Το ρευστό πολιτικό σκηνικό και το άγνωστο μετεκλογικό τοπίο στη Βουλή προκαλούν προβληματισμό, αλλά και παρασκηνιακές ζυμώσεις. Τα σενάρια μιας νέας πρότασης συνεργασίας του ευρύτερου χώρου της κεντροδεξιάς, σε μια εξίσωση στην οποία θα χωρεί, και μάλιστα ως βασικός άξονας, και η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη, ουσιαστικά ποτέ δεν έπαψαν να υπάρχουν ως σκέψη στο παρασκήνιο. Εδώ και κάποιους μήνες, οι σκέψεις αυτές έχουν αναθερμανθεί και εδώ και αρκετό καιρό, πάνω και γύρω από τον Λόφο κυρίως, και λιγότερο πέριξ της Πινδάρου, γυροφέρνει αυτή η ιδέα.

Αυτό στο οποίο αναφέρθηκε το ρεπορτάζ του AlphaNews την Κυριακή, για νέα πρόσκληση του Νίκου Χριστοδουλίδη στον ΔΗΣΥ να μπει στην κυβέρνηση, είναι ένα δεδομένο το οποίο έχει επεξεργαστεί σε κύκλους του Προεδρικού και, πιο συγκεκριμένα, από τον πολύ στενό κύκλο του Προέδρου Χριστοδουλίδη, ο οποίος μάλιστα, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, είναι έτοιμος αυτή τη φορά για μια πολύ δελεαστική πρόταση προς την Πινδάρου για συγκυβέρνηση, με ισχυρή παρουσία υπουργείων από συναγερμικά στελέχη. Ένα μοντέλο, δηλαδή, μιας κεντροδεξιάς συνεργασίας, με τον ίδιο τον Πρόεδρο και τα κόμματα της κεντροδεξιάς να αποτελούν τους βασικούς πυλώνες υλοποίησης, αλλά και συνδιαμόρφωσης, του κυβερνητικού έργου.

Υπάρχει προοπτική;

Στην παρούσα φάση, στην Πινδάρου ούτε συζητούν ούτε θέλουν να μπουν σε τέτοια διαδικασία, η οποία είναι άγνωστο πώς θα επιδράσει στην κάλπη για τον Δημοκρατικό Συναγερμό. Σε μια εκλογική διαδικασία η οποία προβλέπεται δύσκολη και ίσως να σηματοδοτήσει πολλές και ραγδαίες αλλαγές σε όλο το οικοδόμημα της Πινδάρου, η προσοχή είναι στραμμένη προς τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου 2026.

Είναι γεγονός, όμως, ότι δεν υπάρχει μία μόνο σχολή σκέψης στον ΔΗΣΥ, ακόμη και μεταξύ στελεχών της ίδιας της ηγεσίας του κόμματος. Αφενός, υπάρχει καχυποψία ως προς την όλη σεναριολογία και το χρονικό σημείο της αναθέρμανσής της, με μια μερίδα να βλέπει ακόμη και σκοπιμότητα από πλευράς Προεδρικού, ώστε να πληγεί η ηγεσία της Πινδάρου. Αφετέρου, υπάρχει και η προοπτική, με μια άλλη μερίδα στελεχών να θεωρεί ότι η συμπόρευση Πινδάρου – Προεδρικού είναι μονόδρομος, προκειμένου να μπει ένα τέλος στη διχοστασία που υπάρχει κυρίως στη βάση του κόμματος.

Πολλές δημοσκοπήσεις καταγράφουν μεταξύ των συναγερμικών μια διχογνωμία ως προς τη στάση έναντι της κυβέρνησης. Ένα μεγάλο ποσοστό, σχεδόν οι μισοί, βλέπουν θετικά την κυβέρνηση. Οι υπόλοιποι, που είναι λίγο περισσότεροι, δηλώνουν ότι θέλουν πιο σκληρή αντιπολίτευση. Υπάρχει και μια άλλη κατηγορία, των αποστασιοποιημένων συναγερμικών, που είναι επίσης μέρος της όλης εξίσωσης, καθώς ένα ποσοστό εξ αυτών, ίσως και η πλειοψηφία των αποστασιοποιημένων, χαρακτηρίζονται ως φιλοκυβερνητικοί.

Σε κάθε περίπτωση, η κατάσταση εντός του ΔΗΣΥ είναι πολύ σύνθετη και οι όποιες κομματικές απώλειες δεν μπορούν να αποδίδονται μόνο στη σχέση του με την κυβέρνηση. Επιπρόσθετα, όπως σημειώνεται από στελέχη του κόμματος, είναι πρόωρη, στην παρούσα φάση, οποιαδήποτε συζήτηση, από τη στιγμή που είναι άγνωστο πώς θα διαμορφωθεί μετεκλογικά το σκηνικό.

Παράλληλα, όμως, τίθεται και ο προβληματισμός ότι δεν μπορεί η προοπτική για τον ΔΗΣΥ να είναι η επιστροφή στο 2023 και σε όσα σημάδεψαν την πορεία μέχρι σήμερα. Αναφορά η οποία, βέβαια, αγγίζει δύο επίπεδα, καθώς η ανέφικτη προοπτική επιστροφής στο 2023 δεν αποκλείει μόνο μια συνεργασία με τον Νίκο Χριστοδουλίδη αλλά και μια επαναδιεκδίκηση της Προεδρίας με τον Αβέρωφ Νεοφύτου. Έναν άλλο σημαντικό παράγοντα της εξίσωσης, ο οποίος προς το παρόν αποχωρεί από τη Βουλή, όχι όμως από την πολιτική, και όλα δείχνουν πως ετοιμάζεται για το 2028.

Το αποτέλεσμα και η Προεδρία της Βουλής

Σε πρόσφατη συνέντευξή της στην τηλεόραση του Σίγμα, η Αννίτα Δημητρίου δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο επαναδιεκδίκησης της Προεδρίας της Βουλής, στο πλαίσιο βέβαια μιας θεωρητικής συζήτησης και βάζοντας ως ουρά το «εάν υπάρξουν οι προϋποθέσεις». Η αναφορά της, βέβαια, πυροδότησε νέα σεναριολογία για επαναπροσδιορισμό των στόχων και των φιλοδοξιών της.

Άλλωστε, η ίδια, αν είχε να επιλέξει μεταξύ της Προεδρίας της Βουλής και της προεδρίας του κόμματος, θα επέλεγε, χωρίς δεύτερη σκέψη, το πρώτο. Ως πρόεδρος του ΔΗΣΥ δέχεται έντονη κριτική για χειρισμούς της, όμως την ίδια ώρα είναι γεγονός πως βρίσκεται και στη μέγγενη των διαφορετικών τάσεων εντός του κόμματος. Για οποιονδήποτε θα ήταν πρόεδρος του ΔΗΣΥ σε αυτό το σκηνικό, τα δεδομένα θα ήταν πολύ δύσκολα.

Εκ του αποτελέσματος, η προεδρία της Αννίτας Δημητρίου στον ΔΗΣΥ έχει αρκετές αδυναμίες, κάτι που φαίνεται και στον τρόπο με τον οποίο πολιτεύεται το κόμμα. Ίσως να μην ήταν έτοιμη για να μπει σε αυτόν τον ρόλο. Την ίδια ώρα, βέβαια, παρά τη φθορά, η δημοφιλία της συντηρείται, σύμφωνα και με την τελευταία έρευνα του «Φ», σε υψηλά επίπεδα.

Υπό αυτά τα δεδομένα, ο καθοριστικός παράγοντας των όποιων εξελίξεων θα είναι το αποτέλεσμα των εκλογών. Αποδυναμωμένος ΔΗΣΥ στα ποσοστά σημαίνει μουρμούρα και αμφισβήτηση, η οποία θα κλιμακωθεί εάν οι χειρισμοί που θα γίνουν για την Προεδρία της Βουλής δεν οδηγήσουν σε κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Είτε, δηλαδή, στην επανεκλογή της ίδιας είτε στην εκλογή ατόμου που θα στηρίξει ο ΔΗΣΥ, με προοπτική μιας συνεργασίας.

Ο νέος τρόπος εκλογής Προέδρου της Βουλής ευνοεί έναν υποψήφιο από τον ΔΗΣΥ, ως μεγάλο κόμμα, είτε είναι πρώτο είτε δεύτερο κόμμα, να περάσει στον τελικό γύρο και, άρα, να ασκήσει πίεση προς άλλα κόμματα να τον στηρίξουν. Κλειδί θα είναι η στάση του ΕΛΑΜ, το οποίο θα έχει το δίλημμα να στηρίξει υποψήφιο από τον ΔΗΣΥ, ώστε να μην εκλεγεί πρόσωπο από το ΑΚΕΛ, είτε αυτός είναι ο Στέφανος Στεφάνου είτε ο Γιώργος Λουκαΐδης, όπως ακούγεται.

Υπάρχει όμως ένα «αλλά» σε όλη την ιστορία. Το ΕΛΑΜ δηλώνει κατηγορηματικά ότι δεν πρόκειται να στηρίξει την Αννίτα Δημητρίου για την Προεδρία της Βουλής. Τι θα πράξει; Αυτό που λέγεται έντονα είναι ότι το ΕΛΑΜ είναι έτοιμο να στηρίξει άλλο πρόσωπο από τον ΔΗΣΥ, αλλά όχι την Αννίτα Δημητρίου. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, διότι αν η ηγεσία του ΔΗΣΥ δεν αποδεχθεί την πρόταση, επιμένοντας στην επιλογή της Αννίτας Δημητρίου, τότε για την ηγεσία του ΕΛΑΜ η ευθύνη για εκλογή Προέδρου της Βουλής από το ΑΚΕΛ δεν θα βαραίνει το ίδιο, αλλά την Πινδάρου και θα τηρήσουν αποχή στον τελικό γύρο αφήνοντας τα πράγματα να πάρουν τον δρόμο τους.

Σε αυτό το σκηνικό αναμένεται να τροχιοδρομηθούν και εσωκομματικές διεργασίες. Η τυχόν αμφισβήτηση της Αννίτας από άλλα στελέχη θα οδηγήσει σε μια νέα μάχη επικράτησης. Ανάλογα με την τάση που θα επικρατήσει, ενδεχομένως να τεθεί και ως σενάριο μια συνεργασία του ΔΗΣΥ με τον Νίκο Χριστοδουλίδη, σε ένα νέο μοντέλο συγκυβέρνησης.

Win-win situation

Μια συνεργασία Προεδρικού – Πινδάρου είναι, για πολλούς, μονόδρομος, προκειμένου να ανατραπεί η επάνοδος του ΑΚΕΛ ή υποψηφίου που θα στηρίξει το ΑΚΕΛ στην κυβέρνηση. Ένα δεδομένο που θέτει υπό αμφισβήτηση πολιτικές οι οποίες χτίστηκαν τα τελευταία χρόνια στα θέματα της οικονομίας και της εξωτερικής πολιτικής. Δύο τομείς στους οποίους υπάρχει σχεδόν απόλυτη ταύτιση των δύο πλευρών και τους οποίους επικαλούνται συχνά ως εγγύηση της πολιτικής τους.

Πρακτικά, στην παρούσα φάση, για να γίνει εφικτό αυτό το σενάριο, πρέπει ουσιαστικά να αποδεχθούν από τώρα στην Πινδάρου πως το 2028 θα στηρίξουν τον Νίκο Χριστοδουλίδη για επανεκλογή. Πρόκειται για σενάριο το οποίο δεν είναι εύκολο, ακόμη και υπό τον φόβο της εκλογικής ήττας και για τους δύο.

Μια πρόταση συμπόρευσης από μέρους του Προεδρικού έχει διπλή ανάγνωση. Αφενός, είναι μια απάντηση της κεντροδεξιάς στα σενάρια φθοράς της. Αφετέρου, είναι και μια προληπτική κίνηση του Νίκου Χριστοδουλίδη, ώστε να προλάβει τον επιμερισμό ευθυνών στην ανάγνωση μιας εκλογικής ήττας της Δεξιάς στις προεδρικές εκλογές. Η πρόταση συνεργασίας είναι όμως και μια μορφή απάντησης στην κριτική για τη φημολογούμενη συνεργασία του με το ΕΛΑΜ.

Το μετεκλογικό σκηνικό των βουλευτικών εκλογών, όπως προδιαγράφεται, σε κάθε περίπτωση δεν θα είναι εύκολο για κανένα από τα δύο μέρη.