Αφιέρωμα ΣΟΚ στην Ημέρα της Ευρώπης

Η Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου γιορτάζει και τιμά την Ημέρα της Ευρώπης με μια σειρά βραδινών συναυλιών με έργα του Γερμανού συνθέτη Φέλιξ Μέντελσον, από τις 8 μέχρι τις 10 Μαΐου σε Λευκωσία, Λάρνακα και Πάφο. 

Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει το «Κοντσέρτο για Πιάνο Αρ. 1» του συνθέτη καθώς και την «Ιταλική Συμφωνία σε Λα μείζονα», υπό την διεύθυνση του φιλοξενούμενου Βρετανού μαέστρου Λίο ΜακΦολ και με σολίστ στο πιάνο την ταλαντούχα Κορεάτισσα Σινγιούνγκ Λι, που σπουδάζει στη Γερμανία.

Πέρα από το θαυμαστό εξωπραγματικό του μουσικό χαρίσμα, ο Μέντελσον ήταν επίσης ένας πολυταξιδεμένος κοσμοπολίτης κι ένας γνήσιος Ευρωπαίος πολίτης του 19^ου αιώνα. Από τον Ιανουάριο του 1829 έως τον Ιούνιο του 1832, ο Γερμανός συνθέτης πραγματοποίησε μια μεγάλη περιοδεία που περιλάμβανε την Αγγλία, τη Σκωτία, τη Γαλλία, την Ελβετία και την Ιταλία. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του γνώρισε δε προσωπικότητες όπως τους Μπερλιόζ, Ντονιτσέτι, Γκλίνκα, Μοσέλες, Σοπέν και Μάγερμπεερ. Στην Ιταλία ήταν που ο Μέντελσον ολοκλήρωσε το «Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 1» αλλά και εμπνεύστηκε την «Ιταλική» του Συμφωνία.

• Λευκωσία: Τετάρτη 8 Μαΐου 2019, Θέατρο Παλλάς, Πύλη Πάφου, 20:30, 22 410181
• Λάρνακα: Πέμπτη 9 Μαΐου 2019, Δημοτικό Θέατρο, 20:30, 24 66579
• Πάφος: Παρασκευή 10 Μαΐου 2019, Μαρκίδειο Δημοτικό Θέατρο, 20:30, 26 222286

Πληροφορίες: 22 463144, www.cyso.org.cy  

SHINYOUNG LEE, Πιανίστα
 
Γεννημένη στη Σεούλ το 1997, η πιανίστα Shinyoung Lee σπούδασε υπό την καθοδήγηση του Καθηγητή Jaemi Kim στην Ακαδημία για Νεαρούς Μουσικούς του Πανεπιστημίου του Konkuk στο διάστημα 2009-2012. Υπήρξε επίσης μαθήτρια της Σχολής Τεχνών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Sunhwa από το 2010 μέχρι το 2012. Η Shinyoung έχει κερδίσει αριθμό βραβείων σε εθνικούς διαγωνισμούς πιάνου στην Κορέα και στη Γερμανία καθώς και σε πολλούς άλλους διεθνείς διαγωνισμούς πιάνου ανα τον κόσμο. Αυτή τη στιγμή την προωθεί ως καλλιτέχνη η εταιρεία TONALiSTEN ως αποτέλεσμα του διαγωνισμού πιάνου που διεξήγε το 2016.
 
Το 2012 η νεαρή πιανίστα μετέβηκε στη Γερμανία για να συνεχίσει εκεί τις σπουδές της με τον Καθηγητή Manfred Fock. Από τον Οκτώβριο του 2014, η Shinyoung μελετά με τους Καθηγητές Matthias Kirschnereit και Lilit Grigoryan στην Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου Rostock. Από τον Ιούλιο 2016 είναι υπότροφος με την Horst-Rahe-Stiftung.
 
H Shinyoung συνδυάζει σολιστική καριέρα και καριέρα στη μουσική δωματίου. Το 2016 έδωσε δύο συναυλίες οι οποίες μεταδόθηκαν από την Ραδιοφωνία της NDR στο Αμβούργο στο πλαίσιο των προγραμμάτων της για νεαρούς μουσικούς. Τον Ιούλιο του 2017, η Shinyoung έδωσε το ντεμπούτο της στο Κοντσέρτο αρ. 1 του Tchaikovksy με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα Βορείου Γερμανίας του Rostock. Έχει επίσης παρουσιαστεί σε φεστιβάλ όπως Eufonia, Διεθνές Φεστιβάλ Duchi d’ Aquaviva, Schönberger Music Summer και Gezeitenkonzerte. Έχει επίσης συμμετάσχει σε πολλά σεμινάρια πιάνου με πιανίστες όπως οι Arnulf von Arnim, Bernd Goetzke, Elisso Virsaladze και Maria Joao Pires.
 
 
LEO MCFALL, Μαέστρος
 
Ο Leo McFall έχει αποκτήσει σημαντική αναγνώριση ως μαέστρος, τόσο στο ορχηστρικό όσο και στο οπερατικό ρεπερτόριο. Νικητής του βραβείου Deutsche Dirigentenpreis 2015 και φιναλίστ του διαγωνισμού Νεαρών Μαέστρων της Nestlé και του Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ 2014, εντάχθηκε στο Deutsche Dirigentenforum την περίοδο 2009-2015. Σημαντικό μέρος της πορείας του υπήρξε η δουλειά του πλάι στον Bernard Haitink ως βοηθός μαέστρος σε συναυλίες με τη Συμφωνική του Σικάγο, τη Royal Concertgebouw και τη Φιλαρμονική της Βιέννης. Επίσης σημαντικό ρόλο στην καριέρα του έπαιξε η θέση του ως Βοηθός Μαέστρου της Ορχήστρας Νέων Gustav Mahler καθώς και η θέση του στην Κρατική Όπερα του Μάινινγκεν στη Γερμανία.
 
Ανάμεσα στις συναυλίες του Leo McFall τη σεζόν 2018-19 ξεχωρίζουν τα ντεμπούτα του με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του BBC, τη Φιλαρμονική Βελιγραδίου και τη Φιλαρμονική της Τάμπερε. Την περασμένη άνοιξη πραγματοποίησε την πρώτη του ηχογράφηση με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας NDR.
 
Σημαντικές συνεργασίες στον τομέα της όπερας περιλαμβάνουν το Φεστιβάλ της Glyndebourne και Glyndebourne σε Περιοδεία, στα οποία πρόσφατα διηύθυνε Così fan tutte του Mozart και Vanessa του Barber. Όπερα διηύθυνε επίσης στο Hessisches Staatstheater Wiesbaden, Opera North και Volksoper Wien, ενώ στο ντεμπούτο του με την English National Opera την άνοιξη του 2018 διηύθυνε την La traviata.
 
Γεννημένος στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Leo McFall σπούδασε μουσική στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και συνέχισε με τετραετείς σπουδές στη διεύθυνση ορχήστρας στην Ακαδημία Σιμπέλιους του Ελσίνκι. Ακολούθως σπούδασε με τον Johannes Schlaefli στο Πανεπιστήμιο Τεχνών της Ζυρίχης. Παίζει επίσης βιολί και βιόλα.
 
Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 1 σε Σολ ελάσσονα, έργο 25
 
Ο Felix Mendelssohn ήταν μουσικά χαρισματικός από πολύ μικρή ηλικία και εξελίχθηκε σε ένα άνθρωπο εξαιρετικά ικανό και πνευματικά καλλιεργημένο, στον οποίο μπορεί απονεμηθεί ο τίτλος του γνήσιου Ευρωπαίου πολίτη, που δεν σταμάτησε ποτέ να ταξιδεύει. Ο κοσμοπολιτισμός του εμπλουτίστηκε περισσότερο μετά από ένα ταξίδι που έκανε σε όλη την Ευρώπη στα είκοσι δύο του χρόνια, περνώντας από την Αγγλία στη Σκωτία, τη Γαλλία, την Ελβετία και την Ιταλία. Την ιδέα για το κοντσέρτο σε Σολ ελάσονα συνέλαβε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού αυτού, αφού ξεκίνησε να συνθέτει το έργο το 1930 στη Ρώμη και το ολοκλήρωσε το 1932 στο Μόναχο. Στο Μόναχο ο συνθέτης συνοδευόταν από την Delphine von Schauroth,κόρη μιας Βαρόνης, στην οποία αφιέρωσε το έργο.
 
Η πρεμιέρα έγινε στο Μόναχο στις 17 Οκτωβρίου 1831, όπου το έργο εκτελέστηκε από τον ίδιο το συνθέτη με μεγάλη επιτυχία. Την επομένη ο Mendelssohn έγραψε στον πατέρα του : «… το κοντσέρτο μου είχε μια παρατεταμένη και ενθουσιώδη υποδοχή». Παρόλο που το κοντσέρτο αρ.1 παρέμεινε ένα πολύτιμο κομμάτι του ρεπερτορίου συναυλιών του Mendelssohn για το υπόλοιπο της καριέρας του, τεράστια δημοτικότητα απέκτησε όταν ο θαυμαστής του και βιρτουόζος πιανίστας Franz Liszt εκτέλεσε το έργο στο Παρίσι.
 
Το κοντσέρτο σε Σολ ελάσονα έχει αρκετές δεξιοτεχνικές απαιτήσεις, με την πρώτη κίνηση, που υποδεικνύεται ως molto allegro con fuoco, να περιέχει μερικά εκθαμβωτικά πιανιστικά μέρη.  Η φανφάρα από τα χάλκινα πνευστά, που κλείνει τη γρήγορη πρώτη κίνηση οδηγεί χωρίς διακοπή στην αρχή της τρυφερής και λυρικής αργής δεύτερης κίνησης, δημιουργώντας μια αίσθηση ενότητας. Μια φανφάρα από τις τρομπέτες αυτή τη φορά, και πάλι χωρίς διακοπή, οδηγεί στην αρχή του ζωηρού και βιρτουόζικου φινάλε.
(Δρ. Χριστίνα Μιχαήλ)

Συμφωνία αρ. 4 σε Λα μείζονα, έργο 90 («Ιταλική»)
 
Όπως υποδεικνύεται από την ονομασία του έργου, ο Mendelssohn συνέλαβε την ιδέα για την Τέταρτη Συμφωνία, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού που έκανε στην Ιταλία μεταξύ του 1929-1931. Γοητευμένος από το ιταλικό τοπίο και την ατμόσφαιρα, άρχισε να συνθέτει το έργο και σύντομα έγραψε στην αδελφή του, Fanny: «Έχω ξεκινήσει και πάλι να συνθέτω με ανανεωμένο ζήλο, ​​και η Ιταλική Συμφωνία προχωρεί με ταχύ ρυθμό˙ θα είναι το πιο χαρούμενο κομμάτι που έχω γράψει ποτέ, ειδικά η τελευταία κίνηση». Ωστόσο, η συμφωνία ολοκληρώθηκε το 1833, δύο χρόνια σχεδόν μετά από την αποχώρησή του από την Ιταλία, όταν ο Mendelssohn είχε ήδη επιστρέψει στη Γερμανία. Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στις 13 Μαΐου 1833 στο Βερολίνο, με τον Mendelssohn να διευθύνει το έργο για πρώτη και τελευταία φορά, σε μια επιτυχημένη παράσταση. Είναι αξιοσημείωτο ότι, για άγνωστους λόγους, ο Mendelssohn ήταν διαρκώς δυσαρεστημένος με την Τέταρτη Συμφωνία, και αναθεώρησε την παρτιτούρα αρκετές φορές, η οποία τελικά δημοσιεύτηκε το 1851, μετά το θάνατο του συνθέτη. Σήμερα η Ιταλική Συμφωνία θεωρείται αριστούργημα.
 
Επηρεασμένο από την ιταλική ζωντάνια, το έργο στο σύνολό του είναι ενεργητικό και ζεστό. Η ευχάριστη πρώτη κίνηση είναι σε μορφή σονάτας, ενώ την ιδέα για την αργή δεύτερη κίνηση είχε ο συνθέτης κατά τη διάρκεια μιας θρησκευτικής λιτανείας στη Νάπολη, στην οποία παρευρέθηκε. Η τρίτη κίνηση είναι ένα Μινουέτο, με αρκετά κοινά χαρακτηριστικά της κλασικής περιόδου και επιρροές από συνθέτες όπως ο Mozart και ο Haydn. Το φινάλε του έργου πήρε το όνομά του από τον παραδοσιακό χορό Saltarello, τον όποιο ο Mendelssohn πιθανώς να άκουσε στη Νάπολη ή τη Ρώμη και τον ενσωμάτωσε στη συμφωνία. Το δεύτερο μουσικό θέμα του φινάλε αποτίει φόρο τιμής  σε ένα ακόμη ιταλικό παραδοσιακό χορό, την tarantella, παρόλο που το όνομα του χορού δεν υποδεικνύεται στον τίτλο του φινάλε.
(Δρ. Χριστίνα Μιχαήλ)

Πηγή: philenews