Επιτέλους ανανέωση στην τοπική αυτοδιοίκηση. Τορναρίτης (όχι ο Κρίτων) Δήμαρχος και Γιωρκάτζης (όχι ο Πολύκαρπος) πρόεδρος του επαρχιακού συμβουλίου της Χώρας, δηλαδή της Λευκωσίας. Οδηγούμαστε δεκαετίες πίσω. Να κηρύξουμε και την ανεξαρτησία της Κύπρου να τελειώνουμε. Ειδικά για τον Νίκο Τορναρίτη να αναγνωρίσουμε πως ίσως είναι ο πρώτος πολιτικός που κατάφερε να κρατά βουλευτικό έδρανο περισσότερα χρόνια από όσα κρατούν τους σκάμνους στις εκκλησίες, οι γριές. Πέντε συνεχόμενες θητείες. Απέκτησε πνευματικά δικαιώματα. Κανονικά έπρεπε να πληρώσει και μεταβιβαστικά στο Κτηματολόγιο.
Πάντως, θα πρέπει να το αναγνωρίσουμε στον ΔΗΣΥ, ο οποίος με μία μόνο κίνηση, εφαρμόζει και την εναλλαξιμότητα. Αν είχε και έναν γιο (κανονικό) ο Νίκος Αναστασιάδης να αναλάβει αντιδήμαρχος, θα ολοκληρώνεται πιο ομαλά η κληρονομική διαδοχή της Κύπρου. Όταν έγραψα «κανονικός» γιος δεν το έγραψα σε αντιπαραβολή με τα εξώγαμα τέκνα, αλλά σε αντιδιαστολή με τα πνευματικά του παιδιά τα οποία είναι περισσότερα από όσα τα πνευματικά παιδιά του Μητροπολίτη Αθανάσιου. Γέροντας ο ένας, γέροντας και ο άλλος.
Αφήστε γιε μου τζιαι καμιάν καρέκλα για κανέναν άλλον πλάσμαν του Θεού ή έστω του ΔΗΣΥ. Ύστερα διερωτόμαστε, «πως κινδυνεύουν να κλείσουν οι μονάδες ανακύκλωσης, όταν 2-3 οικογένειες κυβερνούν από τον παππού στον εγγονό». Θα μου πεις «έχουν προσόντα». Εντάξει, ο δείκτης νοημοσύνης τους είναι ψηλότερος από ότι ο δείκτης Dow Jones σε περιόδους κραχ αλλά δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν και άλλα ικανά στελέχη. Να πω ένα όνομα στην τύχη: Ευθύμιος Δίπλαρος. Τετραπέρατος. Δηλαδή οξυδερκής, έξυπνος, οξύνους, πολύστροφος, πολυμήχανος ή όπως γράφουν και τα λεξικά «γατόνι, γάτα, πιάνει πουλιά στον αέρα, μυαλωμένος, νοήμων, με μυαλό, εύστροφος, ευφυής, ξύπνιος, «του κόβει». Και ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι κατά καιρούς του ασκείται κριτική, δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει πως είναι ο πρώτος στον κόσμο και στους πέριξ πλανήτες (δεν αναφέρομαι στο σύμπαν μην θεωρηθεί ότι τον προβάλλω υπερβολικά) ο οποίος μίλησε για «νεκρό πτώμα». Και για όσους διαθέτουν κοντή μνήμη, να υπενθυμίσω την ακόλουθη ατάκα του: «Είχαµε ένα νεκρό πτώµα. Είτε θα το κρατούσαµε στον αναπνευστήρα και θα µας πέθαινε, είτε µε τα ζωτικά του όργανα θα σώζαµε κάποιους άλλους». Οπόταν επαξίως του ανατέθηκε η προεδρία της κοινοβουλευτικής επιτροπής Υγείας. Και ήταν ο μόνος διορισμός από καταβολής της Κυπριακής Δημοκρατίας (να μην πω από καταβολής κόσμου) που έγινε με τόσο αξιοκρατικά κριτήρια. Μόνο αυτός και ο Χριστός (ήμαρτον Κύριε) ανέστησαν ένα νεκρό πτώμα. Όσοι άλλοι αποπειράθηκαν κατά καιρούς, ανέστηναν ζωντανά πτώματα.
Αυτά, για να μην αναφερθώ στο «προφορικό έγγραφο» που ανακάλυψε στο Κραν Μοντανά. Μία ανακάλυψη ισάξια με την ανακάλυψη του Νίκου Χριστοδουλίδη από τον Νικόλα Παπαδόπουλο. Ο οποίος εξαφανίστηκε όπως άλλωστε πράττουν πολλοί συνάδελφοι του εξερευνητές ή και ειστήμονες ύστερα από ανακαλύψεις κολοσσιαίων διαστάσεων. Όντας βέβαιος πως σας έπεισα περί των αρετών του ανδρός Ευθύμιου Δίπλαρου, επανέρχομαι στους δύο υποψηφίους του ΔΗΣΥ Νίκο Τορναρίτη και Κωνσταντίνο Γιωρκάτζη και να με συμπαθούν οι υποστηρικτές άλλων κομμάτων, αν όσα γράφω εκληφθούν ως προβολή του ακτύπητου διδύμου, αλλά, όταν αναφέρεται κάποιος στους κορυφαίους του είδους, δεν θεωρείται ότι τους προβάλλει κιόλας.
Στα θετικά του κ. Τορναρίτη καταγράφεται και το γεγονός ότι διετέλεσε επίτιμος πρόξενος της Κένυας στην Κύπρο από το 1998. Κένυα λοιπόν και όχι οποιαδήποτε μπανανία. Ο Νίκος Τορναρίτης τυγχάνει αρχηγός (από την πρώτη μέρα που γεννήθηκε διέθετε αρχηγικό προφίλ) της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Ασιατική Κοινοβουλευτική Συνέλευση, αντιπρόεδρος της Ασιατικής Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης από τον Οκτώβριο του 2017 και πάει λέγοντας. Στις βουλευτικές εκλογές του 2021 εκλέγηκε για πέμπτη συνεχή θητεία στο αξίωμα του Βουλευτή. Ο Νίκος Τορναρίτης κατέχει την τιμητική διάκριση του Μεταλλίου της Πόλης των Αθηνών για την προσφορά του στην οργάνωση της Διάσκεψης των Χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης όπως επίσης και την ανώτατη τιμητική διάκριση του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας για την προσφορά του στην Ελληνορθόδοξη Ιεραποστολή στην Κένυα. Τέτοιους ιεραπόστολους (δοξάζω τ’ ονομά τους) έχουμε ανάγκη. Αλλά και ο Κωνσταντίνος Γιωρκάτζης διαθέτει τις περγαμηνές του. Πρώτα και κύρια είναι απόφοιτος της Αγγλικής Σχολής και στην Εθνική Φρουρά υπηρέτησε ως ανθυπολοχαγός των Καταδρομών. Και για να πω την αμαρτία μου, και ας μην θεωρηθεί ως ηττοπαθής προσέγγιση, όταν δεν ανακαταλάβαμε τα κατεχόμενα εδάφη επί των ημερών του, το βλέπω λίγο χλωμό να γίνει κάτι τέτοιο στο μέλλον, εκτός και αν αποφασίσουν να υπηρετήσουν στην Εθνική Φρουρά τα τουρκοφάγα στελέχη του ΕΛΑΜ που δεν κατετάγησαν ποτέ. Σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης των Η.Π.Α. (φανταστείτε να μην σπούδαζε κιόλας) με μερική υποτροφία (πτωχό μου παιδί) από το ίδιο το Πανεπιστήμιο, από όπου και αποφοίτησε με διάκριση το 1993. Στο βιογραφικό του διάβασα και κάτι το οποίο επειδή δεν με βοηθά και πολύ η νοημοσύνη μου, το αφήνω στην κρίση του αναγνώστη: «Απέκτησε μεγάλη εμπειρία στον τομέα των επιχειρήσεων και γνώρισε πολυποίκιλες νοοτροπίες και κουλτούρες αφού είχε την ευκαιρία να εργαστεί τόσο στις συνθήκες υψηλού ανταγωνισμού των Η.Π.Α. και της Ευρώπης, όσο και στις απρόβλεπτες συνθήκες των αναδυόμενων αγορών της Ασίας και της Αφρικής». Τι λες τώρα…
Βεβαίως, πέραν των πιο πάνω προβεβλημένων στελεχών, ο ΔΗΣΥ διαθέτει και άλλα εξίσου ικανά στελέχη και ίσως είναι το μοναδικό κόμμα με τόσα πολλά άτομα που είναι έτοιμα θα θυσιαστούν υπηρετώντας τον τόπο. Σε σημείο που θα μπορούσαν να είναι όλοι υποψήφιοι βουλευτές, δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι κοκ. Ανάμεσα σε αυτούς και οι 63 (αριθμός ένας λιγότερος από τους 62) που προτείνονται για διάφορα πόστα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Εκφράζω δεν την ακλόνητη πεποίθηση, πως με τη συνεργασία και άλλων κομμάτων, τα οποία επίσης κοιμούνται και ξυπνούν σκεπτόμενα την προκοπή του τόπου, θα εκλέξουν τους καλύτερους, για να μην πω τους άριστους των αρίστων και θεωρηθεί ύβρις.
