Με αφορμή την παράσταση στη Λεμεσό, ο Κύπριος καλλιτέχνης μιλά για καλλιτεχνικά σύνορα και όνειρα.
Με τη Λένα Κιτσοπούλου ποιος είναι ο συνδετικός κρίκος της συνεργασίας σας; Η εικοσάχρονη φιλία μας που δεν λέει να τελειώσει και «το τραύμα» μας, ένα τραγούδι που γράψαμε μαζί πριν από δέκα χρόνια και που φέτος ηχογραφήσαμε στο στούντιο. Πέρα από τη φιλία, μας ενώνει και μία δημιουργικότητα, πάρα πολλά ανέκδοτα τραγούδια, πολλές ακατέργαστες ιδέες και αυτοσχεδιασμοί κειμένων και μουσικής. Κι αυτή τη στιγμή δοκιμάζουμε μία επαφή από κοινού στη σκηνή. Μοιραζόμαστε τις σκέψεις μας, τις ιδέες μας και την τρέλα μας. Αυτό αποτελεί για μας τη μαγιά για να δημιουργήσουμε κάτι.
Επομένως τι θα δει ο θεατής στην παράσταση «Bang Bang» που θα παρουσιάσετε στο Ριάλτο; Η Λένα κι εγώ ταξιδεύουμε στον κόσμο μας, στις εποχές που αγαπήσαμε και στα τραγούδια που ακούγαμε. Σε ένα σκηνικό που θυμίζει τα 70’s και 80’s. Είναι τα τραγούδια, ελληνικά και ξένα, που μας ακολουθούν μέχρι σήμερα στις στιγμές που νιώθουμε να περνάμε ωραία. Έχουμε και πολλά ντουέτα και κάποια χιουμοριστικά στιγμιότυπα. Ζούμε τη στιγμή αυτή και ανυπομονούμε να έρθει.
Ποιο κομμάτι της παράστασης αγαπάς περισσότερο; Όλο το πρόγραμμα για μένα είναι ιδιαίτερο, θα ξεχώριζα το τελευταίο μέρος που είναι το party των νεανικών μας χρόνων με τραγούδια από τη δεκαετία του ‘80 με πολλή τρέλα και αυτοσχεδιασμό και από τους δύο μας. Εκεί που ξεσηκώνεται όλος ο κόσμος και χορεύει μαζί μας
Τι πρέπει να προϋποθέτει μια δουλειά για να πεις το ναι; Στη συγκεκριμένη περίπτωση τι ισχύει; Σίγουρα να είναι μια δουλειά που πληροί τα αισθητικά μου κριτήρια να με γεμίζει να αισθάνομαι ότι ολοκληρώνομαι καλλιτεχνικά και ότι προχωρώ μπροστά ταυτόχρονα. Επίσης να υπάρχει καλή διάθεση -πάνω και κάτω από τη σκηνή- χημεία, τρέλα και χιούμορ.
Κοιτάζοντας κάποιος την καλλιτεχνική σου πορεία διαπιστώνει την ποικιλία τόσο των επιλογών, όσο και των προσεγγίσεων. Πού τοποθετείς τα καλλιτεχνικά σου «σύνορα»; Το έχω πει πολλές φορές ότι δεν έχω τέτοια… σύνορα. Πριν από όλα κάνω μόνο πράγματα που θεωρώ ότι ταιριάζουν στη φωνή μου, επιλέγω να ερμηνεύσω τραγούδια τα οποία μπορώ όχι μόνο να τα τιμήσω αλλά και να τα αναδείξω. Πέραν από αυτό πιστεύω ότι καθένας κάνει με τα εφόδια του ό,τι καλύτερο μπορεί. Το δικό μου εφόδιο, το δικό μου «εργαλείο», αν το προτιμάς έτσι, είναι η φωνή μου. Προσπαθώ λοιπόν να αξιοποιήσω όλες τις δυνατότητές της και προς όσο το δυνατόν περισσότερες κατευθύνσεις, με γνώμονα βέβαια πάντα το προσωπικό μου αισθητήριο. Πιστεύω όμως ακόμα ότι κάθε ερμηνευτής έχει ένα στοιχείο το οποίο τον διαφοροποιεί από όλους τους υπόλοιπους. Για εμένα το στοιχείο αυτό είναι ότι μου αρέσει να δοκιμάζω πολλά διαφορετικά πράγματα και να μην επαναλαμβάνομαι, όχι τουλάχιστον πριν περάσει αρκετός καιρός. Μου αρέσει να εκπλήσσω τους ακροατές γιατί, πρώτα από όλα, μου αρέσει να εκπλήσσω τον ίδιο τον εαυτό μου!
Μιούζικαλ, ρεμπέτικα, έντεχνα, swing. Θεωρείς πως αυτή σου η «ευελιξία» μπορεί να προκαλέσει σύγχυση στο κοινό; Δεν είναι εύκολο να με χαρακτηρίσεις, ούτε επιδιώκω να χτίσω συγκεκριμένο προφίλ κι αυτό είναι μάλλον αντιεμπορικό. Είναι μια επιλογή μου να μην ανήκω κάπου. Εγώ νιώθω άνετα από το να τραγουδήσω ένα ρεμπέτικο μέχρι κομμάτι από μιούζικαλ. Είμαι και Αμερικάνος, είμαι και ρεμπέτης! Αν αφήνουν μια συγκίνηση όλα αυτά σημαίνει ότι ο στόχος έχει επιτευχθεί.
Ποιο τραγούδι αντιπροσωπεύει πλήρως την πνευματική κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι αυτή την περίοδο; «Μ’ ένα όνειρο τρελό, όνειρο απατηλό…»
Υπάρχει κάτι στη ζωή σου το οποίο αν δεν συνέβαινε δεν θα ήσουν αυτός που είσαι σήμερα; Αν σπούδαζα Φαρμακευτική που υπήρχε σαν σκέψη όταν ήμουν μαθητής και άκουγα τους γονείς μου που έβλεπαν ένα φίλο μας φαρμακοποιό τον κ. Κοραή στη Λεμεσό, ο οποίος έπαιζε και κιθάρα στο φαρμακείο δεν θα είχα τη μουσική σαν πρώτη μου ενασχόληση κι αυτό θα μου στοίχιζε.
Αλήθεια, πώς την είχες ονειρευτεί τη ζωή σου; Ο πιτσιρικάς που έφυγε απ’ την Κύπρο τι ήθελε να πετύχει; Η αλήθεια είναι ότι είχα ονειρευτεί κάτι καλύτερο από αυτό το μουσικό περιβάλλον που υπάρχει σήμερα. Κάποια πράγματα που είχα ονειρευτεί μου έτυχαν κι είμαι ευγνώμων, όπως να τραγουδήσω τραγούδια των Beatles με μεγάλη ορχήστρα που έγινε με την Ορχήστρα των Χρωμάτων, να γνωρίσω τον Μίκη Θεοδωράκη, να τραγουδήσω με μεγάλα ονόματα. Αυτό που δεν κατάφερα ήταν να γνωρίσω τον Μάνο Χατζιδάκι αλλά είχα την τύχη να συνεργαστώ στενά με τον Νίκο Κυπουργό που ήταν ενορχηστρωτής του και έμαθα πολλά, όπως και ότι τραγούδησα με το σύνολο του Μάνου Χατζιδάκι.
Στην Κύπρο έρχεσαι πέραν των εμφανίσεων; Τι σου αρέσει να κάνεις κάθε φορά; Έχεις αγαπημένα στέκια; Έρχομαι και για διακοπές και βλέπω την οικογένειά μου. Έχω ένα στέκι αγαπημένο από τότε που ήμουν μαθητής και είναι το Western Saloon γνωστό ως gypsis bar.
* Ο Δώρος Δημοσθένους, συναντά επί σκηνής τη Λένα Κιτσοπούλου σε μια από τις πιο ανατρεπτικές παραστάσεις της φετινής σεζόν στις 3/6, στις 20:30, στο Ριάλτο. Πληροφορίες –Κρατήσεις: 77777745, rialto.com.cy
