Δώρος Αντωνιάδης: Με ιντριγκάρει το παιχνίδι του μυαλού

«Θέλω να διαβάσω κάτι για να ξεφύγω από την καθημερινότητα κι έτσι επιλέγω αστυνομικά γιατί έχουν δομή, πλοκή, κορύφωση κι ανατροπές»

Ποια ήταν η αφορμή για τη συγγραφή του βιβλίου σας «Στο μάτι του ταύρου»; Η αφορμή ήταν ένας γρίφος που δημοσίευσε ένας φίλος στο Facebook. Ήταν μια μαθηματική εξίσωση της οποίας η λύση κατέληγε σε μια αγγλική φράση. Μου κέντρισε το ενδιαφέρον το γεγονός ότι, όσο κι αν έψαξα, δεν μπόρεσα να βρω κάτι αντίστοιχο στα ελληνικά. Στην προσπάθειά μου να δημιουργήσω κάτι παρόμοιο, έπλασα γύρω από τον γρίφο μια ιστορία, ώστε να υποστηριχθεί η αναγκαιότητα ύπαρξης ενός τέτοιου εγχειρήματος. Χρειαζόμουν δύο χαρακτήρες: Αυτόν που θέτει τον γρίφο και αυτόν που καλείται να βρει τη λύση σε αυτόν, ή αλλιώς, τον δολοφόνο και τον ντεντέκτιβ. Μου έλειπε το θύμα… Κι έτσι ξεκίνησα να γράφω.

Πρόκειται για το πρώτο σας βιβλίο. Είχατε άγχος για το αν θα υπάρξει αποδοχή; Άγχος, όχι, δεν είχα. Επειδή ακριβώς ήταν το πρώτο μου βιβλίο και δεν υπήρχε κάποιο μέτρο σύγκρισης, χαιρόμουν την κάθε στιγμή: Όταν με πήραν τηλέφωνο από τον Καστανιώτη για να υπογράψουμε το συμβόλαιο, όταν κράτησα το πρώτο αντίτυπο στα χέρια μου, όταν κάποιος άγνωστος μού έδωσε συγχαρητήρια, όταν έμαθα πως εξαντλήθηκε η πρώτη έκδοση. Το άγχος ήρθε πιο μετά, όταν πρωτοσκέφτηκα το ενδεχόμενο να γράψω το επόμενο.

Τι είναι αυτό που σας γοητεύει στα βιβλία μυστηρίου και τις αστυνομικές ιστορίες; Διαβάζω κυρίως τα βράδια, στο κρεβάτι πριν κοιμηθώ, ως μέσο αποφόρτισης και εκτόνωσης. Θέλω να διαβάσω κάτι για να ξεφύγω από την καθημερινότητα κι έτσι επιλέγω αστυνομικά γιατί έχουν δομή, πλοκή, κορύφωση κι ανατροπές. Μου αρέσει όπως με κρατούν σε αγωνία, που δεν μπορώ να τ’ αφήσω απ’ τα χέρια και μετά, αφού τα τελειώσω, όταν σκέφτομαι πώς την πάτησα έτσι για άλλη μια φορά και δεν βρήκα τη λύση. Με ιντριγκάρει το παιχνίδι του μυαλού, η κόντρα του δολοφόνου με τον ντεντέκτιβ, και όχι αυτό καθ’ αυτό το έγκλημα. Για όλους αυτούς τους λόγους άλλωστε έγραψα κι εγώ ένα αστυνομικό, όπως αυτά που αγαπώ.

Πείτε μου κάτι για το πρόγραμμά σας όταν γράφετε. Πώς είναι ο περιβάλλων χώρος σας; Έχω διαμορφώσει μια μικρή γωνιά στο σαλόνι, όπου έχω βάλει εκεί το λάπτοπ μου και γράφω συνήθως αργά το βράδυ. Εξαίρεση αποτελούν οι φορές που ψάχνω τη λύση σε αδιέξοδα και την οποία βρίσκω σχεδόν πάντα κατά τη διάρκεια κάποιας προπόνησης τρεξίματος. Σε μια τέτοια περίπτωση, μπαίνω φουριόζος στο σπίτι φωνάζω ένα «μη μου μιλήσει κανείς» και κάθομαι και γράφω, ό,τι ώρα κι αν είναι και όποιες κι αν είναι οι συνθήκες.

Ποιο είναι το βιβλίο που διαβάζετε αυτή την περίοδο; Ενώ διαβάζω κυρίως αστυνομικά, κάθε τέσσερα – πέντε βιβλία χρειάζομαι ένα διάλειμμα. Με πετύχατε σε μια τέτοια διακοπή λοιπόν. Διαβάζω το «Ποιητικό Αλφάβητο του Καβάφη», μια εξαιρετική πολυγλωσσική έκδοση από τον ρουμανικό εκδοτικό οίκο Omonia, η οποία περιλαμβάνει είκοσι τέσσερα ποιήματα του μεγάλου μας ποιητή, ένα για κάθε γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου.