Μια δυνατή πινελιά τέχνης στην καθημερινότητα των Λεμεσιανών προσθέτει το έργο του Αλέξανδρου Βασμουλάκη στην πρόσοψη του υπο ανακαίνιση ξενοδοχείου Aquamarina.
Διασχίζοντας τον παραλιακό δρόμο της Λεμεσού, την προσοχή σου τραβά το εικαστικό έργο «Digger» (12 X 21 μέτρα) του Αλέξανδρου Βασμουλάκη πάνω στην πρόσοψη του ξενοδοχείου Aquamarina. Το ξενοδοχείο, γνωστό από τη δεκαετία του 1980, βρίσκεται υπό ανακαίνιση για να επαναλειτουργήσει ως Hotel Nyx.
Η πρωτότυπη παρέμβαση στον δημόσιο χώρο της Λεμεσού, που θα παραμείνει εκεί για έναν χρόνο, είναι η πρώτη δράση κάτω από τον τίτλο «The Exluded Form» της ομάδας Cathrine, που δημιουργήθηκε από τους εικαστικούς καλλιτέχνες Έλενα Κοτασβήλι και Αλέξη Βαγιανό. Στη δημιουργική ομάδα του συγκεκριμένου πρότζεκτ περιλαμβάνονται και οι Eudes Ajot (επιμελητής), Αλέξης Παπαδόπουλος (αρχιτέκτονας), Μαρία Πετρίδη (ανεξάρτητη συγγραφέας).
«Ήταν μια συνειδητή επιλογή να παρουσιάσουμε το έργο στο παραλιακό μέτωπο της Λεμεσού. Είναι η περιοχή που έχει δεχθεί θεαματική αλλαγή τα τελευταία κυρίως χρόνια, κάτι που έχει μεταμορφώσει την εικόνα της πόλης της Λεμεσού. Επιλέξαμε το συγκεκριμένο υπό ανακαίνιση ξενοδοχείο λόγω της θέσης του, απέναντι από το πάρκο γλυπτικής, ένα άλλο καλλιτεχνικό πρότζεκτ που παρεμβάλλεται ανάμεσα στα κτήρια και τη θάλασσα», εξηγούν οι συντελεστές.
Το εναέριο έργο του Αλεξάνδρου Βασμουλάκη σκαρφαλώνει στη σκαλωσιά και κρατιέται εκεί, υπεριπτάμενο, σημειώνει η συγγραφέας Μαρία Πετρίδη. «Κατά κάποιον τρόπο, ανακαλεί έναν καμβά με ανοίγματα, μέσω του οποίου καλούμαστε να ρίξουμε μια κλεφτή ματιά και να αναθεωρήσουμε το περιεχόμενο του κτηρίου. Μετά από μια διαδικασία με πολλές παραλλαγές σε σκίτσα, ο καλλιτέχνης εντέλει μας παρουσιάζει το “Digger”, μια εκρηκτική σύνθεση διαστρωμάτωσης ταυτοτήτων που –ίσως;– αντανακλά τον χαρακτήρα της πόλης γύρω της, μέσα στην οποία βρισκόμαστε σε μια περαστική θέση για να την αφήσουμε να μας διαπεράσει. Πρόσωπα πολλαπλασιάζονται και στόματα ανοίγουν διάπλατα, κατρακυλώντας μέσα σε θραύσματα μιας ζωής στη ζούγκλα, που ίσως να αντικατοπτρίζεται σε μια χιουμοριστική φαντασία: Λαχταρώντας ένα πιο πράσινο θαλάσσιο μέτωπο ή αντηχώντας τον νόμο της ζούγκλας του καπιταλισμού, αυτόν τον αγώνα για επιβίωση που καθορίζεται από τον πιο ισχυρό;» σχολιάζει η συγγραφέας.
Στα πλάνα της ομάδας Cathrine περιλαμβάνονται κι άλλες παρεμβάσεις σε δημόσιους χώρους. Στόχος τους, το The excluded form να καθιερωθεί ως παγκύπριος ετήσιος θεσμός, κάτι βέβαια που θα εξαρτηθεί από τη στήριξη που θα λάβει το πρότζεκτ από τους διάφορους φορείς που εμπλέκονται. Όπως υπογραμμίζουν τα μέλη της ομάδας, τους ενδιαφέρει να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον δράσης και αλληλεπίδρασης, με την τέχνη παρούσα και ενσωματωμένη στην καθημερινότητα των κατοίκων της πόλης. «Ελπίζουμε η εικαστική παρέμβαση ‘The excluded form’ να αγγίξει προβληματισμούς που αφορούν τη δημόσια τέχνη, την ορατότητα της τέχνης σε μια εποχή αυξανόμενης ιδιωτικοποίησης του χώρου, και τη θέση της στο ευρύτερο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο της Κύπρου».
Πώς βλέπουν όμως οι ίδιοι την ανάπτυξη της Λεμεσού τα τελευταία χρόνια; «Θα λέγαμε ότι δημιουργείται μια νέα αστική εικόνα. Αναμφίβολα, η ραγδαία οικοδομική ανάπτυξη αφήνει όλο και πιο έντονα αποτυπώματα στην πόλη και έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την αισθητική της. Προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε αυτές τις αλλαγές και να συμβάλουμε με τον τρόπο μας στην αισθητική της εικόνας της πόλης».
Με το έργο τους αυτό η Έλενα Κοτασβήλι και ο Αλέξης Βαγιανός δίνουν το έναυσμα για να ανοίξει μια ευρύτερη συζήτηση γύρω από την έννοια του δημόσιου χώρου και τη σχέση των τεχνών με αυτό.
maria.panayiotou@phileleftheros.com
Ελεύθερα, 19.12.2021.
