Τα τελευταία χρόνια έχει επικρατήσει ο όρος ESG όταν αναφερόμαστε στα θέματα που οι σύγχρονες επιχειρήσεις καλούνται να διαχειριστούν στο πλαίσιο της βιωσιμότητας, από τα αρχικά των λέξεων «Περιβάλλον (Environment)», «Κοινωνία (Social)», «Διακυβέρνηση (Governance)». Εντός των τριών αυτών πεδίων συμπεριλαμβάνονται όλα τα θέματα, στα οποία οι επιχειρήσεις δημιουργούν αντίκτυπο, θετικό ή αρνητικό. Ειδικότερα, η κλιματική αλλαγή και η περιβαλλοντική ρύπανση στον περιβαλλοντικό πυλώνα του ESG, η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των εργασιακών συνθηκών στον κοινωνικό πυλώνα του ESG, η διαφθορά και τα σκάνδαλα στον πυλώνα της διακυβέρνησης ESG, έχουν επηρεάσει αρνητικά τη βιώσιμη ανάπτυξη συνολικά των κοινωνιών, της οικονομίας και του περιβάλλοντος σε κάθε χώρα σε όλο τον κόσμο.
Προκειμένου να μειωθούν οι επιπτώσεις που προκαλεί ο κύκλος ανάδρασης του διοξειδίου του άνθρακα, πολλές χώρες έχουν αρχίσει να μετατοπίζουν την υπάρχουσα οικονομία τους σε ένα μοντέλο πράσινης οικονομίας, το οποίο απαιτεί πράσινες βιομηχανίες, δημιουργεί πράσινες θέσεις εργασίας και απαιτεί πράσινες δεξιότητες. Επίσης, προκειμένου να ενισχυθεί η κοινωνική συνοχή και κανένα μέρος του πληθυσμού να μη μείνει πίσω σε αυτή τη διαδικασία αλλαγής, οι πράσινες δεξιότητες χρειάζεται να εμπλουτιστούν και με την κοινωνική διάσταση προκειμένου να λειτουργούν ως γέφυρες μεταξύ του παλιού και του καινούριου. Θα πρέπει συνάμα να «εμβολιαστούν» και με τη διάσταση της ηθικής καθώς συχνά ότι είναι νόμιμο δεν είναι απαραίτητα και ηθικό στο σύγχρονο επιχειρηματικό περιβάλλον. Επομένως, οι υφιστάμενοι επαγγελματίες καλούνται να προσαρμοστούν σε νέες προσεγγίσεις επαγγελματικής νοοτροπίας συμβατές με το σύγχρονο επιχειρηματικό περιβάλλον.
Με δεδομένη την ταχεία ανάπτυξη της βιομηχανίας, της ψηφιοποίησης και των πράσινων τεχνολογιών αναπτύσσεται παράλληλα και το σχετικό κανονιστικό πλαίσιο, οπότε είναι σημαντικό στην προσπάθεια ανάπτυξης της πράσινης οικονομίας, το μελλοντικό ανθρώπινο δυναμικό που καλείται να υποστηρίξει τη μετάβαση, να έχει υψηλή επίγνωση της περιβαλλοντικής φροντίδας και της κοινωνικής μέριμνας εντός πλαισίου εταιρικής διακυβέρνησης.
Άρα, οι πράσινες δεξιότητες γίνονται επιτακτικές για τους εργοδότες μαζί με τις συμβατικές σκληρές (hard-skills) και μαλακές (soft-skills) δεξιότητες. Διαχρονικά, οι μελέτες δείχνουν ότι όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση μεταξύ των πράσινων θέσεων εργασίας που δημιουργούνται και των καφέ θέσεων εργασίας που χάνονται σε μια πράσινη οικονομία, τόσο περισσότερο κόστος συγκεντρώνεται σε μια κοινότητα. Έτσι, η υποστήριξη της ανάπτυξης πράσινων δεξιοτήτων γίνεται αναπόσπαστο στοιχείο για υγιή και βελτιωμένη μετάβαση σε πράσινη οικονομία. Θεμέλιο της απόκτησης των δεξιοτήτων αυτών είναι η κατανόηση των ρυθμιστικών αλλαγών και η αντίληψη του τρόπου επαγγελματικής προσαρμογής, προκειμένου να διασφαλιστεί στη συνέχεια η εταιρική προσαρμογή.
Η ΟΕΒ έχει επιδοθεί τα τελευταία χρόνια σε μια προσπάθεια να αναδείξει τις θετικές προοπτικές από την έγκαιρη και προδραστική προσαρμογή στο διαμορφούμενο ρυθμιστικό πλαίσιο, επεξηγώντας τον τρόπο που οι επιχειρήσεις μπορούν να το εφαρμόσουν μέσα από την ενίσχυση των πράσινων δεξιοτήτων των στελεχών τους που καλούνται να μεταβάλουν και να προσαρμόσουν την καθημερινή λειτουργία τους αλλά κυρίως τον τρόπο σκέψης τους στην κατανόηση της βιωσιμότητας. Η αλλαγή αυτή επιτυγχάνεται μέσα από διεθνώς αποδεκτά εργαλεία όπως τα διλήμματα εταιρικής ηθικής, οι μελέτες περιπτώσεων και η ανάλυση των νέων ευρωπαϊκών προτύπων βιωσιμότητας.
* Λειτουργός Τμήματος Ανθρώπινου Δυναμικού της ΟΕΒ
