«Ηλέκτρα.25» από την Ισπανία σε Πάφο και Λευκωσία

newsroom

8 Ιουλίου 2022, 6:30

Η ισπανική παραγωγή «Ηλέκτρα.25», με αφετηρία τις δύο ομώνυμες τραγωδίες του Σοφοκλή και του Ευριπίδη, παίρνει τη σκυτάλη στο πλαίσιο του Διεθνούς Φεστιβάλ Αρχαίου Ελληνικού Δράματος με παραστάσεις στις 16 Ιουλίου στην Πάφο και 18 Ιουλίου στη Λευκωσία.

Η «Ηλέκτρα.25» από το Atalaya Teatro της Ισπανίας, σε σκηνοθεσία Ρικάρντο Ινιέστα και με την Σίλβια Γκαρθόν στον φερώνυμο ρόλο, ανασυνθέτει τον κύκλο της βίας (θάνατος-εκδίκηση-θάνατος) που διαιωνίζεται στον Οίκο των Ατρειδών και δραματοποιεί ένα από τα πιο ζοφερά επεισόδια του μύθου: την εκδίκηση για τη δολοφονία του Αγαμέμνονα που διέπραξαν η Κλυταιμνήστρα και ο Αίγισθος.

Η παραγωγή αναδημιουργεί μια «γέφυρα» ανάμεσα στην Ηλέκτρα των τραγικών ποιητών της αρχαιότητας και των σύγχρονων δραματουργών που την προσάρμοσαν στον 20ό αιώνα: τον Χόφμανσταλ και τον Σαρτρ. Εισάγοντας επί μέρους καινοτομίες, τόσο στην προσέγγιση του ίδιου του μύθου, όσο και στην επί σκηνής παρουσίασή του, ο Ρικάρντο Ινιέστα ενισχύει τον ρόλο του Χορού στις διάφορες μορφές του και χρησιμοποιεί ήχους παραδοσιακής μουσικής για να αναδείξει την ανθρώπινη και οικουμενική διάσταση των ηρώων.

Η Ηλέκτρα διατηρεί ζωντανή την ανάμνηση του φόνου του πατέρα της και παρακαλεί τους θεούς να βοηθήσουν στην τιμωρία των δολοφόνων του. Η επιστροφή του αδελφού της, του εξόριστου Ορέστη, αναπτερώνει τον πόθο της για εκδίκηση και δρομολογεί το έργο της τιμωρίας, που θα κορυφωθεί με την πράξη της μητροκτονίας. Μια εκδίκηση που ήταν και συνεχίζει να είναι η πηγή πολλών συγκρούσεων σε όλη την ιστορία της Ανθρωπότητας.

Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη Ρικάρντο Ινιέστα, η παραγωγή αναφέρεται στην προ εικοσιπενταετίας δραματουργική σύνθεση του Κάρλος Ινιέστα πάνω στον μύθο των Ατρειδών και τη μορφή της Ηλέκτρας, η Ηλέκτρα.25, αλλά αποτελεί μια νέα προσέγγιση του μύθου.

Η βασική καινοτομία της είναι η εισαγωγή του χαρακτήρα του Ορέστη από την αρχή του έργου -όπως συμβαίνει στις κλασικές εκδοχές- ώστε αυτός να έχει μεγαλύτερη επί σκηνής παρουσία για τον θεατή, όχι φυσική, αλλά συναισθηματική. Αυτό επιτρέπει τη δημιουργία μεγαλύτερης έντασης και ενσυναίσθησης στο κοινό, σε αντίθεση με τις πρωταγωνίστριες -Ηλέκτρα, Χρυσόθεμις και Κλυταιμνήστρα- που αγνοούν την παρουσία του· ο Ορέστης όμως θα εμφανιστεί και στο τέλος, όταν πια έχει πάρει την εκδίκησή του, όπως πρότεινε και ο Αισχύλος στις Χοηφόρους, καταδιωκόμενος από τις Ερινύες, ώστε όχι μόνο να μην ηρωοποιηθεί για την πατροκτονία αλλά και να μεμφθεί ηθικά. Παράλληλα, εισάγεται ένας νέος Χορός, που εμφανίζεται σε περισσότερες από μία περιπτώσεις και αποτελείται από τις νεαρές γυναίκες του παλατιού, οι οποίες ως επί το πλείστον είναι καχύποπτες με την Ηλέκτρα.

Συντελεστές