Η προκήρυξη του διεθνούς διαγωνισμού για την παραχώρηση 22 περιφερειακών αεροδρομίων σηματοδοτεί το δεύτερο μεγάλο κύμα αναδιάρθρωσης του αεροπορικού χάρτη της Ελλάδας, μετά την παραχώρηση των 14 αεροδρομίων στη Fraport Greece.
Το Υπερταμείο επιδιώκει να εντάξει σε ένα ενιαίο επενδυτικό σχήμα αερολιμένες που παραμένουν υπό κρατική διαχείριση, με βασικό φορέα την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας. Η σύμβαση παραχώρησης αφορά τη διοίκηση, λειτουργία, ανάπτυξη και εκμετάλλευση των αεροδρομίων για περίπου 40 χρόνια.
Η διαδικασία θα εξελιχθεί σε δύο φάσεις, με την εκδήλωση ενδιαφέροντος από επενδυτικά σχήματα και την υποβολή δεσμευτικών προσφορών από όσους προεπιλεγούν. Η προθεσμία για την πρώτη φάση έχει οριστεί για τις 30 Ιουνίου 2026.
Το μοντέλο του ενιαίου χαρτοφυλακίου
Κεντρικό στοιχείο του διαγωνισμού αποτελεί η επιλογή της ενιαίας παραχώρησης, καθώς το χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνει αεροδρόμια με μεγάλες διαφοροποιήσεις ως προς την επιβατική κίνηση και τη δυναμική τους.
Αεροδρόμια σε αναπτυσσόμενους τουριστικούς προορισμούς, όπως η Πάρος, η Νάξος, η Μήλος, η Χίος και η Κάρπαθος, συνυπάρχουν με μικρούς αερολιμένες περιορισμένης κίνησης, όπως η Καστοριά, η Κοζάνη, η Κάσος και το Καστελόριζο.
Το μοντέλο αυτό λειτουργεί ως μηχανισμός εξισορρόπησης, καθώς τα ισχυρότερα αεροδρόμια ενισχύουν την ελκυστικότητα του πακέτου, ενώ τα μικρότερα διασφαλίζουν τη συμμετοχή τους σε έναν συνολικό επενδυτικό σχεδιασμό.
Ανάπτυξη με ανισότητες
Τα 22 αεροδρόμια κατέγραψαν το 2025 συνολική επιβατική κίνηση 2,44 εκατ. επιβατών, από 1,79 εκατ. το 2022, παρουσιάζοντας μέσο ετήσιο ρυθμό αύξησης 10,8%.
Στην κορυφή βρίσκονται η Πάρος, η Αλεξανδρούπολη, η Χίος, η Κάρπαθος και η Νάξος, που αποτελούν τον βασικό εμπορικό πυρήνα. Ιδιαίτερα στις Κυκλάδες, η αύξηση της τουριστικής ζήτησης αναδεικνύει τα όρια των υφιστάμενων υποδομών.
Στη μεσαία κατηγορία εντάσσονται αεροδρόμια όπως ο Άραξος, η Λήμνος, τα Ιωάννινα, η Μήλος, η Ικαρία και η Σητεία, με μικτή εικόνα ανάπτυξης και διαφοροποιημένα χαρακτηριστικά. Σημαντική είναι η άνοδος των Ιωαννίνων και της Σητείας, που καταγράφουν υψηλούς ρυθμούς αύξησης.
Στον αντίποδα, αεροδρόμια χαμηλής κίνησης, όπως τα Κύθηρα, η Νέα Αγχίαλος, η Αστυπάλαια, η Λέρος και η Κάλυμνος, παραμένουν κάτω από τους 50.000 επιβάτες ετησίως. Παρά τη χαμηλή εμπορική τους απόδοση, διατηρούν κρίσιμο γεωγραφικό και κοινωνικό ρόλο, ιδιαίτερα για νησιωτικές και απομακρυσμένες περιοχές.
Το επενδυτικό στοίχημα
Η βασική πρόκληση για τον επενδυτή που θα αναλάβει το έργο είναι να μετατρέψει ένα ανομοιογενές σύνολο σε ένα σύγχρονο και λειτουργικό δίκτυο αεροδρομίων.
Οι ανάγκες διαφοροποιούνται σημαντικά: από επεκτάσεις αεροσταθμών και αύξηση δυναμικότητας έως εκσυγχρονισμό υποδομών, αναβάθμιση υπηρεσιών και ανάπτυξη εμπορικών δραστηριοτήτων.
Κοινός παρονομαστής είναι ότι μεγάλο μέρος των υποδομών δεν έχει συμβαδίσει με την αύξηση της ζήτησης που τροφοδοτεί ο ελληνικός τουρισμός. Η επιτυχία του εγχειρήματος θα εξαρτηθεί από την ικανότητα υλοποίησης επενδύσεων που θα ενισχύσουν τόσο την τουριστική ανάπτυξη όσο και τη συνολική λειτουργικότητα του δικτύου.
