Μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν για την Κυβέρνηση Αναστασιάδη ο χειρισμός της οικονομίας κατά τη δεκαετή διακυβέρνηση της χώρας. Από την πρώτη ημέρα ανάληψης των καθηκόντων της, την 1η Μαρτίου του 2013, η Κυβέρνηση Αναστασιάδη έπρεπε να λάβει σκληρές αποφάσεις, οι οποίες επηρέασαν όλα σχεδόν τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, λόγω της ένταξης της Κύπρου στο μνημόνιο δημοσιονομικής εξυγίανσης.Με το που βρήκε κάπως τα πόδια της η κυπριακή οικονομία, εμφανίστηκε η πανδημία του κορωνοϊού, η οποία ανέτρεψε τους οικονομικούς σχεδιασμούς. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, που οδήγησε στην ενεργειακή κρίση και στον υψηλό πληθωρισμό.

Και για τις τρεις περιπτώσεις αλλά και γενικότερα για την υλοποίηση του κυβερνητικού σχεδιασμού χρειαζόταν η στήριξη της Βουλής για να εγκριθούν πολλά μέτρα, κάποια από τα οποία, παρόλο που πέρασαν μέσα από συμπληγάδες, εγκρίθηκαν και κάποια αποσύρθηκαν. Λόγω του γεγονότος ότι η απερχόμενη Κυβέρνηση δεν είχε την πλειοψηφία στη Βουλή, για να εγκριθούν τα νομοσχέδια προχωρούσε σε συμμαχίες με άλλα κόμματα, τα οποία για να δώσουν τη θετική τους ψήφο προέβαιναν σε αλλαγές επί των κειμένων. Πάντως, το ΔΗΚΟ, παρόλο που βρισκόταν στην αντιπολίτευση, είχε ξελασπώσει την απερχόμενη Κυβέρνηση σε αρκετές περιπτώσεις, ειδικά για τα μνημονιακά νομοσχέδια. Από την άλλη, είχε καταψηφίσει τον προϋπολογισμό του 2021 (υποχρεώνοντας την Κυβέρνηση σε τροποποίηση και επανακατάθεσή του, για να γίνει νέα -επιτυχής- ψηφοφορία), όχι γιατί διαφωνούσε με τον οικονομικό σχεδιασμό, αλλά σε ένδειξη διαμαρτυρίας γιατί το Υπουργείο Εσωτερικών δεν επέτρεπε στην Ελεγκτική Υπηρεσία να έχει πρόσβαση στους φακέλους των πολιτογραφήσεων.

Επιδείνωση λόγω εκλογών

Πάντως, όποτε πλησίαζαν εκλογές, είτε ήταν βουλευτικές είτε προεδρικές, μεγάλωνε το χάσμα μεταξύ Κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Τα αντιπολιτευόμενα κόμματα έκαναν αγνώριστα πολλά νομοσχέδια για να τα εγκρίνουν μέσω τροπολογιών και σε κάποιες περιπτώσεις η Κυβέρνηση είχε αναγκαστεί να αποσύρει κάποια νομοσχέδια, όπως για παράδειγμα το νομοσχέδιο για το Δικαστήριο Εκποιήσεων, καθώς και το σχέδιο κρατικών ενισχύσεων, καθώς η παρέμβαση της Βουλής άλλαζε σημαντική τη φιλοσοφία τους.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 

Από την άλλη, τα κόμματα της  ενέκριναν αρκετές προτάσεις νόμου, οι οποίες λόγω πιθανής σύγκρουσης με το Σύνταγμα και το ευρωπαϊκό κεκτημένο -ή με τις πολιτικές επιλογές της Κυβέρνησης- αναπέμπονταν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Τις περισσότερες φορές, όταν οι αναπομπές των νόμων απορρίπτονταν από τη Βουλή, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προχωρούσε σε αναφορά των νόμων στο Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο εκδίδει την τελική ετυμηγορία κατά πόσο αυτοί συνάδουν ή όχι με το Σύνταγμα.

Πήγαινε – έλα σε Βουλή και Ανώτατο

Κατά τη δεκαετή διακυβέρνηση Αναστασιάδη, συνολικά 112 νομοθεσίες βρέθηκαν στη μέση πολιτικών διαφωνιών μεταξύ των δύο πλευρών. Από το 2013 μέχρι το τέλος του 2022 αναπέμφθηκαν από τον Πρόεδρο 112 νόμοι και για 59 από αυτούς ο Πρόεδρος Αναστασιάδης προχώρησε και σε αναφορά στο Ανώτατο Δικαστήριο. Κάποιες νομοθεσίες κρίθηκαν συνταγματικές και κάποιες άλλες αντισυνταγματικές.

Από την ανάλυση των στοιχείων, οι περισσότερες αναπομπές είχαν καταγραφεί το 2020 και το 2021, με 27 την πρώτη χρονιά και 25 τη δεύτερη χρονιά. Υπενθυμίζεται πως το 2021 είχαν διεξαχθεί βουλευτικές εκλογές.

Αυξημένος ήταν ο αριθμός των αναπομπών το 2018, τη χρονιά των προηγούμενων προεδρικών εκλογών. Αναλυτικά, το 2013 έγιναν 5 αναπομπές νόμων και 4 αναφορές στο Ανώτατο, το 2014 οι αναπομπές αυξήθηκαν στις 6, ενώ έγιναν και 3 αναφορές και το 2015 έγιναν 8 αναπομπές και 5 αναφορές. 

Το 2016, χρονιά βουλευτικών εκλογών, έγιναν 5 αναπομπές και 16 αναφορές, το 2017 έγιναν 4 αναπομπές και 2 αναφορές και το 2018 έγιναν 13 αναπομπές και 6 αναφορές. Επιπρόσθετα, έγιναν 10 αναπομπές και 5 αναφορές το 2019, το 2020 έγιναν 27 αναπομπές και 3 αναφορές, το 2021 έγιναν 25 αναπομπές και 11 αναφορές και πέρσι έγιναν 9 αναπομπές και 4 αναφορές.

Τι έκλεισε 

Πέραν των πιο πάνω, σε ό,τι αφορά οικονομικά θέματα η διακυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη σημαδεύτηκε -πέραν από το κούρεμα- με το κλείσιμο των Κυπριακών Αερογραμμών και του Συνεργατισμού, ενώ υποχρεώθηκε να καταργήσει άρον-άρον και το Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα, μετά από διεθνή και εσωτερικό σάλο για κακοδιαχείριση.