Παναγιώτης Τοφή, ετών 35, Χορογράφος, Κινησιολόγος, Ερμηνευτής

newsroom

26 Μαρτίου 2018, 8:15

Όταν σκέφτεται την πρώτη του επαγγελματική δουλειά στην Κύπρο, θυμάται πως δεν ένιωθε καθόλου αισιόδοξος για την επαγγελματική του σταδιοδρομία. Σήμερα το όνομά του είναι ανάμεσα στα δυναμικότερα της κυπριακής σκηνής. Ο Παναγιώτης Τοφή που αυτό τον καιρό βρίσκεται στη βασική ομάδα των πέντε ερμηνευτών στο project Σαλόνι των Ξένων στις Αποθήκες ΘΟΚ, θεωρεί σημαντική στιγμή στην πορεία του την πρώτη του συνεργασία στο θέατρο σε επιμέλεια κίνησης, με το «Νίτσα» του Γιώργου Τριλλίδη, σε σκηνοθεσία Πάρι Ερωτοκρίτου.

«Μέσω αυτής της εμπειρίας συνειδητοποίησα ότι η κίνηση στο θέατρο με ενδιαφέρει πολύ και προφανώς έχω τη γνώση και τις δυνατότητες να βοηθήσω ερμηνευτές να κινηθούν σε μία κοινή γραμμή. Πολύ σημαντική στιγμή υπήρξε επίσης η πρώτη μου συμμετοχή στην Πλατφόρμα Σύγχρονου Χορού Κύπρου, το 2017, με το έργο Never Been Missed. Ένα χορογραφικό έργο το οποίο δημιουργήθηκε μέσα από την κινησιολογική έρευνα, την οποία προανέφερα, σε συνεργασία με την Αλεξία Νικολάου, με την οποία είμαστε οι ερμηνευτές στο έργο αυτό», λέει. Το έργο θα ταξιδέψει το καλοκαίρι στην Ελλάδα στο Dance-Fest 2018, που διοργανώνει τον Ιούλιο το Κέντρο Χορού Ακροποδητί στη Σύρο και ακολούθως το Δεκέμβριο σε συνεργασία με το Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Κύπρου στη Λευκωσία.

Με την Τράπεζα Κύπρου συνεργάζεται και στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Νύχτας Μουσείων με το καινούριο project της Βασιλικής Αναστασίου και της χορωδίας Amalgamation, στην επιμέλεια κίνησης, στις 19 Μαΐου. Αλλά και το 2019, για την παγκύπρια πρεμιέρα ενός νέου χορογραφικού υπό τον τίτλο How lush the world is, how full of things that don’ t belong to me. «Το έργο έχει σαν σημείο εκκίνησης στοιχεία από ποιητικές συλλογές της Αμερικανίδας ποιήτριας Louise Glück και κινησιολογικό υλικό από την προσωπική του έρευνα», εξηγεί.

Και πώς προσεγγίζει το σώμα, ένας καλλιτέχνης που δουλεύει αποκλειστικά μ’ αυτό; «Ως ένα ιδιαίτερα πολύτιμο βιωματικό μέσο, με το οποίο γίνεται αντιληπτός ο χώρος, όπως προκύπτει μέσα από μία σχέση καταμέτρησης αποστάσεων και χωρικής έντασης. Πολύ σημαντική, σε αυτή την ανταλλαγή πληροφοριών είναι η αίσθηση της αφής. Μέσω της κίνησης του σώματος γεννιέται ένας προσωπικός συντονισμός με το παρόν, ενώ παράλληλα επαναφέρεται το παρελθόν και δημιουργείται το μέλλον».