Αναμένεται να συζητηθούν σήμερα στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Γεωργίας και Φυσικών Πόρων οι αλλαγές που προωθούνται στη διοίκηση και στη δομή λειτουργίας του Υπουργείου Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος (ΥΓΑΑΠ).
Στο πρόγραμμα διακυβέρνησης του Νίκου Χριστοδουλίδη αναφέρεται ότι «μελετάται το ενδεχόμενο δημιουργίας Υφυπουργείου Περιβάλλοντος, με στόχο την ταχύτερη επίτευξη της πράσινης μετάβασης, η οποία προϋποθέτει, ανάμεσα σε άλλα, οριζόντια οργάνωση και καλύτερη λειτουργία των δομών διακυβέρνησης». Επιπρόσθετα, σημειώνεται η δέσμευση για «δημιουργία και στελέχωση ειδικής Υπηρεσία Περιβαλλοντικού Ελέγχου, η οποία θα ελέγχει την εφαρμογή όλου του φάσματος της περιβαλλοντικής νομοθεσίας».
Ωστόσο, η λύση που έχει προκριθεί από την κυβέρνηση Αναστασιάδη, δηλαδή η δημιουργία Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος, υπό την ευθύνη του ΥΓΑΑΠ, πόρρω απέχει από τις προεκλογικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης Χριστοδουλίδη για τη μελέτη δημιουργίας Υφυπουργείου Περιβάλλοντος, καθώς και τη δημιουργία ειδικής Υπηρεσίας Περιβαλλοντικού Ελέγχου.
Η δημιουργία Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος, υπό την ευθύνη του ΥΓΑΑΠ, δεν αποτελεί μία βιώσιμη λύση στα δομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το περιβάλλον, καθότι με αυτό τον τρόπο δεν διασφαλίζεται η αναγκαία θεσμική οντότητα και δεν δίνεται η απαραίτητη πολιτική βαρύτητα, αλλά ούτε επιτυγχάνεται η κατάλληλη δομική αναδιάρθρωση προς την ορθή κατεύθυνση. Επιπλέον, η δημιουργία της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος, υπό την ευθύνη του ΥΓΑΑΠ, δεν βασίζεται σε μία πιο οριζόντια οργάνωση και καλύτερη λειτουργία των δομών, αλλά αντιθέτως βασίζεται σε ακόμη πιο κάθετη οργάνωση και πιο περίπλοκη λειτουργία των δομών.
Συνεπώς, δεν συμβάλλει στην αντιμετώπιση του κατακερματισμού των δομών και της πολυδιάσπασης των καθηκόντων και αρμοδιοτήτων που πηγάζουν από την ισχύουσα περιβαλλοντική νομοθεσία. Η δημιουργία ξεχωριστού Υφυπουργείου Περιβάλλοντος συνάδει με τη δομή των αρμόδιων Κοινοβουλευτικών Επιτροπών σε εθνικό επίπεδο, δηλαδή της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Γεωργίας και Φυσικών Πόρων.
Επιπρόσθετα, η δημιουργία ξεχωριστού Υφυπουργείου Περιβάλλοντος συνάδει με τη δομή των Γενικών Διευθύνσεων (αντίστοιχων Υπουργείων) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δηλαδή της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και της Γενικής Διεύθυνσης Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης.
Είναι αδιανόητο να μην υπάρχει Υφυπουργείο Περιβάλλοντος, το χαρτοφυλάκιο του οποίου περιλαμβάνει περίπου το 50% του κοινοτικού κεκτημένου, δηλαδή του συνόλου των οδηγιών και κανονισμών της ΕΕ. Απομένει να δούμε, λοιπόν, εάν θα παραμείνουν στα χαρτιά οι προεκλογικές δεσμεύσεις του Νίκου Χριστοδουλίδη και εάν θα ακολουθήσει τις ειλημμένες αποφάσεις της κυβέρνησης Αναστασιάδη.
Α.Ν.
