Η σύσταση του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου μπορεί εξ αποστάσεως φαίνεται μια καλή ιδέα όσον αφορά επιλογές που θα χρειαστεί να γίνουν για την πλήρωση θέσεων στα διοικητικά συμβούλια των ημικρατικών οργανισμών.
Μπορεί ως ένα βαθμό να δικαιώνει ένα «περί δικαίου αίσθημα» όσον αφορά επιλογές που γίνονται γι’ αυτούς οργανισμούς. Πλην όμως στην πράξη θα φανεί πως μόνο λύσεις δεν θα μπορεί να προσφέρει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Περισσότερο θα μπουρδουκλώσει την προσπάθειά του να επιλέξει άτομα για τη συγκρότηση των διοικητικών συμβουλίων ημικρατικών οργανισμών.
Η ύπαρξη διοικητικών συμβουλίων και οι ημικρατικοί μεταξύ άλλων στοχεύουν στο να επιλέγονται τουλάχιστον σ’ ό,τι αφορά τις προεδρίες άτομα επιτυχημένα και με κάποιο εκτόπισμα ώστε να μεταφέρουν την τεχνογνωσία που απέκτησαν στον ιδιωτικό τομέα. Αυτά τα άτομα δεν θα δεχθούν να μπουν στη βάσανο της κρίσης του όποιου γνωμοδοτικού συμβουλίου. Απλώς στο τέλος το Γνωμοδοτικό θα είναι ανοικτό για όσους έχουν γεμίσει το cv τους με κάμποσα διπλώματα. Είναι άραγε αυτούς που θέλουν οι ημικρατικοί; Απ’ ότι ξέρουμε όχι.
ΑΠΙΜ
