Της Suzanne Rowan Kelleher
Οι πολύ πλούσιοι Αμερικανοί αποκτούν πολλαπλούς τόπους διαμονής και υπηκοότητες για τον ίδιο λόγο που διαφοροποιούν τα χαρτοφυλάκιά τους: για να προστατευθούν από τους κινδύνους ενός απρόβλεπτου κόσμου, αναφέρουν στο Forbes ειδικοί στον τομέα της επενδυτικής μετανάστευσης.
Οι ΗΠΑ έχουν διαδεχθεί την Κίνα ως τη μεγαλύτερη αγορά για πελάτες που αναζητούν δεύτερη ή τρίτη υπηκοότητα, ανέφερε στο Forbes ο Eric Major, διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος της εταιρείας συμβούλων επενδυτικής μετανάστευσης Latitude World.
Πάνω από έξι στους δέκα Αμερικανούς (61%) με ετήσιο εισόδημα άνω των 200.000 δολαρίων σκέφτονται να μετακομίσουν σε άλλη χώρα εντός των επόμενων πέντε ετών, σύμφωνα με μελέτη που θα δημοσιευθεί τον επόμενο μήνα από την Apex Capital Partners.
“Ο ρυθμός αύξησης του ενδιαφέροντος από τους Αμερικανούς έχει εκτοξευθεί”, επισήμανε στο Forbes ο Nuri Katz, πρόεδρος της Apex Capital Partners, σημειώνοντας ότι η έρευνα ρώτησε τους συμμετέχοντες αν είχαν αριστερές ή δεξιές πολιτικές πεποιθήσεις “και το αποτέλεσμα ήταν 50-50”.
Η Henley & Partners ανέφερε ότι οι αιτήσεις από Αμερικανούς πολίτες που αναζητούν εναλλακτική διαμονή ή υπηκοότητα αυξήθηκαν κατά 183% σε ετήσια βάση το πρώτο τρίμηνο του 2025, μετά την εκλογή του Τραμπ για δεύτερη προεδρική θητεία.
Ο αριθμός των Αμερικανών που υποβάλλουν αίτηση για υπηκοότητα μέσω προγόνων στην Ευρώπη και στον Καναδά έχει αυξηθεί σημαντικά.
Για πρώτη φορά από τη Μεγάλη Ύφεση, το 2025 έφυγαν περισσότεροι άνθρωποι από τις ΗΠΑ απ’ όσους μετεγκαταστάθηκαν εκεί, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας The Wall Street Journal. Ενώ η κυβέρνηση Τραμπ πανηγυρίζει για τον περιορισμό των μεταναστευτικών ροών προς τις ΗΠΑ ως επιτυχία των απελάσεων και των περιορισμών στις θεωρήσεις βίζας, οι Αμερικανοί πολίτες φεύγουν από τη χώρα τους σε αριθμούς-ρεκόρ.
Γιατί οι πλούσιοι Αμερικανοί αναζητούν δεύτερη και τρίτη υπηκοότητα;
“Οι πελάτες μου μου λένε: “Θέλω ένα συνδυασμό. Θέλω δύο υπηκοότητες και πράσινη κάρτα”, είπε στο Forbes ο Major. Ο Katz τόνισε ότι έχει πελάτες που τις συλλέγουν “σαν γραμματόσημα, γιατί αυτό τους αρέσει, αντί να αγοράζουν Rolex ή Lamborghini”. Οι πλούσιοι Αμερικανοί βλέπουν τη διαφοροποίηση της υπηκοότητας ως αντιστάθμισμα έναντι των οικονομικών και γεωπολιτικών κινδύνων μετά την ταραχώδη τελευταία δεκαετία. “Οι Αμερικανοί το έχουν καταλάβει πλέον ότι είσαι εκτεθειμένος μόνο με μία υπηκοότητα”, επισήμανε ο Major, σημειώνοντας ότι τα κίνητρα των πελατών κυμαίνονται από ανησυχίες για την ασφάλεια και την ελευθερία κίνησης έως τις προτιμήσεις τους για τον τρόπο ζωής. Στη μελέτη της Apex Capital Partners, οι ερωτηθέντες ανέφεραν το κόστος ζωής (68%) και το πολιτικό κλίμα (54%) ως τους κύριους λόγους για τους οποίους σκέφτονται να φύγουν από τις ΗΠΑ. “Οι άνθρωποι της αριστεράς φοβούνται ότι ο Τραμπ μπορεί να θέσει υποψηφιότητα για τρίτη θητεία… και οι άνθρωποι της δεξιάς φοβούνται ότι κάποιος σαν τον Μαμντάνι θα έρθει και θα αρχίσει να εθνικοποιεί πράγματα — και έτσι όλοι ανησυχούν”, πρόσθεσε ο Katz.
Νέα Ζηλανδία: Μια εξαιρετική επιλογή “αν ξεσπάσει Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος”
Για Αμερικανούς πελάτες με εξαιρετικά υψηλή καθαρή θέση, που διαθέτουν περίπου 100 εκατ. δολάρια σε επενδύσιμα περιουσιακά στοιχεία, η Νέα Ζηλανδία έχει καταστεί δημοφιλής επιλογή, δήλωσε ο Major στο Forbes. “Είναι αγγλόφωνη χώρα, βρίσκεται στην άλλη άκρη του κόσμου. Αν ξεσπάσει Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος, είναι ένα αρκετά καλό μέρος για να βρίσκεται κανείς”, είπε. “Αλλά δεν είναι φτηνή. Το ελάχιστο ποσό για την απόκτηση πράσινης κάρτας είναι 5 εκατομμύρια δολάρια Νέας Ζηλανδίας — δηλαδή περίπου 3 εκατομμύρια αμερικανικά δολάρια — και πρόκειται για επένδυση, όχι για δωρεά”. Η Νέα Ζηλανδία, που βρίσκεται στην 8η θέση του Δείκτη Παγκόσμιων Προγραμμάτων Διαμονής της Henley & Partners, λαμβάνει τις υψηλότερες βαθμολογίες για τη φήμη και την ποιότητα ζωής της. Ο Katz έχει παρατηρήσει μειωμένο ενδιαφέρον από τους πελάτες για τη Νέα Ζηλανδία, σημειώνοντας ότι το κόστος “αποκλείει την πλειονότητα των πιθανών αγοραστών”.
Ευρώπη: Δημοφιλής, αλλά δύσκολη
“Οι εξαιρετικά εύποροι Αμερικανοί ενδιαφέρονται πολύ για την Ευρώπη — αλλά για την υπηκοότητα, όχι για άδεια διαμονής”, ανέφερε ο Major, επισημαίνοντας ότι η υπηκοότητα σε μία χώρα παρέχει απρόσκοπτη κινητικότητα σε 29 ευρωπαϊκές χώρες της ζώνης Σένγκεν. Ωστόσο, η πρόσβαση στην Ευρώπη έχει γίνει πιο δύσκολη τα τελευταία χρόνια λόγω αλλαγών σε διάφορα δημοφιλή προγράμματα. Πριν από δύο χρόνια, το πρόγραμμα “χρυσής βίζας” της Ελλάδας —το οποίο παρέχει μόνιμη διαμονή αλλά όχι υπηκοότητα— αύξησε το ελάχιστο όριο επένδυσης από 250.000 ευρώ (290.000 δολάρια) σε έως και 800.000 ευρώ (928.000 δολάρια ΗΠΑ). Τον Απρίλιο του 2025, η Ισπανία διέκοψε το πρόγραμμα της χρυσής βίζας, αφού οι κάτοικοι παραπονέθηκαν ότι η μεγάλη εισροή αλλοδαπών οδήγησε σε αύξηση των τιμών των κατοικιών. Τον Απρίλιο η Πορτογαλία διπλασίασε τον χρόνο απαίτησης διαμονής πριν την υποβολή αίτησης για υπηκοότητα από τα 5 στα 10 χρόνια. Και αφού η ιστορική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου πέρυσι κατάργησε το δημοφιλές μοντέλο “υπηκοότητα μέσω επενδύσεων” της Μάλτας, η χώρα στράφηκε προς ένα πιο περιοριστικό πλαίσιο “υπηκοότητας βάσει αξίας”, όπου οι αιτούντες πρέπει να προσφέρουν περισσότερα εκτός από άμεσες επενδύσεις. Ακόμη και με το αυστηρότερο κανονιστικό πλαίσιο, η Μάλτα παραμένει μια δημοφιλής επιλογή για τους πελάτες του, σημείωσε ο Major: “Πιθανότατα θα έχουμε 50 τέτοιες περιπτώσεις φέτος”. Το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο δεν αποτελεί πλέον μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σημείωσε αύξηση στις αιτήσεις υπηκοότητας από Αμερικανούς τους μήνες αμέσως μετά την επανεκλογή του Τραμπ, σύμφωνα με τον Guardian.
Καραϊβική: Γρήγορη και φθηνότερη επιλογή
Ο Οργανισμός των Κρατών της Ανατολικής Καραϊβικής είναι “κάτι σαν την ΕΕ της Ανατολικής Καραϊβικής, όπου αν είσαι πολίτης μιας από τις επτά χώρες, έχεις το δικαίωμα να ζεις και να εργάζεσαι και στις άλλες”, σημείωσε ο Katz, προσθέτοντας ότι η απόκτηση υπηκοότητας από αυτά τα κράτη είναι φθηνότερη και ταχύτερη διαδικασία σε σύγκριση με άλλα μέρη του κόσμου. Οι Αμερικανοί μπορούν να αγοράσουν μια υπηκοότητα της Καραϊβικής έναντι περίπου 250.000 δολαρίων, ενώ ο χρόνος που απαιτείται για τη διαδικασία κυμαίνεται μεταξύ 4-6 μηνών.
Ο ευκολότερος δρόμος προς την υπηκοότητα είναι… η καταγωγή
Οι Αμερικανοί με ρίζες σε άλλες χώρες “αποκτούν υπηκοότητα μέσω καταγωγής στον Καναδά και στην Ευρώπη”, ανέφερε στο Forbes ο Major, σημειώνοντας ότι η εταιρεία του συμβουλεύει πάντα να διερευνάται πρώτα αυτή η επιλογή. Ο αριθμός των Αμερικανών που επιδιώκουν ιρλανδική υπηκοότητα μέσω καταγωγής —μια οδός για άτομα με ιρλανδούς γονείς ή παππούδες και γιαγιάδες— αυξήθηκε κατά 63% πέρυσι. Και αφού ο Καναδάς κατάργησε τα όρια γενεών για όσους επιδιώκουν διπλή υπηκοότητα, όλο και περισσότεροι Αμερικανοί έχουν υποβάλει αίτηση για καναδική υπηκοότητα.
Η “Trump Gold Card” απέτυχε
Λίγο μετά την έναρξη της δεύτερης θητείας του Τραμπ, η κυβέρνησή του άρχισε να προωθεί εντατικά την “Trump Gold Card”, μια νέα βίζα που υποσχόταν σε εύπορους αλλοδαπούς ταχεία διαδικασία απόκτησης άδειας διαμονής στις ΗΠΑ, καθώς και φοροαπαλλαγή ώστε να μην υποχρεούνται να πληρώνουν φόρους στις ΗΠΑ για τα εισοδήματά τους από το εξωτερικό. Όταν ανακοινώθηκε το πρόγραμμα, ο πρόεδρος Τραμπ καυχήθηκε ότι η χώρα θα πωλούσε ένα εκατομμύριο βίζες “Trump Gold Card” στην τιμή των 5 εκατομμυρίων δολαρίων έκαστη. Λίγες εβδομάδες μετά, ο υπουργός Εμπορίου Χάουαρντ Λούτνικ ισχυρίστηκε ότι πούλησε 1.000 από αυτές τις βίζες μέσα σε μία μέρα κατά την επίσκεψή του στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, γρήγορα έγινε σαφές ότι η κυβέρνηση Τραμπ είχε υπερεκτιμήσει την αγορά. “Ο αριθμός των παγκόσμιων UHNWIs (ατόμων με εξαιρετικά υψηλή καθαρή θέση) που είναι σε θέση —και πρόθυμοι— να συνεισφέρουν 5 εκατομμύρια δολάρια αμεσώς είναι σχετικά μικρός, ειδικά σε σύγκριση με εναλλακτικές λύσεις διαμονής μέσω επενδύσεων που βασίζονται σε επενδύσεις και όχι σε δωρεές”, ανέφερε στο Forbes η Henley & Partners. Μέχρι τον Σεπτέμβριο, η αμερικανική κυβέρνηση είχε μειώσει την τιμή της “Trump Gold Card” κατά 80% στο 1 εκατ. δολάρια και είχε καταργήσει τη φοροαπαλλαγή.
