Ο καθηγητής Ευστάθιος Παπαροδίτης θα είναι ο νέος διευθυντής του Πολιτιστικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Κύπρου, ενόψει της αφυπηρέτησης του καθηγητή Μιχάλη Πιερή στις 31 Αυγούστου. Από τον Σεπτέμβριο, ο Μ. Πιερής θα παραμείνει επίτιμος διευθυντής, με συμβουλευτικές αρμοδιότητες.
Η Σύγκλητος προχώρησε σε μια προσωρινή μεν, αλλά λειτουργική λύση για το μέλλον του Πολιτιστικού Κέντρου, προκειμένου να συνεχιστεί απρόσκοπτα το έργο που επιτελούσε εδώ και δύο δεκαετίες υπό τη διεύθυνση του Μιχάλη Πιερή.
Κατόπιν θετικής εισήγησης του Πρυτανικού Συμβουλίου, η Σύγκλητος αποφάσισε τον περασμένο Ιούνιο τον διορισμό του Στάθη Παπαροδίτη, καθηγητή του Τμήματος Μαθηματικών και Στατιστικής, στη θέση του διευθυντή του Κέντρου για τα επόμενα 2 έτη. Ο απερχόμενος διευθυντής Μιχάλης Πιερής, διορίζεται επίτιμος διευθυντής με συμβουλευτικές αρμοδιότητες προς τον διευθυντή «ως ένδειξη εκτίμησης για την πολυετή προσφορά του και τη συμβολή του, που είχε ως αποτέλεσμα να καταστεί το Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Κύπρου σημείο αναφοράς για τα πολιτιστικά δρώμενα της Κύπρου» σύμφωνα με την απόφαση της Συγκλήτου.
Παράλληλα, αποφασίσθηκε η σύσταση μικτής Επιτροπής αποτελούμενης από εκπροσώπους της Φιλοσοφικής Σχολής και του Διοικητικού Συμβουλίου του Πολιτιστικού Κέντρου για τη μελέτη του πλαισίου λειτουργίας του Κέντρου.
Μιλώντας στον «Φ», ο Μ. Πιερής ευχαρίστησε δημοσίως εκείνους που υποστήριξαν τη συνέχιση του έργου του στην Αξιοθέα και ιδιαίτερα το νέο πρυτανικό σχήμα που ομοφώνως εισηγήθηκε αυτή την πρόταση. «Αυτό αποτελεί ύψιστη αναγνώριση της προσπάθειας που γίνεται στο Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Κύπρου εδώ και δύο δεκαετίες» αναφέρει.
Ο ίδιος ένιωσε την ανάγκη να επισημάνει ωστόσο, ότι «δεν λείπουν κι εκείνοι (ανάμεσά τους και απόμαχοι ‘ποιητές’) για τους οποίους η απόφαση της Συγκλήτου σημαίνει ότι ‘αφυπηρετών καθηγητής’ θέλει ‘σώνει και καλά να οικειοποιηθεί χώρους και θεσμούς’ του Πανεπιστημίου». Για τον λόγο αυτό διευκρινίζει ότι με τη συνταξιοδότησή του ως καθηγητής στο τέλος Αυγούστου, όπως προβλέπεται από τον Νόμο, θα παραδώσει το γραφείο του στο Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών που υπηρετούσε και από την 1η Σεπτεμβρίου δεν θα έχει καμία σχέση με το διδακτικό ή διοικητικό έργο του (πλην της ολοκλήρωσης των διδακτορικών διατριβών που εποπτεύει), εκτός και αν του ζητηθεί κάτι έκτακτο.
Προσθέτει ακόμη ότι εκείνος που ίδρυσε και διευθύνει, αμισθί εδώ 22 χρόνια, το Θ.Ε.ΠΑ.Κ. και το Πολιτιστικό Φεστιβάλ της Αξιοθέας «δεν έχει δημοσιοϋπαλληλική ιδιότητα» και είναι ένας δημιουργός «που μπόρεσε (επειδή είχε την έμπνευση, τα εφόδια και την πίστη) να στήσει το Θ.Ε.ΠΑ.Κ. και το Πολιτιστικό Φεστιβάλ και ως τέτοιος θα αφυπηρετήσει όταν τον εγκαταλείψουν οι δημιουργικές του δυνάμεις, όπως γίνεται με όλους τους δημιουργούς».
Οι Μ. Πιερής εκφράζει την ικανοποίησή του που οι Αρχές του Πανεπιστημίου αναγνώρισαν αυτή τη διαφορά και του δίνουν την ευκαιρία να συνεχίσει το δημιουργικό αυτό έργο.
Παράλληλα, απευθύνει μια παραίνεση: «Ας αφεθεί η ποίηση έξω από τη μικρότητα των προσωπικών επιθέσεων. Την ποίηση δεν τη χρησιμοποιούμε ‘ως υποζύγιο των σκοτεινών μας επιδιώξεων’, όπως το είπε καλύτερα ο Μανόλης Αναγνωστάκης. Η ποίηση θέλει σεβασμό. Πολύ μεγάλο σεβασμό. Τόσο που σε γονατίζει. Αλλιώς, αργά ή γρήγορα, σε εκδικείται».
Η Σύγκλητος προχώρησε σε μια προσωρινή μεν, αλλά λειτουργική λύση για το μέλλον του Πολιτιστικού Κέντρου, προκειμένου να συνεχιστεί απρόσκοπτα το έργο που επιτελούσε εδώ και δύο δεκαετίες υπό τη διεύθυνση του Μιχάλη Πιερή.
Κατόπιν θετικής εισήγησης του Πρυτανικού Συμβουλίου, η Σύγκλητος αποφάσισε τον περασμένο Ιούνιο τον διορισμό του Στάθη Παπαροδίτη, καθηγητή του Τμήματος Μαθηματικών και Στατιστικής, στη θέση του διευθυντή του Κέντρου για τα επόμενα 2 έτη. Ο απερχόμενος διευθυντής Μιχάλης Πιερής, διορίζεται επίτιμος διευθυντής με συμβουλευτικές αρμοδιότητες προς τον διευθυντή «ως ένδειξη εκτίμησης για την πολυετή προσφορά του και τη συμβολή του, που είχε ως αποτέλεσμα να καταστεί το Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Κύπρου σημείο αναφοράς για τα πολιτιστικά δρώμενα της Κύπρου» σύμφωνα με την απόφαση της Συγκλήτου.
Παράλληλα, αποφασίσθηκε η σύσταση μικτής Επιτροπής αποτελούμενης από εκπροσώπους της Φιλοσοφικής Σχολής και του Διοικητικού Συμβουλίου του Πολιτιστικού Κέντρου για τη μελέτη του πλαισίου λειτουργίας του Κέντρου.
Μιλώντας στον «Φ», ο Μ. Πιερής ευχαρίστησε δημοσίως εκείνους που υποστήριξαν τη συνέχιση του έργου του στην Αξιοθέα και ιδιαίτερα το νέο πρυτανικό σχήμα που ομοφώνως εισηγήθηκε αυτή την πρόταση. «Αυτό αποτελεί ύψιστη αναγνώριση της προσπάθειας που γίνεται στο Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Κύπρου εδώ και δύο δεκαετίες» αναφέρει.
Ο ίδιος ένιωσε την ανάγκη να επισημάνει ωστόσο, ότι «δεν λείπουν κι εκείνοι (ανάμεσά τους και απόμαχοι ‘ποιητές’) για τους οποίους η απόφαση της Συγκλήτου σημαίνει ότι ‘αφυπηρετών καθηγητής’ θέλει ‘σώνει και καλά να οικειοποιηθεί χώρους και θεσμούς’ του Πανεπιστημίου». Για τον λόγο αυτό διευκρινίζει ότι με τη συνταξιοδότησή του ως καθηγητής στο τέλος Αυγούστου, όπως προβλέπεται από τον Νόμο, θα παραδώσει το γραφείο του στο Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών που υπηρετούσε και από την 1η Σεπτεμβρίου δεν θα έχει καμία σχέση με το διδακτικό ή διοικητικό έργο του (πλην της ολοκλήρωσης των διδακτορικών διατριβών που εποπτεύει), εκτός και αν του ζητηθεί κάτι έκτακτο.
Προσθέτει ακόμη ότι εκείνος που ίδρυσε και διευθύνει, αμισθί εδώ 22 χρόνια, το Θ.Ε.ΠΑ.Κ. και το Πολιτιστικό Φεστιβάλ της Αξιοθέας «δεν έχει δημοσιοϋπαλληλική ιδιότητα» και είναι ένας δημιουργός «που μπόρεσε (επειδή είχε την έμπνευση, τα εφόδια και την πίστη) να στήσει το Θ.Ε.ΠΑ.Κ. και το Πολιτιστικό Φεστιβάλ και ως τέτοιος θα αφυπηρετήσει όταν τον εγκαταλείψουν οι δημιουργικές του δυνάμεις, όπως γίνεται με όλους τους δημιουργούς».
Οι Μ. Πιερής εκφράζει την ικανοποίησή του που οι Αρχές του Πανεπιστημίου αναγνώρισαν αυτή τη διαφορά και του δίνουν την ευκαιρία να συνεχίσει το δημιουργικό αυτό έργο.
Παράλληλα, απευθύνει μια παραίνεση: «Ας αφεθεί η ποίηση έξω από τη μικρότητα των προσωπικών επιθέσεων. Την ποίηση δεν τη χρησιμοποιούμε ‘ως υποζύγιο των σκοτεινών μας επιδιώξεων’, όπως το είπε καλύτερα ο Μανόλης Αναγνωστάκης. Η ποίηση θέλει σεβασμό. Πολύ μεγάλο σεβασμό. Τόσο που σε γονατίζει. Αλλιώς, αργά ή γρήγορα, σε εκδικείται».
