«Οι ιδέες για βιβλία υπάρχουν παντού. Είναι μέσα μας, είναι δηλαδή βιώματα τα οποία μετασχηματίζονται σε ιστορίες, είναι ιστορίες που κυριολεκτικά κλέβουμε ακούγοντάς τες από τρίτους».
Τι θα διαβάσει κανείς στο νέο σας βιβλίο «Τέσσερις βολικοί θάνατοι»; Θα διαβάσει για μία εξαιρετικά κρίσιμη κατά την άποψη μου χρονιά για την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη, το 1936. Για τους θανάτους των πρώην και εν ενεργεία πρωθυπουργών που έγιναν την χρονιά εκείνη, τέσσερις εκ των οποίων με επίσημη αιτιολογία ανακοπή καρδιάς. Για τη δικτατορία του Μεταξά, για τον ισπανικό εμφύλιο και τις Δίκες της Μόσχας, για βότανα και δηλητήρια. Για τη συμμετοχή της πρώτης Ελληνίδας στους Ολυμπιακούς αγώνες του Μονάχου της Κύπριας Δομνίτσας Λανίτου, για τον έρωτα του Αντώνη Τζανετή, ενός νέου γιατρού και της Μαρίας Βουνοπούλου, γραμματέα στην ιατροδικαστική υπηρεσία.
Χρησιμοποιείτε ως φόντο της ιστορίας σας κομμάτια της ελληνικής και παγκόσμιας ιστορίας. Πόσο εύκολο ήταν ένα τέτοιο εγχείρημα; Ήταν ταυτόχρονα εύκολο και δύσκολο. Εύκολο γιατί τα πραγματικά γεγονότα είναι τόσο πολλά και τόσο ενδιαφέροντα που συνιστούν από μόνα τους ένα μυθιστορηματικό καμβά. Δύσκολο γιατί έπρεπε να συνταιριάξω τα πραγματικά γεγονότα με τα μυθοπλαστικά στοιχεία, χωρίς να ξεφύγω από την αλληλουχία των πραγματικών γεγονότων. Θεώρησα ότι η εποχή είχε αρκετές αντιστοιχίες με την κατάσταση της σημερινής Ελλάδας. Δηλαδή η χώρα είχε πτωχεύσει από το 1932, οι κυβερνήσεις διαπραγματεύονταν με τους δανειστές, τότε τους έλεγαν ομολογιούχους, και ήταν η πρώτη φορά που η αριστερά είχε μπει στην κεντρική πολιτική σκηνή με το συμφωνητικό Σοφούλη – Σκλάβαινα και το κομμουνιστικό κόμμα από μια ομάδα επαγγελματιών επαναστατών είχε βρεθεί να είναι ρυθμιστής της κατάστασης.
Aπό πού παίρνετε ιδέες για τα βιβλία σας; Οι ιδέες για βιβλία υπάρχουν παντού. Είναι μέσα μας, είναι δηλαδή βιώματα τα οποία μετασχηματίζονται σε ιστορίες, είναι ιστορίες που κυριολεκτικά κλέβουμε ακούγοντάς τες από τρίτους και τις φτιάχνουμε μυθιστορήματα ή διηγήματα, ακόμα και από τα όμορφα μάτια μιας γυναίκας μπορείς να γράψεις ένα ποίημα. Η ιστορία του συγκεκριμένου βιβλίου ξεκίνησε από την περιέργειά μου όταν διάβασα κάπου ότι το 1936 είναι η χρονιά που πέθαναν έξι πρωθυπουργοί. Άρχισα να το ψάχνω και βγήκε αυτό το βιβλίο.
Ποια βιβλία έχετε αυτόν τον καιρό πλάι στο κρεβάτι σας; Όσο κι αν φαίνεται περίεργο δεν διαβάζω ποτέ στο κρεβάτι. Συνηθίζω να διαβάζω είτε στο γραφείο, είτε στον καναπέ, έχοντας δίπλα κι ένα μολυβάκι για να σημειώνω. Έχω τη Λετισιά του Γιαν Ζαμπλονκά, ένα γαλλικό μυθιστόρημα εξ ολοκλήρου βασισμένο με πραγματικά γεγονότα και το καινούριο μυθιστόρημα της Σοφίας Νικολαΐδου Στο τέλος νικάω εγώ που αναφέρεται στη Θεσσαλονίκη του 1917 και όχι μόνο.
Ο Αντώνης Γιανακός γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Α.Π.Θ. και του Μεταπτυχιακού Τμήματος Δημιουργικής Γραφής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Έχει εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές, μία συλλογή διηγημάτων, ενώ έχει γράψει και θεατρικά έργα. Οι Τέσσερις βολικοί θάνατοι είναι το πρώτο του μυθιστόρημα.
