Το στίγμα του Κωνσταντίνου Σπυριδάκι, εκπαιδευτικού, λόγιου, συγγραφέα και πρώτου Υπουργού Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ελληνική παιδεία στην Κύπρο είναι καθοριστικό.
Το Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών, το οποίο ο ίδιος ίδρυσε, διοργανώνει στις 6 Δεκεμβρίου εκδήλωση για την παρουσίαση της επανέκδοσης του πολύτομου έργου «Άπαντα Κωνσταντίνου Σπυριδάκι: Μελέται, Διαλέξεις, Λόγοι, Άρθρα» στο Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας. Στο σύνολό τους τα κείμενα έχουν άμεση σχέση με τις αξίες και τους δημόσιους ρόλους που ο Κωνσταντίνος Σπυριδάκις (1903- 1976) κλήθηκε να υπηρετήσει στη ζωή του. Μέσα από αυτά σκιαγραφείται η φυσιογνωμία ενός σημαντικού και ακάματου πνευματικού ανθρώπου, που υπηρέτησε με αφοσίωση την Κύπρο καθ’όλην τη διάρκεια του βίου του.
Την έκδοση θα παρουσιάσει ο νυν Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Πρόδρομος Προδρόμου. Η εκδήλωση περιλαμβάνει τραγούδια από το Μουσικό Σχολείο Λευκωσίας.
Το έργο εκδόθηκε σε συνεργασία με τον Εκδοτικό Οίκο «Εν Τύποις». Αποτελείται από τρεις τόμους (σε έξι μέρη) ιστορικοφιλολογικών μελετών, διαλέξεων, λόγων και άρθρων του Κωνσταντίνου Σπυριδάκι. Τα κείμενα αφορούν πτυχές της πνευματικής ζωής, της ιστορίας και του πολιτισμού της Κύπρου, μέσα από τις οποίες αναδεικνύεται ο ελληνικός χαρακτήρας της.
Επιπλέον, τα κείμενα επικεντρώνονται σε θέματα εκπαίδευσης και εκπαιδευτικής πολιτικής, με ιδιαίτερη αναφορά τόσο στα χρόνια της Αγγλοκρατίας όσο και στα πρώτα χρόνια μετά την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.
- 6/12, Λευκωσία, Δημοτικό Θέατρο, 6.30μ.μ. Είσοδος ελεύθερη
Στην εκδήλωση θα τηρηθούν όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα του Υπουργείου Υγείας. Aπαραίτητη η προσκόμιση Safe Pass εμβολιασμού ή νόσησης.
Ο Κ. Σπυριδάκις γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1903 και πέθανε το 1976. Αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο το 1919 και σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1919-1923). Επέστρεψε στην Κύπρο το 1923, οπότε διορίστηκε καθηγητής στο Παγκύπριο Γυμνάσιο, υπηρετώντας στη θέση αυτή μέχρι το 1931. Με υποτροφία της Αρχιεπισκοπής σπούδασε, κατά το διάστημα 1931-1934, αρχαία ιστορία και κλασική φιλολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Αναγορεύθηκε διδάκτωρ από το ίδιο Πανεπιστήμιο (1934).
Επιστρέφοντας στην Κύπρο διορίστηκε ξανά στο Παγκύπριο Γυμνάσιο όπου υπηρέτησε ως καθηγητής (1934-1935), υποδιευθυντής (1935-1936) και γυμνασιάρχης για πολλά χρόνια (1936-1960). Ταυτόχρονα υπηρέτησε κι ως μέλος του Εθναρχικού Συμβουλίου και του Γραφείου Εθναρχίας Κύπρου (1948-1960). Επίσης, μέλος της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Ελλήνων Προσφύγων εις Κύπρον, κατά τη διάρκεια του δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου. Το 1954 διορίστηκε από την ελληνική κυβέρνηση ως αναπληρωτής (για την Κύπρο) του γενικού επιθεωρητή σχολών αλλοδαπής του Υπουργείου Παιδείας της Ελλάδας, όμως ο διορισμός του ανακλήθηκε σύντομα λόγω αντιδράσεως των Βρετανών, που την εποχή εκείνη διοικούσαν την Κύπρο.
Το 1960 η Κύπρος ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος. Κατά τη μεταβατική περίοδο 1959-1960 διορίστηκε πρόεδρος του Ελληνικού Εκπαιδευτικού Συμβουλίου και στη συνέχεια (1960-1965) πρόεδρος της Ελληνικής Κοινοτικής Συνελεύσεως. Στις 31 Μαρτίου 1965, με την ίδρυση του Υπουργείου Παιδείας, διορίστηκε Υπουργός Παιδείας στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, αξίωμα το οποίο διατήρησε μέχρι τις 30 Ιουνίου 1970.
Παράλληλα, υπήρξε εκ των ιδρυτών και πρόεδρος (1936-1976) της Εταιρείας Κυπριακών Σπουδών. Επίσης, εκ των ιδρυτών και πρόεδρος (1947-1976) του Ελληνικού Πνευματικού Ομίλου Κύπρου (ΕΠΟΚ), εκ των ιδρυτών και πρόεδρος (1962-1974) του Συνδέσμου Ελλήνων Φιλολόγων Κύπρου «Στασίνος», πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ (Οργάνωσις Ελλήνων Λειτουργών Μέσης Εκπαιδεύσεως Κύπρου) μεταξύ 1953 και 1959 και επίτιμος πρόεδρος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου και του Ομίλου Παιδαγωγικών Ερευνών Κύπρου. Τέλος, ιδρυτής του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών Κύπρου (1962).
Το πνευματικό του έργο είναι ιστορικού, φιλολογικού και εκπαιδευτικού περιεχομένου. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ιστορία της αρχαίας Κύπρου. Άρθρα και μελέτες του ευρίσκονται δημοσιευμένες στα ετήσια δελτία της Εταιρείας Κυπριακών Σπουδών και σε διάφορα άλλα έντυπα. Σε βιβλία εξέδωσε άρθρα και λόγους του.
Ο Σπυριδάκις δέχθηκε πολλές τιμητικές διακρίσεις: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικος (Ελλάδα), Χρυσό και Αργυρό μετάλλιο Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, Χρυσό μετάλλιο Γκαίτε (Μόναχο), Αργυρό μετάλλιο Παντείου Σχολής, Χρυσό μετάλλιο Αποστόλου Βαρνάβα (Εκκλησία Κύπρου). Επίσης, ανακηρύχτηκε σε αντεπιστέλλων εταίρος της Ακαδημίας Αθηνών, της Ιονίου Ακαδημίας και του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός και αναγορεύθηκε σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και επίτιμο μέλος της Επιστημονικής Εταιρείας Αθηνών, της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και της Ελληνικής Λαογραφικής Εταιρείας.
