Προσπαθούν πολλοί να εξηγήσουν γιατί καταγράφεται στις πλείστες χώρες της ΕΕ στροφή των κοινωνιών προς την ακροδεξιά.
Οι περισσότεροι χρεώνουν την ευθύνη στα αριστερά, τα λεγόμενα αριστερά και τα λεγόμενα κεντροαριστερά κόμματα, διότι δεν έχουν να προτείνουν εναλλακτικές επιλογές-πολιτικές, ικανές να πείσουν τους πολίτες. Ας το δεχθούμε.
Σχεδόν κανένας όμως από τους αναλυτές και τους πολιτικούς επιστήμονες δεν χρεώνει έστω μέρος της ευθύνης για τη διολίσθηση στην ακροδεξιά, σε αυτούς που επιλέγουν αυτή τη διαδρομή. Είναι άλλο να αναζητείς τους παράγοντες που κάνουν έναν άνθρωπο λιγότερο άνθρωπο, σε βαθμό που να μετατρέπεται σε ένα κακό ή μοχθηρό και επιθετικό πλάσμα έναντι όσων θεωρεί εχθρούς, αντίπαλους, ξένους, αλλόθρησκους, διαφορετικούς και είναι άλλο να τους βρίσκεις ελαφρυντικά και να λες πως δεν τους δόθηκαν άλλες επιλογές. Έ
χουν τις επιλογές που έχουμε όλοι, αλλά διάλεξαν την πιο αποκρουστική και φέρουν -σε ό,τι αφορά τον κάθε ένα τους- προσωπικά την ευθύνη γι’ αυτό.
ΧΡΥΜΑ
