Μετά από σχεδόν 25 χρόνια έρευνας, επιστήμονες κατάφεραν επιτέλους να συλλέξουν νέα δεδομένα για τον μυστηριώδη «σκύλο-φάντασμα» του Αμαζονίου, ένα από τα λιγότερο γνωστά σαρκοφάγα του πλανήτη.

Ο σκύλος με τα μικρά αυτιά (Atelocynus microtis) θεωρείται ένα από τα λιγότερο γνωστά σαρκοφάγα της περιοχής, αν όχι ένα από τα λιγότερο γνωστά μέλη της οικογένειας των κυνιδών στον κόσμο.  

Μετά από σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα έρευνας, οι ερευνητές κατάφεραν επιτέλους να συλλέξουν νέα δεδομένα για αυτό το εξαιρετικά δύσκολο στον εντοπισμό του σκύλο. Τα αποτελέσματα της δουλειάς τους, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Neotropical Biology and Conservation, αποκάλυψαν μάλιστα κάτι το απροσδόκητο. 

Το στοιχείο που εξέπληξε τους ερευνητές

Αν και καλά κρυμμένος στα δάση του Περού και της Βολιβίας, ο «σκύλος-φάντασμα» όχι μόνο δεν είναι ένας αλλά το είδος του αριθμεί αρκετά μέλη.

«Το πιο εκπληκτικό στοιχείο των αποτελεσμάτων ήταν ότι, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα σχεδόν μυθικό ζώο, τα σκυλιά με μικρά αυτιά είναι πολύ πιο πολυάριθμα από ό,τι είχαμε φανταστεί», ανέφερε η ομάδα σε δήλωσή της.

Με βάση τα δεδομένα από τις κάμερες-παγίδες, η ομάδα εκτιμά ότι η πυκνότητα του πληθυσμού ανέρχεται σε 15 σκύλους ανά 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Αυτό υποδηλώνει ότι δεν είναι τόσο λίγοι όσο είχαν αρχικά υποθέσει οι ερευνητές.

Το είδος είναι πιθανώς πιο πυκνό από τα μεγαλύτερα σαρκοφάγα της περιοχής, όπως οι ιαγουάροι, αλλά ο αριθμός τους είναι μικρότερος από αυτόν των μεσαίου μεγέθους σαρκοφάγων, όπως οι οσελότοι (Leopardus pardalis).

Περισσότερα άτομα του είδους στις προστατευόμενες περιοχές

Όπως πάντα στον τομέα της προστασίας των ειδών, όσο περισσότερα μαθαίνουν οι επιστήμονες για ένα είδος τόσο καλύτερα εξοπλισμένοι είναι για να το προστατεύσουν.

Σύμφωνα με τη μελέτη, η σχετική αφθονία των σκύλων με μικρά αυτιά ήταν υψηλότερη στις εθνικά προστατευόμενες περιοχές και στα εδάφη των αυτοχθόνων πληθυσμών που επικαλύπτονται με αυτές, σε αντίθεση με τις μη προστατευόμενες περιοχές. Η δημιουργία και η επιτυχής διαχείριση των προστατευόμενων περιοχών είναι εξαιρετικά σημαντική για τη διατήρηση του είδους. 

Αναζητώντας τον «σκύλο-φάντασμα» επί 25 χρόνια

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν 34 εντατικές έρευνες με κάμερες-παγίδες σε όλες τις πεδινές περιοχές της Βολιβίας και του Περού για πάνω από 25 χρόνια. Αυτό απέδωσε 594 μεμονωμένες φωτογραφίες, αποκαλύπτοντας το μεγάλο κεφάλι του «σκύλου-φάντασμα», τα μικρά στρογγυλά αυτιά, τα κοντά πόδια, τη μακριά πυκνή ουρά και το σκούρο τρίχωμα που κυμαίνεται από κοκκινωπό-καφέ έως πολύ σκούρο γκρι. Το μικρό σκυλί έχει επίσης πόδια με μερικώς πτερυγωτά δάχτυλα, κάτι που δεν παρατηρείται σε άλλους κυνίδες του Αμαζονίου. 

Αν και τα πτερυγωτά δάχτυλα των ποδιών του σκύλου μπορεί να παραπέμπουν σε υδρόβιο ζώο, το είδος αυτό είναι ένας «αληθινός ειδικός των δασών», σύμφωνα με τη δήλωση, καθώς επιδεικνύει σημαντική προτίμηση για δάση ορεινών περιοχών, μακριά από ποτάμια.

Η προτίμησή τους για αυτούς τους πυκνούς βιότοπους αποτελεί σημαντικό λόγο για τον οποίο οι άνθρωποι βλέπουν τόσο λίγα από αυτά τα άγρια σκυλιά, σε συνδυασμό βεβαίως με τη μυστικοπαθή φύση τους και την εξαιρετική ακοή και όσφρησή τους, που τους επιτρέπει να παραμένουν μακριά από τους ανθρώπους. 

iefimerida.gr