«Michael» του Αντουάν Φουκουά.
Η πολυαναμενόμενη βιογραφία του Antoine Fuqua επιχειρεί να χαρτογραφήσει την πολυτάραχη ζωή του Michael Jackson, από τις ημέρες της παιδικής του ηλικίας και την άνοδο των Jackson 5, μέχρι την ανάδειξή του σε παγκόσμιο είδωλο και τη μοναχική, αμφιλεγόμενη πορεία του προς το τέλος.
Η ταινία εστιάζει στην τελειομανία του καλλιτέχνη, τις δημιουργικές του διαδικασίες και την προσπάθειά του να διατηρήσει την ανθρωπιά του κάτω από το αμείλικτο φως της δημοσιότητας, χωρίς να παραλείπει τις προσωπικές του συγκρούσεις.
Ο Antoine Fuqua αναλαμβάνει το δύσκολο έργο να χωρέσει μια ζωή που υπήρξε μεγαλύτερη από την οθόνη σε ένα κινηματογραφικό πλαίσιο και το αποτέλεσμα είναι μια οπτικά εντυπωσιακή μεν, αλλά συναισθηματικά άδεια εμπειρία.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Jaafar Jackson (ανιψιός του Michael, γιος του αδερφού του Jermain), ο οποίος παραδίδει μια φαινομενικά ακατόρθωτη ερμηνεία που ξεπερνά τα όρια της απλής μίμησης. Η ομοιότητα στις κινήσεις και τη φωνή είναι σχεδόν απόκοσμη, αποδεικνύοντας ότι η επιλογή του δεν ήταν απλώς θέμα DNA, αλλά ουσιαστικής καλλιτεχνικής ταύτισης.
Ο Fuqua χρησιμοποιεί τη γνωστή του στιβαρή σκηνοθεσία (που εξάσκησε σε αναρίθμητες ταινίες δράσης), για να αποτυπώσει τις εμβληματικές στιγμές της καριέρας του MJ, με τις σκηνές των συναυλιών να διαθέτουν έναν ηλεκτρισμένο ρυθμό που παρασύρει τον θεατή.
Στο τεχνικό κομμάτι, η αναπαράσταση των εποχών είναι αριστοτεχνική. Η φωτογραφία παίζει με τις αντιθέσεις: Tη ζεστή, νοσταλγική παλέτα των 70s και το ψυχρό, απομονωμένο περιβάλλον της Neverland. Η ηχητική επεξεργασία, όπως αναμενόταν, είναι το δυνατό χαρτί της ταινίας, προσφέροντας μια καθηλωτική εμπειρία που αναδεικνύει την ιδιοφυΐα της παραγωγής του Jackson.
Ωστόσο, η ταινία δεν αποφεύγει τις παγίδες των εγκεκριμένων βιογραφιών. Οι σκοτεινότερες πτυχές της ζωής του Michael Jackson απουσιάζουν εντελώς και όχι μόνο οι καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση ανηλίκων που συνέβησαν μεταγενέστερα χρονικά από το τέλος της ταινίας (που τοποθετείται περίπου στην εποχή του «Bad», στα late 80s) αλλά και το σκοτάδι των παιδικών του χρόνων (που μόνο παιδικά δεν ήταν), που απεικονίζεται με φωτεινότερα χρώματα.
Η εμπλοκή σύσσωμης της οικογένειας στην παραγωγή (πλην της Janet Jackson που αρνήθηκε να συμμετέχει με οποιονδήποτε τρόπο στο φιλμ και ο χαρακτήρας της απουσιάζει παντελώς απ’ την αφήγηση), δημιουργεί την αίσθηση μιας ελεγχόμενης αφήγησης που δεν τολμάει να διεισδύσει βαθύτερα στην κακοποίηση, τα κόμπλεξ, τη μοναχικότητα, τα τραύματα, την αποξένωση και την απώλεια της παιδικότητας που τον διαμόρφωσαν ως ενήλικα άνθρωπο και ως καλλιτέχνη.
Ο MJ υπήρξε το άθροισμα όλων αυτών, όμως δεν θα το καταλάβεις αυτό από μια ταινία που αποδίδει το χτίσιμο του βασιλιά της ποπ αποκλειστικά στο (σχεδόν υπερφυσικό) έμφυτο χάρισμα, τη σκληρή δουλειά και την επιμονή του πατέρα του Joseph (έξοχος όπως πάντα ο Colman Domingo, αν και ο χαρακτήρας ελάχιστα ξεφεύγει από την καρικατούρα του πατέρα-δυνάστη και ατζέντη). Ενώ η ουσία της καλλιτεχνικής του φύσης θίγεται εις βάθος, η διαχείριση των αντιπαραθέσεων που τον σημάδεψαν και τον όρισαν, γίνεται με μια εκνευριστική διακριτικότητα που υποβαθμίζει το σύνολο σε μια λειασμένη, σχεδόν αποστειρωμένη αγιογραφία που στρογγυλεύει τις γωνίες.
Το γεγονός ότι η ταινία ουσιαστικά «κόβεται» στις δύο ώρες και στο απόγειο της καριέρας του (το άλμπουμ «Bad» ήταν το πρώτο στην ιστορία που έβγαλε πέντε Νο1 επιτυχίες) μπορεί μεν να δηλώνει ότι η βιογραφία εστιάζει στο τι έγινε ο MJ παρά στο τι actually ήταν. Είπαμε αγιογραφία, αλλά δεν γίνεται να μην υπάρχει έστω μία σκοτεινή πτυχή στην πολυτάραχη ζωή του δημοφιλέστερου και πλέον αμφιλεγόμενου καλλιτέχνη που έζησε ποτέ.
Στα end credits εμφανίζεται η φράση «His story continues» που είναι δίσημη, μπορεί να σημαίνει ότι ζει ακόμα μέσα της μουσικής του ή ότι θα υπάρχει και δεύτερο μέρος με όλο το αχρησιμοποίητο υλικό που αφαιρέθηκε από την αρχική σχεδόν τετράωρη διάρκεια, όπως άφησε να εννοηθεί η Lionsgate, ανάλογα βέβαια με την εμπορική απήχηση της ταινίας.
Απευθυνόμενο κυρίως στην hardcore fanbase του MJ, το «Michael» είναι ένα δίωρο, καλογυαλισμένο μουσικό βίντεο, άρτιο τεχνικά και οπτικά, ένα θέαμα που θα ικανοποιήσει τους fans που αναζητούν τη νοσταλγία. Ως περιεχόμενο, όμως, παραμένει επιφανειακό και φοβικό απέναντι στην αλήθεια του ειδώλου του.
INFO
- Η ταινία προβάλλεται στους κινηματογράφους RIO CINEMAS και K CINEPLEX. Διάρκεια: 127’
