Με στόχο την αναβάθμιση των υπηρεσιών που παρέχει, ο ΠΑΣΥΚΑΦ προχωρεί στη δημιουργία μίας Στέγης όπου οι υπηρεσίες θα συγκεντρωθούν σε ένα λειτουργικό και ευχάριστο περιβάλλον.
Η ίδρυση του ΠΑΣΥΚΑΦ προέκυψε με πρωτοβουλία της γιατρού Άννας Αχιλλεούδη η οποία είχε νοσήσει και τύχει θεραπευτικής αντιμετώπισης στο εξωτερικό. Μετά την εμπειρία της, καθώς και επισκέψεις της με επίκεντρο τον χειρισμό ασθενών με καρκίνο, σε διάφορες χώρες, αποφάσισε πως χρειάζεται να γίνει και στην Κύπρο μία τομή στο θέμα. Η ιδέα βρήκε αρκετούς υποστηρικτές και έτσι δημιουργήθηκε ο ΠΑΣΥΚΑΦ, αρχικά με μικρές δράσεις, χωρίς μόνιμη στέγη. Στην πορεία κατέληξε να αποτελεί έναν οργανισμό πρότυπο με πολλές υπηρεσίες και προγράμματα: Ενημέρωση, στήριξη, κατ’ οίκον νοσηλευτική φροντίδα, μεταφορά ασθενών από όλες τις επαρχίες στα Ογκολογικά Κέντρα σε Λευκωσία και Λεμεσό, μεταθεραπευτική υποστήριξη, πρόγραμμα διακοπής του καπνίσματος και άλλα. Εργοδοτεί δε πέραν των 80 ατόμων μόνιμο προσωπικό και επιπλέον εξωτερικούς συνεργάτες.
Με στόχο πλέον την αναβάθμιση των υπηρεσιών που παρέχει, προχωρεί στη δημιουργία μίας Στέγης όπου οι υπηρεσίες θα συγκεντρωθούν σε ένα λειτουργικό και ευχάριστο, όσο γίνεται, περιβάλλον. Για τον σχεδιασμό του Κέντρου Καρκίνου, όπως θα ονομάζεται, προκήρυξε αρχιτεκτονικό διαγωνισμό στον οποία κατατέθηκαν 28 προτάσεις. Ως επικρατέστερη κρίθηκε η πρόταση του γραφείου Ιωακείμ και Λοϊζιά, με συνεργάτες τους Δέσποινα Παττίχη, Αλκίνοο Σταθόπουλο και Προκόπη Παττίχη. Το Κέντρο θα βρίσκεται στον Στρόβολο σε γη που παραχωρήθηκε από την κυβέρνηση και ο προϋπολογισμός του έργου είναι €4.500.000,00 + ΦΠΑ.
Με σκεπτικό πως ο περιβάλλοντας χώρος βοηθά στην ψυχολογία του ασθενή και ταυτόχρονα συμβάλλει στην ηρεμία και απόδοση των φροντιστών, οι μελετητές προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα χώρο φιλικό. Βασικός άξονας είναι ένα κεντρικό αίθριο, εξωστρεφές και φωτεινό, που θα λειτουργεί σαν χώρος συνάντησης και αναμονής, γύρω από το οποίο εξελίσσονται όλες οι δράσεις: κέντρο εκπαίδευσης και αίθουσες συναθροίσεων, μονάδα ημερήσιας νοσηλείας, φυσιοθεραπευτική μονάδα και αίθουσα διαλειμμάτων εκπαίδευσης. Η μονάδα της ψυχοκοινωνικής στήριξης τοποθετείται στον όροφο καθώς επίσης και τα γραφεία της διοίκησης.
Ιδιαίτερη προσπάθεια καταβλήθηκε για άμεση επαφή του εξωτερικού χώρου με τον εσωτερικό, όπου το πράσινο σαν επέκταση του υφιστάμενου ελαιώνα, διεισδύει στο εσωτερικό μέσω του αίθριου, μεταφέροντας φως. Στους ακάλυπτους χώρους των βεραντών του ορόφου δημιουργούνται φυτεμένα δώματα, για να προσφέρουν στους εργαζόμενους και ιδιαίτερα στους επισκέπτες της ψυχοκοινωνικής στήριξης, ένα πιο ευχάριστο περιβάλλον.
Στον όροφο, οι λειτουργίες τοποθετούνται πέριξ του αίθριου, γύρω από το οποίο διαμορφώνονται ανοικτοί χώροι για την άνετη παραμονή κυρίως των επισκεπτών της ψυχοκοινωνικής μονάδας αλλά και των επισκεπτών της διοίκησης. Όλα τα γραφεία των ψυχολόγων και άλλοι χώροι ομαδικών συναντήσεων καθώς και οι χώροι αναμονής έχουν άμεση επαφή με τα τοπιοτεχνημένα δώματα και τους χώρους πρασίνου.
Οι κύριες πλευρές του κτηρίου στρέφονται προς νότο και δύση και τοποθετούνται στις όψεις οριζόντια ξύλινα σκίαστρα τα οποία αφενός εμποδίζουν την ηλιακή ακτινοβολία να διεισδύσει στο εσωτερικό και αφετέρου επιτρέπουν την εκτεταμένη χρήση υαλοστασίων σε μεγάλες επιφάνειες, ώστε το κτίριο να είναι φωτεινό και να παρέχει οπτική επαφή με το περιβάλλον έξω.
Εκτός από το Α’ βραβείο, διακρίθηκαν οι μελέτες των Παναγιώτη Παναγή και Σωφρόνη Μάρκου (Β’ βραβείο), Αλέξανδρου Λειβαδά, (Γ’ βραβείο) και Παύλου Φεραίου-Τσαμπίκου Πετρά (έπαινος).
Την Κριτική Επιτροπή αποτελούνταν οι Χριστάκης Σάντη, Κυριάκος Κυριάκου, Νικόλας Φιλίππου, Μιχάλης Κοσμά, Άννα Γαλαζή Ιακώβου, Μυρτώ Βορεάκου, Χρίστος Μαραθοβουνιώτης.
Ελεύθερα, 5.12.2021.
