Όταν τον περασμένο Ιανουάριο το ΄σκασε 40χρονος υπόδικος από το Νοσοκομείο Αθαλάσσας όπου νοσηλευόταν, γράφαμε στο ρεπορτάζ ότι η υπόθεση εξελίχθηκε σε «μπαλάκι ευθυνών».
Νοσηλευτές ψυχικής υγείας ανέφεραν ότι με βάση τις πρόνοιες του Νόμου θα έπρεπε η τότε διεύθυνση του Τμήματος Φυλακών να φροντίσει για τη φρούρηση του υπόδικου στο δημόσιο νοσηλευτήριο.
Θέση που δεν δέχονταν τα υψηλόβαθμα στελέχη του σωφρονιστικού ιδρύματος, επικαλούμενα πρωτόκολλο του 2016. Τότε ήμασταν σίγουροι ότι το ίδιο φαινόμενο θα επαναληφθεί. Ούτε μαντικές ικανότητες είχαμε, ούτε κάποιου άλλου είδους υπερφυσικές δυνάμεις. Ήταν το λογικό σενάριο.
Όταν δεν βγαίνει μπροστά κάποιος αρμόδιος αξιωματούχος να δώσει μόνιμη λύση σε τέτοιες περιπτώσεις, τότε δεν μπορείς να ελπίζεις ότι θα υπάρξει επίλυση του προβλήματος. Και σίγουρα δεν είναι με ημίμετρα που αντιμετωπίζονται τέτοια ζητήματα.
Απόδειξη το γεγονός ότι χθες τα ξημερώματα είχαμε πάλι το ίδιο φαινόμενο, αν και αυτή τη φορά υπήρχε δεσμοφύλακας στο χώρο. Ένας εκ των δυο που απέδρασαν ήταν 52χρονος καταδικασθείς και ταυτόχρονα υπόδικος για άλλη υπόθεση. Μάλιστα, νοσηλευόταν στον ίδιο θάλαμο με άλλους πολίτες.
Κατά την ταπεινή μας άποψη, χρειάζεται δημιουργία ξεχωριστής δομής, ειδικά διαμορφωμένης, για αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών.
Φ.Μ.
