Ο κορυφαίος τενόρος Μάσιμο Τζορντάνο και η κρυστάλλινη σοπράνο Έστερ Καντίνοβα θα λάμψουν στην παράσταση ιταλικής όπερας Multimedia Show, που παρουσιάζεται τον Μάιο σε Λεμεσό και Λευκωσία. 

Μαζί τους θα μεταφερθείτε στην καρδιά της Ιταλίας και θα ακούσετε άριες από τη χρυσή εποχή συνθετών όπως ο Βέρντι, ο Πουτσίνι, ο Μασνέ, καθώς και τα διάσημα ναπολιτάνικα τραγούδια «O sole mio» και «Funiculì, Funiculà» που ερμηνεύει ο σπουδαίος Μάσιμο Τζορντάνο, σολίστ των πιο διάσημων λυρικών αιθουσών στον κόσμο, όπως η Metropolitan Opera (Νέα Υόρκη), η Σκάλα (Μιλάνο), η Εθνική Όπερα Παρίσι και Κόβεντ Γκάρντεν (Λονδίνο).

Στη σκηνή θα τον υποστηρίξει η Έστερ Καντίνοβα. Η αγνή φωνή της σοπράνο και η εκπληκτική γκάμα της έχουν αιχμαλωτίσει το κοινό σε όλο τον κόσμο περισσότερες από μία φορές.

Μια σπάνια ευκαιρία να βυθιστείτε στο σύμπαν της πραγματικής ιταλικής όπερας δίνεται σε Λεμεσό και Λευκωσία. 

  • Λεμεσός, Παττίχειο Δημοτικό Θέατρο, Σάββατο 13 Μαΐου. 7μ.μ. SoldOut Tickets
  • Λευκωσία, Δημοτικό Θέατρο, Παρασκευή 26 Μαΐου, 7μ.μ. SoldOut Tickets

Από την πατρίδα του την Πομπηία στις σκηνές του κόσμου: η ιστορία του Μάσιμο Τζορντάνο, ενός από τους πιο εξέχοντες τενόρους της διεθνούς οπερατικής σκηνής.

Γεννημένος σε αυτή τη μικρή πόλη έξω από τη Νάπολη, στα οκτώ του πηγαίνει να ζήσει με τους γονείς και τη μικρή του αδερφή στην Τεργέστη, όπου ο πατέρας του βρίσκει δουλειά ως φύλακας στο Μουσικό Ωδείο Τζουζέπε Ταρτίνι. Ακόμα κι αν οι δεσμοί με την πατρίδα του δεν θα διακοπούν ποτέ και το ναπολιτάνικο πνεύμα του πατέρα του διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στο μέλλον του, η μετακόμιση στην Τεργέστη θα αποδειχθεί σημάδι της μοίρας. Ο Μάσιμο αρχίζει να σπουδάζει φλάουτο στο ωδείο, αλλά στα 18 του, την παραμονή της αποφοίτησής του, συμβαίνει κάτι εκπληκτικό.

Όπως θυμάται ο ίδιος: «Ως οργανοπαίκτης πίστευα ότι η όπερα και ο κόσμος των τραγουδιστών δεν ήταν μέρος της προσωπικότητάς μου. Λάθος! Λίγες μέρες πριν αποφοιτήσω στο φλάουτο, ένας φίλος μου πιανίστας με προβλήματα όρασης με ρώτησε αν ήθελα να τραγουδήσω ένα ναπολιτάνικο τραγούδι. Ο πατέρας μου (που είχε μια υπέροχη φωνή τενόρου leggero) του έλεγε πάντα ότι είχα και μια όμορφη φωνή. Οι δυο τους έβγαιναν μαζί στον ελεύθερο χρόνο τους, τραγουδούσαν, έπαιζαν και περνούσαν καλά. Έτσι ο φίλος μου με ρώτησε αν ήθελα να προσπαθήσω να τραγουδήσω όπως ο πατέρας μου. Μόλις άνοιξα το στόμα μου, φώναξε: «Είσαι τελείως τρελός! Τι κάνεις με αυτό το φλάουτο;! Θα έπρεπε να σπουδάζεις όπερα!”». Έτσι ο κόσμος της μουσικής έχασε έναν φλαουτίστα και κέρδισε έναν τενόρο.

Κερδίζει διάφορους διαγωνισμούς μετά την αποφοίτησή του και κάνει το ντεμπούτο του το 1997 ως πρωταγωνιστής στο «Μεγαλοψυχία του Τίτου» του Μότσαρτ στο Teatro Caio Melisso. Στον δεύτερο ρόλο του ως Αλφρέντο στη «La traviata», κατάφερε να τραγουδήσει μόνο κατά τη διάρκεια της πρόβας τζενεράλε λόγω ενός σεισμού που καταστρέφει το Teatro Nuovo. Στη συνέχεια ξεκινά με τον ρόλο του Ερνέστο στον Δον Πασκουάλε στο Βέρντι της Τεργέστης ανάμεσα στη χαρά των πρώην συναδέλφων του.

Το καθαρά ρομαντικό χρώμα της φωνής του δεν μπορούσε παρά να προκαλέσει τον Βέρθερο, τον κλασικό ρομαντικό ήρωα. Οι πόρτες των θεάτρων παντού αρχίζουν να ανοίγουν διάπλατα για αυτόν. Το 2006 κάνει το ντεμπούτο του στην Metropolitan της Νέας Υόρκης στην Μανόν του Μασνέ δίπλα στη Ρενέ Φλέμινγκ.

Εν τω μεταξύ, η φωνή του αναπτύσσει το συνολικό εύρος του λυρικού τενόρου, αποτολμώντας επεισοδιακά στο πιο δυναμικό κλασικό ρεπερτόριο. 

 

Η Σκάλα του Μιλάνου, η Metropolitan της Νέας Υόρκης, η Staatsoper της Βιέννης, το Μόναχο, το Βερολίνο, η Βασιλική Όπερα του Λονδίνου και η Όπερα του Παρισιού είναι μερικές μόνο από τις μουσικά αίθουσες που τον φιλοξένησαν. Από το Σίδνεϊ στο Τόκιο, το Σικάγο, τη Ρώμη, τη Ζυρίχη, τη Δρέσδα, τη Μαδρίτη… και τα φεστιβάλ, με θρυλικές παραγωγές όπως ο Φάλσταφ του Βέρντι υπό τη διεύθυνση του Αμπάντο στο Σάλτσμπουργκ ή την προσωπική του επιτυχία με τον Λένσκι στο Ευγένιο Ονιέγκιν του Τσαϊκόφσκι στο Glydebourne το 2008.

Από τον Claudio Abbado έως τον Zubin Mehta, συνεργάστηκε με τους διασημότερους μαέστρους: Riccardo Chailly, James Levine, Lorin Maazel, Antonio Pappano, Michel Plasson, Yuri Temirkanov.