«Πάντα θεωρούσα εαυτόν μυθιστορηματικό πρόσωπο, κι αφού κανείς δεν καταδέχτηκε να γράψει για μένα, πήρα την κατάσταση στα χέρια μου κι άρχισα να γράφω εγώ».
Ήταν εύκολη η συμπόρευση με το «Καϊάφα» το νέο βιβλίο σας; Τα πιο άχαρα κομμάτια της ζωής μου, τα πιο νευρικά κι άτσαλα, είναι τα διαστήματα που μεσολαβούν απ’ το τέλος μιας ιστορίας μέχρι την αρχή της δουλειάς για την επόμενη. Δεν τίθεται λοιπόν θέμα εύκολης ή δύσκολης συμπόρευσης. Ήρωας και συγγραφέας πάνε μαζί κι αυτό είναι ανεκτίμητο.
Τι παρακινεί το νέο σας ηρώα να αποδομεί τον εαυτό του; Δεν νομίζω πως ο ήρωάς μου αποδομεί τον εαυτό του. Αντιθέτως, εκθέτει τα δομικά του στοιχεία και αναζητά υλικά για να φτιάξει το συγκολλητικό κονίαμα που του είναι απαραίτητο για να τα αρμολογήσει.
Έχω την αίσθηση, διορθώστε με αν κάνω λάθος, πως η περιπλάνησή του είναι μια εσωτερική ανάγκη γιατί νιώθει αταίριαστος. Έχει όμως σκοπό τελικά η περιπλάνησή του; Στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου εκθέτει το πώς θα ήθελε να ζήσει. Δεν τα κατάφερε κι έχασε την μπάλα. Στην πορεία της ιστορίας επιστρέφει στην αρχική, στην πρώτη ύλη του, περνά μια χαρά για να ξαναφάει στο τέλος τα μούτρα του. Αυτός είναι ο σκοπός της περιπλάνησης. Η επιστροφή στις βασικές του πεποιθήσεις και η συμφωνία πεποιθήσεων και συμπεριφορών.
Έχετε καταλάβει πώς ένας άνθρωπος απελευθερώνεται από τις συμβάσεις έτσι ώστε να ανακαλύπτει την ταυτότητά του; Δεν χρειάστηκε να το καταλάβω. Ευτυχώς δεν υπήρξα τόσο άτυχος στη ζωή μου.
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο Καϊάφας είναι το Alter ego σας: Αντλήσατε περιστατικά απ’ τη ζωή σας για να τον πλάσετε; Θα σας απαντήσω με τον αφορισμό του Φλωμπέρ: «Η μαντάμ Μποβαρύ είμαι εγώ».
Το κείμενό σας είναι καλογραμμένο και η γλώσσα δουλεμένη καλά. Πώς δουλεύετε ένα βιβλίο σας κάθε φορά; Πρώτα καθαρίζω τον πάγκο εργασίας τον κάνω να αστράφτει. Κατόπιν αραδιάζω εκεί πάνω τα υλικά, μπροστά βάζω τα βασικά και παραπίσω τα δευτερευούσης σημασίας, έπειτα έρχεται η σειρά του δοσομετρητή. Εδώ αρχίζουν τα ζόρια διότι οι δοσομετρητές που κυκλοφορούν στην αγορά δεν είναι καλοί και πρέπει να φτιάξω μοναχός μου καινούργιο δοσομετρητή, ειδικά για το βιβλίο αυτό, ο οποίος φυσικά θα αχρηστευτεί σαν το βιβλίο ολοκληρωθεί. Κάπως έτσι δουλεύω. Η βασική δουλειά μου είναι το ενδιαφέρον μου για τον δοσομετρητή.
Αλήθεια τι σας έδωσε το έναυσμα να γίνετε συγγραφέας; Πάντα θεωρούσα εαυτόν μυθιστορηματικό πρόσωπο, κι αφού κανείς δεν καταδέχτηκε να γράψει για μένα, πήρα την κατάσταση στα χέρια μου κι άρχισα να γράφω εγώ.
Θυμάστε το πρώτο βιβλίο που διαβάσατε και σας έκανε εντύπωση; Ασφαλώς! Το «ΛΟΛΙΤΑ» του Ναμπόκωφ, στην έξοχη μετάφραση του Ανδρέα Πάγκαλου. Στην τρυφερή ηλικία των πρώτων γυμνασιακών χρόνων.
Έκτοτε ποιοι συγγραφείς σας επηρέασαν; Στεφανώθηκα τον Παπαδιαμάντη, τον Τένεσυ Γουίλιαμς και τον Κάρβερ. Έχω όμως και περιστασιακές σχέσεις, πάρα πολλές. Στ’ αλήθεια όμως οι επιρροές θέλω να πιστεύω πως δεν φαίνονται κι ούτε με νοιάζει να τις εντοπίσω. Οι κλεψιές να μη φανούν, αυτό πραγματικά με ενδιαφέρει.
Ποιο βιβλίο θα συστήνατε ανεπιφύλακτα; Πολλά μα θα σας πω γι’ αυτό που μ’ έχει συνεπάρει τον τελευταίο καιρό: «Ο Ραμπελαΐ και ο κόσμος του» του Μιχαήλ Μπαχτίν. Μας διδάσκει πως το μοναδικό μας οπλοστάσιο είναι η λαϊκότητά μας.
Εκδ. Πατάκης, Σελ. 152, Τιμή: €7,70
O Νίκος Αδάμ Βουδούρης θα παρουσιάσει τα βιβλία του «Καϊάφας» και «Ο βυθός είναι δίπλα» στο Σολώνειον Κέντρον Βιβλίου στη Λευκωσία, την Πέμπτη 17/5 στις 18:30. Τον συγγραφέα θα παρουσιάσει και θα συνομιλήσει μαζί του η Κωνσταντία Σωτηρίου.
