Ο σκηνογράφος Κώστας Καυκαρίδης μετά από 50 χρόνια δημιουργίας στο χώρο του θεάτρου και όχι μόνον έγραψε και παρουσιάζει στο κυπριακό κοινό μια ιστορική αναδρομή από τις σπουδές του μέχρι σήμερα 50 χρόνια δημιουργίας στο Θέατρο και στον Πολιτισμό θέλοντας να συμβάλει στην διατήρηση της θεατρικής παράδοσης στον τόπο μας.
Πλούσιο σε φωτογραφικό υλικό (750 φωτογραφίες μαυρόασπρες και έγχρωμες) όπου εμφανίζονται πάνω από 300 ηθοποιοί και άλλοι συντελεστές του θεάτρου, πλούσιο υλικό σε σκηνογραφίες, κοστούμια και αφίσες και ιστορικό υλικό από τον ΘΟΚ και το Σατιρικό Θέατρο αλλά και από άλλες εκδηλώσεις κατά τη διάρκεια της πενηντάχρονης προσφοράς του καλλιτέχνη στο Θέατρο και στον Πολιτισμό.
Είχε την τύχη να γεννηθεί σε οικογένεια ηθοποιών και να αναμειχθεί με το θέατρο από πολύ μικρός. Από την Αναγέννηση Παλλουριώτισσας μέχρι τους Ενωμένους Καλλιτέχνες του Βλαδίμηρου και αργότερα με το “Θέατρο Τέχνης” του Σακέτα. Τα καλοκαίρια μαθητής τότε έκανε το βοηθό σκηνογράφο. Αυτός που τον επηρέασε στο να σπουδάσει σκηνογράφος ήταν ο σκηνογράφος και ηθοποιός Γιάννης Ρουσάκης. Στον ΘΟΚ σκηνογράφησε πάνω από 25 έργα. Μετά στο Σατιρικό Θέατρο, 35 ολόκληρα χρόνια έκανε σκηνικά και κοστούμια για πάνω από 200 παραστάσεις. Επίσης σκηνογράφησε σε άλλους θιάσους και θεατρικά σχήματα.
Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Σόφιας και μετά από 5χρονες σπουδές πήρε το Μ.Α. στη ζωγραφική με ειδικότητα στη σκηνογραφία – ενδυματολογία.
Επιστρέφει στην Κύπρο το 1972. Διορίζεται καθηγητής Τέχνης και αρχίζει την καλλιτεχνική του καριέρα το 1973 στον ΘΟΚ με το έργο του Λουκή Ακρίτα «ΟΜΗΡΟΙ» σε σκηνοθεσία Βλαδίμηρου Καυκαρίδη. Το 1983 ο Βλαδίμηρος εγκαταλείπει τον ΘΟΚ και δημιουργούν μαζί με τον Κώστα το Νέο Θέατρο. Στις 3 του Νιόβρη, του ιδίου χρόνου ο Βλαδίμηρος πεθαίνει μετά από καρδιακό επεισόδιο.
Ο Κώστας συνεχίζει τη λειτουργία του θεάτρου μαζί με φίλους και συνεργάτες και το μετονομάζουν σε Νέο Θέατρο Βλαδίμηρος Καυκαρίδης και στη συνέχεια σε Σατιρικό Θέατρο (1987). Πρωτοστάτησε στη δημιουργία της πρώτης στην Κύπρο Επαγγελματικής Δραματικής Σχολής (1993) και στην ανέγερση του Πολιτιστικού Κέντρου Βλαδίμηρος Καυκαρίδης στην Αγλαντζιά (2009). Είναι συγγραφέας δυο βιβλίων για το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού: «Ιστορία της Τέχνης από την Αναγέννηση μέχρι τον 20 αιώνα» (1998) και «Τεχνικό Σχέδιο» (2001). Είναι επιμελητής Εκθέσεων Ζωγραφικής στην Αίθουσα Τέχνης Αμοργός και συνεκδότης του «Επί Σκηνής», περιοδικό για το Θέατρο και τον Πολιτισμό (2002-2008).
Το 2017 βραβεύθηκε μαζί με τον Τουρκοκύπριο θεατράνθρωπο Γιασάρ Ερσόυ από το «Ίδρυμα Στέλιος Χατζηιωάννου» για την 30χρονη συνεργασία με το Τουρκοκυπριακό Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας για τους αγώνες τους για ειρήνη, φιλία, επαναπροσέγγιση και επανένωση του νησιού, με αποκορύφωμα την έκδοση του Λευκώματος «Το θέατρο παραβιάζει τα σύνορα» στα ελληνικά και στα τούρκικα.
Από το 1987 μέχρι το 2018 ήταν Διευθυντής του Πολιτιστικού Κέντρου Βλαδίμηρος Καυκαρίδης.
Το βιβλίο πωλείται στα βιβλιοπωλεία Πάργα και Σολώνειο και η τιμή του είναι €25.
