Κάποια στιγμή το κράτος πρέπει να δει σοβαρά τα αιτήματα των ποδοσφαιρικών σωματείων. Και δεν λέω να δει με συμπόνια και στοργή και να ικανοποιήσει τα αιτήματά τους. Να τα δει με τη δέουσα οικονομική σοβαρότητα, να τους δείξει ότι δεν μπορεί να εμπαίζουν τη νοημοσύνη κυβέρνησης και πολιτών και να τους κόψει τον βήχα.
Τον Απρίλη-Μάη ξεκινούν το ένα μετά το άλλο τα σωματεία και κλαψουρίζουν για τα οικονομικά τους. Πάνε κι έρχονται σε υπουργεία και κόμματα, κάνουν παρασκήνιο, προκειμένου η κυβέρνηση (κινούμενη και η ίδια στα όρια της παρανομίας/παρατυπίας προσφέροντας κάλυψη) να τα βοηθήσει. Και τους κάνει ο χατίρι η κυβέρνηση, κάθε χρόνο. Και μόλις τους καλύψει η κυβέρνηση τα σωματεία, αντί να κοιτάξουν πως θα καλύψουν τα χρέη τους ξεκινούν νέο γύρο ανεξέλεγκτων αγορών ποδοσφαιριστών. Αφού σου λέει του χρόνου πάλι θα κλάψουν και θα τους λυπηθούν.
Κάποια σωματεία ζητούν τώρα να τους πληρώσει τη συντήρηση των δικών τους γηπέδων. Θυμήθηκαν τώρα ότι δεν μπορούν να τα συντηρήσουν. Χθες και προχθές που πήγαιναν να αγοράσουν παίχτες δεν το σκέφτηκαν.
Είναι καιρός το κράτος να αντιληφθεί ότι τα ποδοσφαιρικά σωματεία απλώς το εμπαίζουν με τις τακτικές τους. Και δεν το κάνουν για το ποδόσφαιρο. Μακάρι να ήταν έτσι…
ΑΠΙΜ
