…
Το αμερικάνικο όνειρο για το WNBA είναι σίγουρα για λίγους…
Είναι σίγουρα δύσκολο…
Είναι σίγουρα μία πρόκληση…
Είναι σίγουρα για τη Μαριέλλα…
