Μήνυμα στην κάλπη της 24ης Μαΐου ζήτησε από τον κόσμο της ΔΗΠΑ ο Μάριος Καρογιάν στην τελική προεκλογική συγκέντρωση του κόμματος. Όπως ανέφερε στην ομιλία του, είναι η ώρα που πρέπει να αγαπήσουμε την πατρίδα μας με πράξεις και όχι με ανέξοδες υποσχέσεις.
«Είναι η ώρα της συλλογικής ευθύνης. Είναι η ώρα της πολιτικής συνεννόησης και της κοινωνικής συναίνεσης», σημείωσε, προσθέτοντας πως είναι γι’ αυτό που ο τόπος έχει ανάγκη τη ΔΗ.ΠΑ. ως μια ισχυρή, κεντρώα, πατριωτική και αυθεντική πολιτική δύναμη.
«Ας πορευθούμε λοιπόν νούσιμα και υπεύθυνα σε αυτή την εκλογική μάχη. Πάμε να κάνουμε την 24η Μαΐου γιορτή δημοκρατίας και απαρχή μιας νέας συλλογικής πορείας! Στις 24 Μαΐου η ΔΗΠΑ., με τη συμμετοχή της στο νέο κοινοβούλιο, με μια ισχυρή παρουσία, θα γράψει μια καινούργια σελίδα στην ιστορία της και στην Ιστορία του τόπου μας», κατέληξε.
Ολόκληρη η ομιλία:
Αγαπητοί συναγωνιστές και Συναγωνίστριες
Αγαπητοί φίλοι και φίλες,
Συναγωνιστές Υπουργοί,
Εκλεκτοί Υποψήφιοι,
Σας ευχαριστώ για τη ζεστή υποδοχή.
Σας ευχαριστώ για τον παλμό, τη δύναμη και την ενέργεια που εκπέμπετε σήμερα.
Η παρουσία σας αποτελεί αψευδή μαρτυρία ότι η πίστη, η αγωνιστικότητα και η μαχητικότητα δεν έπαψαν ποτέ να αποτελούν θεμελιώδεις αρετές της παράταξής μας!
Η σημερινή μέρα δεν είναι μια τυπική προεκλογική εκδήλωση,
Είναι η απόδειξη πως η ΔΗΠΑ είναι παρούσα! Και είναι δυνατή!
Είναι όμως και μια απάντηση σε όλους όσοι βιάστηκαν να μας ξεγράψουν.
Σε εκείνους που βιάστηκαν να μας χαρακτηρίσουν ως «επιλογή χαμένης ψήφου!»
Η απάντηση σε αυτούς που μας υποτίμησαν είναι σήμερα εδώ.
Είστε όλοι εσείς! Και αρκετές χιλιάδες σ’ όλη την Κύπρο.
Σήμερα , όλοι εμείς, δηλώνουμε με την παρουσία μας την αμετάκλητη απόφασή μας να φτάσουμε μέχρι τέλους!
Εμείς, οι νούσιμοι κεντρώοι πατριώτες.
που δώσαμε πολλές δύσκολες και άνισες μάχες και πετύχαμε μεγάλες ανατροπές.
Δηλώνουμε με όλη τη δύναμη της ψυχής μας ότι η πατρίδα μπορεί να στηρίζεται σ’ εμάς. Δεν θα την αφήσουμε να ξεστρατίσει. Θα κάνουμε το παν να μην ξαναπληγωθεί.
Από τη μέρα της ίδρυσή μας, επιλέξαμε τον δύσκολο δρόμο, τον ανηφορικό, γιατί ξέραμε να ξεχωρίζουμε το σωστό από το λάθος. Το αυθεντικό από το κίβδηλο.
Δεν πολιτευτήκαμε για τα πρόσκαιρα χειροκροτήματα. Κινηθήκαμε με ευθύνη, λογική και τηρώντας το μέτρο.
Δεν φοβηθήκαμε τις δύσβατες διαδρομές, ακόμη κι όταν αυτές ήταν ή φαίνονταν μοναχικές και απροσπέλαστες.
Διαδρομές που σήμερα επιβεβαιώνονται, επαληθεύοντας ότι τα εθνικά στοιχήματα δεν κερδίζονται ούτε με εύηχα συνθήματα και ευχολόγια, ούτε με υπερφίαλες προσεγγίσεις, ούτε με τα σύνδρομα του μικρομεγαλισμού.
Δεν κερδίζονται με τις άγονες και ανώφελες συγκρούσεις και αντιπαραθέσεις ούτε με ωραία και παχιά λόγια. Κερδίζονται μέσα από ευρύτερες συνθέσεις και συναινέσεις.
Και γι’ αυτό είμαι περήφανος και το δηλώνω ξανά εδώ σήμερα ενώπιον σας. Με εσάς που ιδρύσαμε και με πολλή υπομονή μεγαλώσαμε αυτή την Παράταξη! Την Παράταξη της ευθύνης! Του διεκδικητικού ρεαλισμού, της κοινωνικής αλληλεγγύης, του εκσυγχρονισμού και των μεταρρυθμίσεων που δημιουργούν προστιθέμενη αξία στον τόπο μας.
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Η ώρα της κάλπης πλησιάζει.
Η ώρα να μιλήσει ο λαός έρχεται.
Δυστυχώς διαπιστώνουμε καθημερινά πως η πατρίδα μας διανύει μια βαθιά και πολυεπίπεδη κρίση θεσμών. Μια κρίση κοινωνική, πολιτική και θεσμική που επηρεάζει άμεσα την ίδια τη δημοκρατία μας.
Μια δημοκρατία που δεν είναι δεδομένη.
Σήμερα η κατάσταση που ζούμε θυμίζει μια σύγχρονη Βαβυλωνία. Απουσιάζει η συνεννόηση, η διάθεση για επικοινωνία, ο ουσιαστικός διάλογος. Και, τολμώ να πω, απουσιάζει ακόμη και το αίσθημα ευθύνης.
Κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν.
Όλοι κτυπούν όλους.
Οι θεσμοί δεν εμπιστεύονται άλλους θεσμούς.
Πολιτικές δυνάμεις — ανάλογα με τις συνθήκες της στιγμής — στηρίζουν και θεοποιούν θεσμούς όταν στηλιτεύουν πολιτικούς τους αντιπάλους. Κάποιοι, μάλιστα, έφτασαν στο σημείο να καταψηφίσουν ακόμη και τον κρατικό προϋπολογισμό, αψηφώντας τους σοβαρούς κινδύνους που μια τέτοια ενέργεια μπορούσε να προκαλέσει για την οικονομία και τη σταθερότητα της πατρίδας μας, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουν προσωπικές φιλοδοξίες και πολιτικούς σχεδιασμούς.
Τώρα, αίφνης ανακαλύπτουν λάθη, παραλείψεις και κενά, τα οποία προηγουμένως αποσιωπούσαν.
Ακόμη κι αν όσα σήμερα καταγγέλλουν ευσταθούν, αυτό δεν τους απαλλάσσει από τις δικές τους ευθύνες για τη σιωπή ή την ανοχή του παρελθόντος. Όπως έλεγε σε ανάλογες περιπτώσεις ο Τάσσος Παπαδόπουλος, «έχουν θέμα με την κρίση τους».
Στο δημόσιο διάλογο κυριαρχεί η σύγκρουση, η σύγχυση, η καχυποψία και η διάλυση κάθε έννοιας που προωθεί τη συλλογική συνεννόηση και τη συλλογική ευθύνη.
Και όταν οι πολίτες μιας χώρας χάνουν την εμπιστοσύνη στους θεσμούς της, τότε το χάος δεν είναι απλώς μια θλιβερή κατάσταση .
Είναι προάγγελος καταστροφής.
Η κρίση αυτή δεν πρόκειται να ξεπεραστεί με ευχολόγια και επανάληψη των πάγιων πρακτικών μας. Ούτε αλλάζει με μαγικά ραβδιά ή με φθηνά ταχυδακτυλουργικά τεχνάσματα.
Η κατάσταση θα ήταν σε μεγάλο βαθμό διαφορετική αν είχαμε καταπολεμήσει δραστικότερα την διαφθορά, την διαπλοκή, την αδιαφάνεια, τις λανθασμένες πρακτικές για τις σχέσεις του κράτους με τον πολίτη.
Αν είχαμε αναλώσει λιγότερο πολιτικό χρόνο σε ατελέσφορες συγκρούσεις και αφηγήματα, και περισσότερο σε γόνιμες συζητήσεις και συγκλίσεις για το μέλλον του τόπου, της οικονομίας και της κοινωνίας μας,
Τώρα εκείνο που προέχει είναι να αλλάξουμε ρότα.
Να μην αφήσουμε το χρόνο να χαθεί.
Να προλάβουμε τις εξελίξεις.
Να αρχίσουμε από τώρα να χτίζουμε πάνω σε πιο γερές βάσεις την αυριανή ευημερία.
Να ανοίξουμε νέους δρόμους προς το μέλλον.
Οφείλουμε να καταστήσουμε τις βουλευτικές εκλογές της 24ης Μαΐου ορόσημο μιας νέας εποχής, ενός νέου ξεκινήματος, μιας νέας προοπτικής.
Αυτό είναι, άλλωστε, και το μεγάλο διακύβευμα αυτών των εκλογών. Αν, δηλαδή, η Κύπρος θα κατορθώσει να σταθεί όρθια απέναντι στη διάλυση, την απαξίωση των θεσμών και την κοινωνική αποσύνθεση που απειλεί να παρασύρει τα πάντα.
Αν θα παραδοθεί στη μιζέρια, την καταβαράθρωση των θεσμών, στο κουτσομπολιό, στην πολιτική ρηχότητα και στον βούρκο των αλληλοκατηγοριών για το παρελθόν.
Η μακραίωνη ιστορία του Ελληνισμού μάς δίδαξε μια αλήθεια αδιαμφισβήτητη.
Κάθε φορά που επικράτησε ο διχασμός, ακολούθησαν η παρακμή και η καταστροφή.
Και κάθε φορά που επικράτησαν η ενότητα, η πίστη και η κοινή πορεία, ο Ελληνισμός μεγαλούργησε.
Ας μην ξεχνάμε πως η Κύπρος βίωσε με τον πιο τραγικό και βάναυσο τρόπο τον φανατισμό, τη διχόνοια και τις εγκληματικές ακρότητες που άνοιξαν τον δρόμο στον Τούρκο εισβολέα.
Πενήντα έξι χρόνια μετά, τα σημάδια παραμένουν ανεξίτηλα στο σώμα και στην ψυχή της πατρίδας μας.
Οι πρόσφυγές μας εξακολουθούν να προσμένουν την επιστροφή στις πατρογονικές τους εστίες.
Οι συγγενείς των αγνοουμένων συνεχίζουν να ζουν με το αβάσταχτο μαρτύριο της αβεβαιότητας για την τύχη των αγαπημένων τους.
Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν σπίτια, περιουσίες, ζωές και το δικαίωμα να ζουν ελεύθεροι στον τόπο τους.
Και όμως, αντί να διδαχθούμε από την ιστορία μας, συνεχίζουμε να πορευόμαστε στον δρόμο της σύγκρουσης, της τοξικότητας και της διχόνοιας.
Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να σωφρονιστούμε;
Τι άλλο πρέπει να χάσουμε για να αντιληφθούμε ότι ο διχασμός δεν οδηγεί ποτέ στην εθνική προκοπή, αλλά πάντοτε στην εθνική συμφορά;
Πόσο πιο κοντά πρέπει να φτάσουμε στην αποσύνθεση για να βάλουμε τέλος σε αυτόν τον επικίνδυνο κατήφορο;
Το ερώτημα, επομένως είναι ένα και είναι αμείλικτο:
Ή θα αλλάξουμε πορεία τώρα, με αποφασιστικότητα, σοβαρότητα και εθνική ευθύνη, αποκαθιστώντας την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και την ενότητα στην κοινωνία, Ή θα διολισθήσουμε σε μια περίοδο βαθιάς παρακμής, όπου η κρίση εμπιστοσύνης θα μετατραπεί σε κρίση δημοκρατίας, θεσμών και εθνικής προοπτικής.
Αυτές οι εκλογές δεν είναι μια συνηθισμένη πολιτική αναμέτρηση.
Είναι η τελευταία προειδοποίηση πριν το χάος γίνει κανονικότητα.
Γι’ αυτό η επιλογή σε αυτές τις εκλογές
δεν είναι απλώς ανάμεσα στο παλιό και το νέο.
Είναι ανάμεσα στο υπεύθυνο και το ανεύθυνο.
Ανάμεσα σε αυτούς που μπορούν να κρατήσουν τον τόπο όρθιο και σε αυτούς που μπορεί να τον οδηγήσουν σε επικίνδυνα μονοπάτια.
Και αυτό δεν είναι σύνθημα. Είναι μια βαθιά ανάγκη της κοινωνίας, που θέλει να πάει μπροστά.
Να αφήσει πίσω εκείνους που την κρατούν δέσμιο του παρελθόντος.
Να ξεπεράσει τις γραμμές που τον χώρισαν για χρόνια.
Πέρα από τη Δεξιά και την Αριστερά.
Πέρα από τον διχασμό και την πόλωση.
Να δώσει μια καθαρή απάντηση:
στην υποκρισία,
στη δημαγωγία,
και στον λαϊκισμό.
Να υψώσει τη φωνή του απέναντι
στον παλαιοκομματισμό,
στον δογματισμό,
στον μηδενισμό.
Να βάλει τέλος
στη διαφθορά,
στη διαπλοκή,
στην ατιμωρησία
στον εξευτελισμό
και στα προσωπικά και κομματικά παίγνια.
Φίλες και φίλοι,
Μέχρι σήμερα λυπούμαι να πω πως το πολιτικό κλίμα δεν μας επέτρεψε να συζητήσουμε την ουσία . Δεν μπορέσαμε να αναδείξουμε τις προτάσεις μας και να συζητήσουμε το όραμά μας για τον τόπο μας, τις προτεραιότητές μας.
Ο δημόσιος διάλογος περιστράφηκε γύρω από δήθεν αποκαλύψεις, σκανδαλολογία, προσωπικούς διαξιφισμούς και μυθοπλασίες.
Και ενώ εμείς ζούμε στον μικρόκοσμό και στην εσωστρέφειά μας, δεν αντιλαμβανόμαστε ότι ο κόσμος γύρω μας αλλάζει.
Και αλλάζει γρήγορα.
Οι εξελίξεις είναι κοσμογονικές.
Ένας νέος κόσμος γεννιέται.
Και θα είναι πολύ διαφορετικός, ανταγωνιστικός και απαιτητικός, από αυτόν που γνωρίσαμε.
Βρισκόμαστε ήδη σε μια μεγάλη ιστορική μετάβαση.
Και σε αυτή τη μετάβαση
δεν υπάρχει ουδέτερη στάση.
Ή προσαρμόζεσαι — ή μένεις πίσω.
Γι’ αυτό το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν η Κύπρος πρέπει να αλλάξει.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι:
Πόσο γρήγορα θα αλλάξει;
Πόσο βαθιά θα αλλάξει;
Και, τελικά, αν θα προλάβει να αλλάξει
Σε αυτό ερώτημα, εμείς απαντούμε:
Πρέπει να πάρουμε αποφάσεις ΤΩΡΑ. Ρηξικέλευθες.
Καθαρές. Σταράτες.
Να προχωρήσουμε μπροστά — όχι με επιπολαιότητες και ερασιτεχνισμούς, αλλά με επαγγελματισμό και μετρήσιμα κριτήρια.
Να θέσουμε τις βάσεις για την Κύπρο της νέας εποχής, διαμορφώνοντας ένα μακρόπνοο όραμα.
Ένα όραμα που επιτέλους θα επιτρέπει και θα ενθαρρύνει κάθε νέο να ανοίξει τα φτερά του για να διεκδικήσει να πετύχει αυτά που μπορεί και επιθυμεί.
Θα δίνει τη δυνατότητα σε κάθε οικογένεια – και ιδιαίτερα τους νέους, να έχουν μια προσιτή στέγη για να στεγάσουν τη ζωή και τα όνειρά τους.
Θα θέτει τις βάσεις για μια Κύπρο που θα αποτελεί πρωτοπόρα βάση καινοτομίας, που θα προσαρμόζεται στην επανάσταση της Τεχνητής Νοημοσύνης για το κοινό καλό.
Και όλα αυτά με μια πιο δίκαιη κατανομή του εθνικού πλούτου.
Με ένα κοινωνικό κράτος στο οποίο η Πολιτεία θα παρεμβαίνει ουσιαστικά και πολύπλευρα, ώστε να στηρίζει τους πιο ευάλωτους συμπολίτες μας: τις μονογονεϊκές οικογένειες, τους πολύτεκνους, τα άτομα με αναπηρία, εκείνους που κτύπησε άδικα η μοίρα, τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού, τους χρόνια πάσχοντες, τους χαμηλόμισθους και όσους βρίσκονται στο όριο της φτώχειας — που δυστυχώς δεν είναι λίγοι.
Τους συνταξιούχους μας που διεκδικούν να ζήσουν μια αξιοπρεπή ζωή και όχι να βρίσκονται στο δίλημμα να πληρώσουν για «φάρμακα ή για το ρεύμα»
Ένα κράτος με κοινωνικό πρόσωπο και ανθρώπινη προσέγγιση απέναντι στους ανθρώπους του μεροκάματου, της αγροτιάς και της καθημερινής βιοπάλης. Σε εκείνους που αγωνίζονται καθημερινά για μια πιο αξιοπρεπή ζωή για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.
Μια Πολιτεία με διάφανες διαδικασίες που λειτουργούν σωστά και δίκαια και αντιμετωπίζουν τους πολίτες χωρίς διακρίσεις. Χωρίς να χρειάζεται η παρέμβαση οποιουδήποτε πολιτικού!
Η Κύπρος μας είναι πανέμορφη. Ένας τόπος με ιστορία, πολιτισμό, φυσική ομορφιά και ανθρώπους δημιουργικούς, που απέδειξαν πολλές φορές ότι μπορούν να ξεπερνούν δυσκολίες και να χτίζουν με επιμονή και όραμα.
Η Κύπρος έχει μέλλον και προοπτική και μπορεί να φτάσει ακόμα πιο ψηλά.
Μπορεί να καταστεί πρότυπο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης και ευημερίας, επενδύοντας στρατηγικά στην καινοτομία, στην παιδεία, στην τεχνολογία και στην αξιοποίηση του φυσικού της πλούτου. Παράλληλα, μπορεί να ενδυναμώσει ακόμη περισσότερο τον γεωστρατηγικό της ρόλο, αναπτύσσοντας ουσιαστικές συνεργασίες με τις χώρες της περιοχής και λειτουργώντας ως γέφυρα σταθερότητας, συνεργασίας και προόδου στην Ανατολική Μεσόγειο.
Με σχέδιο, σοβαρότητα και ενότητα, η Κύπρος μπορεί να μετατραπεί σε ένα ακόμα πιο ισχυρό κέντρο περιφερειακής ανάπτυξης, επιχειρηματικότητας και ευκαιριών για τις επόμενες γενιές. Φτάνει να διαφυλάξουμε όσα με κόπο και μόχθο κτίσαμε τα προηγούμενα χρόνια και να συνεχίσουμε με ευθύνη, συνέπεια και πίστη στις δυνατότητες του τόπου μας.
Όλα αυτά όμως προϋποθέτουν την σοβαρή και υπεύθυνη διαχείριση του κυπριακού μας θέματος. Ξέρω και αντιλαμβάνομαι πως δυστυχώς δεν συζητήσαμε σχεδόν καθόλου το κυπριακό. Το οποίο θα έπρεπε να ήταν η προτεραιότητα όλων μας.
Από τη μια υπάρχει η δικαιολογημένη κόπωση των πολιτών από τα κατά καιρούς συνθήματα και τις αλλεπάλληλεγες απογοητεύσεις.
Από την άλλη, η μέχρι σήμερα στάση της Τουρκίας δεν επιτρέπει μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας.
Ο ΠτΔ σε χθεσινές του δηλώσεις είπε ότι ενδέχεται εντός του χρόνου να υπάρξουν εξελίξεις σε σχέση με τις προσπάθειες επίλυσης του κυπριακού.
Η ΔΗ.ΠΑ. από την πρώτη στιγμή στήριξε τις πρωτοβουλίες και τις προσπάθειες του Προέδρου Χριστοδουλίδη για άρση του αδιεξόδου, την ώρα που κάποιοι συστηματικά χλεύαζαν και υποβάθμιζαν τις προσπάθειές του.
Ευχή και ελπίδα μας είναι το συντομότερο να επαναρχίσουν οι συνομιλίες, που να οδηγούν στην απελευθερωση και επανένωση της πατρίδας μας.
Το έχουμε πει πολλές φορές
Δεν αποδεχόμαστε το σημερινό στάτους κβο.
Δεν συμβιβαζόμαστε με τη διχοτόμηση.
Διεκδικούμε λύση στη βάση της ΔΔΟ, των Ψηφισμάτων του ΟΗΕ και του ευρωπαικού κεκτημένου, χωρίς εγγυήσεις, χωρίς κατοχικά στρατεύματα και κατύσχιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των βασικών ελευθεριών.
Την ίδια ώρα, ενόσω η κατοχή συνεχίζεται, έχουμε υποχρέωση ως κράτος να ενισχύσουμε τις αποτρεπτικές δυνατότητες της πατρίδας μας, να αναβαθμίσουμε τα εξοπλιστικά μας προγράμματα, ενισχύοντας την ασφάλεια της πατρίδας μας.
Φίλες και Φίλοι,
Συναγωνιστές και συναγωνίστριες
Σ’ αυτό το σημείο — με πραγματική συγκίνηση — θέλω να μιλήσω για τους 56 υποψήφιούς μας.
Αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους, που άφησαν τις ανέσεις και την ασφάλεια τους και μπήκαν στην εμπροσθοφυλακή της Παράταξης είτε ως κομματικά στελέχη είτε ως αριστίνδην σ’ αυτή την τόσο σημαντική εκλογική κοινοβουλευτική διαδικασία.
Γιατί ένιωσαν την ευθύνη.
Γιατί δεν συμβιβάστηκαν με την εύκολη και ανέξοδη κριτική.
Γιατί αποφάσισαν να βάλουν τη δική τους σφραγίδα στη δημόσια ζωή του τόπου μας.
Γιατί θέλουν να υπηρετήσουν την πατρίδα και την κοινωνία, με ένα τρόπο καθαρό, έντιμο, ανιδιοτελή, υπηρετώντας αρχές και αξίες.
Άνθρωποι που δεν συμβιβάζονται με τη μετριότητα, την ανευθυνότητα, το λαϊκισμό και την ανακύκλωση συμπεριφορών και πρακτικών που θυμίζουν ναφθαλίνη.
Αυτοί οι άνθρωποι με τις γνώσεις, τις εμπειρίες, το ήθος, την αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία τους, δίνουν χρώμα και ποιότητα σ΄αυτό το προεκλογικό σκηνικό.
Αξίζουν κάτι περισσότερο από το χειροκρότημα μας.
Αξίζουν την αγάπη μας.
Αξίζουν τον σεβασμό μας.
Αξίζουν την εμπιστοσύνη μας.
Αξίζουν τη στήριξή μας.
Σ΄αυτό το σημείο, νιώθω την ανάγκη να εκφράσω την αγάπη και τον θαυμασμό μου προς τον κόσμο μας. Όλους εκείνους που από την πρώτη μέρα συνέβαλαν και συμβάλλουν στο ρίζωμα και το μεγάλωμα της ΔΗ.ΠΑ.
Όλους αυτούς που συνέβαλαν αποφασιστικά στο να διαψεύσουμε εκείνους, που θεώρησαν ανέφικτο το εγχείρημα της ίδρυσης της ΔΗ.ΠΑ. και αρέσκονταν σε αφορισμούς, απαξιωτικά σχόλια, που ήθελαν πάση θυσία να αποτρέψουν την παρουσία μας στο πολιτικό γίγνεσθαι της πατρίδας μας.
Το λέω με περηφάνεια, ότι όλοι εμείς καταφέραμε να καταστήσουμε τη ΔΗ.ΠΑ. εθνικά ωφέλιμη, πολιτικά στιβαρή, κοινωνικά ευαίσθητη και ισχυρό πυλώνα ανανέωσης και εκσυγχρονισμού.
Δεν ανακαλύψαμε την υπευθυνότητα, τη σοβαρότητα, τη νουσιμάδα εκ των υστέρων.
Παραμείναμε από την αρχή αξιόπιστοι και συνεπείς.
Δεν υπήρξαμε ούτε μπορούμε να γίνουμε ποτέ δεκανίκι κανενός.
Είμαστε πόλος σταθερότητας και προοπτικής αυτού του τόπου.
Και στηριζόμαστε στις αστείρευτες δυνάμεις του.
- που αρνούνται την στείρα αντιπολίτευση.
- Που αρνούνται να γίνουν έρμαια της δημαγωγίας και του φανατισμού.
- Της εμπάθειας και της προσωπολατρείας.
- Του αρνητισμού και της ισοπέδωσης των πάντων.
Γι ΄αυτό και εμείς απευθυνόμαστε σε αυτούς που αντιλαμβάνονται ότι η ισοπέδωση των θεσμών και η ακυβερνησία δεν αποτελούν απάντηση στην κρίση,
Απευθυνόμαστε σε εκείνους που πεισματικά δεν διολισθαίνουν στο θυμικό.
Σε εκείνους που δεν πέφτουν θύματα εύηχων συνθημάτων, τα οποία θα μπορούσαν να σύρουν τον τόπο μας σε πειραματισμούς και επικίνδυνες περιπέτειες.
Σε εκείνους που κατανοούν ότι τέτοιες λογικές αποσταθεροποιούν την οικονομία
και οδηγούν σε νέα κοινωνική αποσύνθεση.
Εμείς επενδύουμε στην ωριμότητα και τη σοφία του πολύπαθου λαού μας.
Επενδύουμε στο πολύ μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας μας, σε εκείνους τους συμπολίτες μας που αποκαλώ τη νηφάλια και σιωπηλή δύναμη του τόπου, η οποία διαχρονικά στήριξε τον τόπο μας να ξεπερνά τις λογής-λογής κρίσεις και δυσκολίες.
που κλείνει τα αφτιά του στους φωνασκούντες του μικροκομματισμού τους. Στους σαγηνευτές του απόλυτου, του επιδερμικού και του ανέφικτου.
Που αποφασίζει κρίνοντας και συγκρίνοντας.
Που δεν άγεται και φέρεται από αυτούς που του μοιράζουν κάλπικες υποσχέσεις.
Δεν έχω καμία αμφιβολία, ότι ο λαός μας δεν θα επιτρέψει στο τέλος να επικρατήσει η θολούρα, η τοξικότητα, το ξέφρενο κυνήγι μαγισσών που εξελίσσεται στον τόπο μας, που πέρα από συνειδήσεις, δολοφονεί την όποια ελπίδα για τη νέα γενιά και την πατρίδα μας.
Ο λαός μας θα κάνει με τη ψήφο του για ακόμα μια φορά την υπέρβαση και την ανατροπή και δεν θα παραδώσει το μέλλον του στους εραστές του πληκτρολογίου, στους αόρατους σεναριογράφους των fake news και εκείνων που θυσιάζουν την πραγματική ουσία στο βωμό του θεάματος.
Είναι η ώρα που πρέπει να αγαπήσουμε την πατρίδα μας. Να την αγαπήσουμε με πράξεις και όχι με ανέξοδες υποσχέσεις.
Είναι η ώρα της συλλογικής ευθύνης.
Είναι η ώρα της πολιτικής συνεννόησης και της κοινωνικής συναίνεσης.
Είναι η ώρα των τολμηρών πρωτοβουλιών και των προγραμματικών συγκλίσεων.
Είναι η ώρα των μεταρρυθμίσεων.
Είναι γι’ αυτό που ο τόπος έχει ανάγκη τη ΔΗ.ΠΑ. ως μια ισχυρή, κεντρώα, πατριωτική και αυθεντική πολιτική δύναμη.
Μια Κεντρώα Δύναμη με αποφασιστικό ρόλο και εκσυγχρονιστικές αντιλήψεις.
Μια δύναμη της μετριοπάθειας!
της σύνθεσης!
Δύναμη ελπίδας!
Δύναμη που ρυθμίζει!
Δύναμη που ενώνει!
Ας πορευθούμε λοιπόν ΝΟΥΣΙΜΑ και ΥΠΕΥΘΥΝΑ και σε αυτή την εκλογική μάχη.
Πάμε να κάνουμε την 24η Μαΐου γιορτή δημοκρατίας και απαρχή μιας νέας συλλογικής πορείας!
Στις 24 Μαΐου η ΔΗ.ΠΑ., με τη συμμετοχή της στο νέο κοινοβούλιο, με μια ισχυρή παρουσία, θα γράψει μια καινούργια σελίδα στην ιστορία της και στην Ιστορία του τόπου μας.