Διερωτώμαι κατά πόσον οι δύο υπό κατηγορία μοναχοί της μονής Οσίου Αββακούμ συνειδητοποιούν πως αμφισβητώντας όλες τις διαδικασίες ελέγχου τους από τη Ιερά Σύνοδο, δεν βλάπτουν την υπόθεσή τους μόνο στα μάτια των Συνοδικών αλλά και στα μάτια των πολιτών. Υπό την έννοια ότι αρχίζει πλέον ο κάθε ένας να σκέπτεται, πως αυτό που επιδιώκεται είναι να κερδηθεί χρόνος και να θολωθούν τα νερά ώστε στο τέλος, όποια απόφαση και αν ληφθεί εναντίον τους να μπορεί να αμφισβητηθεί. Αλλά προς τι;
Είναι δεδομένο, πως ούτε η κοινή γνώμη θα αποφασίσει, ούτε τα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αν οι δύο μοναχοί είναι ένοχοι ή θύματα πλεκτάνης.
Βεβαίως, υπάρχει και το άλλο ενδεχόμενο. Να επιδιώκεται παράταση της διαδικασίας ενώπιον των οργάνων της Εκκλησίας με τον ελπίδα ότι θα προκύψει οτιδήποτε μεμπτόν εναντίον του Μητροπολίτη Ταμασού Ησαΐα από την Αστυνομία για να χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι από τους ίδιους. Αλλά ακόμη και αν συμβεί κάτι τέτοιο, αυτό από μόνο του δεν αναιρεί τα όσα τους καταλογίζονται.
Β.
