Ξεχείλισαν τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης με μηνύματα αγάπης για την Γυναίκα. Την Γυναίκα του καθενός μας: Μάνα, Μητέρα, Μανούλα, Μαμά – όπως λέει κι ένα από τα πιο τρυφερά τραγούδια του Τζίμη Πανούση που έφυγε πρόσφατα – Γιαγιά, Σύζυγο, Αδελφή, Φίλη, Συνάδελφο, κλπ.
Ένα από τα πιο συγκινητικά, που έκανε πολλούς από μας που το διαβάσαμε να μην μπορέσουμε να συγκρατήσουμε εκείνον τον λυγμό που δένεται κόμπος στο λαιμό, και που έγινε όπως λέμε σχεδόν viral, ήρθε από μια νεαρή γυναίκα, την Ελένη Γκασούκα, φίλη στο facebook (Eleni Gassouka), που ζει στην Αθήνα.
Έγραψε, και δεν χρειάζονται άλλα σχόλια:
«Μια φορά εκεί γύρω στα 18 μου γύρισα στο σπίτι ξενυχτισμένη στις τρεις το πρωί. Έλειπα όλη μέρα κ το βράδυ γύριζα πάντα αργά για να μην έχω συνεχώς επαφή με την κατάσταση της μάνας μου που πια την είχαμε μεταφέρει στο σπίτι γιατί όπως είχαν πει κι οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα για τον διάολο που είχε γεμίσει όλο της το σώμα. Άνοιξα σιγά σιγά την εξώπορτα για να μην την ξυπνήσω την έκλεισα κ γύρισα για να πάω στο δωμάτιο μου. Στο τέλος του μισό φωτισμένου διαδρόμου η πόρτα του μπάνιου ήταν ανοιχτή. Είδα τη μάνα μου χωρίς την περούκα με γυμνό το κεφαλάκι της, με τη ρόμπα της να κρέμεται πάνω στα 40 κιλά που της είχαν απομείνει και με κάτι κοκαλάκια που έμοιαζαν με δάχτυλα, να τρίβει μέσα στο νιπτήρα τις φτέρνες από το ροζ καλσόν του μπαλέτου που είχα πετάξει στα άπλυτα. Ήταν 8 Μάρτιου».
