Την περασμένη Κυριακή το βράδυ, οι περίοικοι του σιδηροδρομικού σταθμού Union Station στο Λος Άντζελες αντίκρυσαν ένα αλλόκοτο θέαμα. 170 άντρες και γυναίκες, ανάμεσα τους αρκετές διασημότητες, κατέφθασαν στον σταθμό ντυμένοι με απαστράπτοντα φορέματα, γυαλιστερά σμόκιν και προστατευτικές μάσκες ανά χείρας.
Αυτό που είδαν, δεν ήταν κάποιο VIP κορωνο-πάρτι, αλλά τα προεόρτια των 93ων Βραβείων Όσκαρ. Βλέπετε, το μαγικό χέρι του σκηνοθέτη Στίβεν Σόντερμπεργκ, μεταμόρφωσε την φετινή γιορτή του σινεμά, από μια αποθέωση ματαιοδοξίας σε μια απλή, καθημερινή έξοδο σε κλαμπ. Το θέαμα, για όσους το παρακολούθησαν, έμοιαζε με πάρτι μερικών φίλων, προκειμένου να ανταλλάξουν δώρα μεταξύ τους. Το πάρτι βέβαια, είχε αρκετές βροντερές απουσίες, όπως εκείνη του Σερ Άντονι Χόπκινς. Την ώρα που ανακοινωνόταν η βράβευσή του με το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου, ο 83χρονος ηθοποιός κοιμόταν στο σπιτάκι του στην Ουαλία.
Τα φετινά Όσκαρ δεν είχαν δολοφονικές ατάκες, ούτε παρουσιαστή επιπέδου Μπίλι Κρίσταλ ή -έστω- Τζίμι Κίμελ. Δεν είχαν καν παρουσιαστή. Η χτυπημένη από την πανδημία βιομηχανία θεάματος δεν είχε όρεξη για πλάκα. Καθώς η Αμερική και ο πλανήτης συνεχίζει να μετράει πληγές, δεν έφτασε ακόμα ο καιρός για το λυτρωτικό εμβόλιο του χιούμορ. Το μοναδικό αστείο χάπενινγκ της βραδιάς, ήταν ο twerking χορός της Γκλεν Κλόουζ υπό τους ήχους του «Da Butt». Με αυτό τον τρόπο, η 75χρονη ηθοποιός, κατάφερε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, μετά από την όγδοη αποτυχημένη απόπειρα να κερδίσει το χρυσό αγαλματάκι. Κατά τα άλλα, από τη φετινή λίστα των βραβείων απουσίαζαν τα λεγόμενα blockbuster. Η νικήτρια ταινία, το «Nomadland» της Κλόε Ζάο, είναι μια αποθέωση αντι-γκλαμουριάς. Οι ήρωες του φιλμ, δεν είναι παρά κουρασμένοι μεσήλικες που βολτάρουν μέσα σε τροχόσπιτα προς αναζήτηση εργασίας.
Η πρωταγωνίστρια Φράνσις ΜακΝτόρμαντ, παρέλαβε το τρίτο της Όσκαρ (ισοφαρίζοντας τις Μέριλ Στριπ και Ίγκριντ Μπέργκμαν) με την εξής μυθική ατάκα: «δεν έχω λόγια: η φωνή μου είναι στο σπαθί μου». Με αυτό τον εύσχημο τρόπο (διά στόματος «Μάκβεθ») η ηθοποιός δήλωσε αλλεργική στην οσκαρική χρυσόσκονη και ταπεινά αφοσιωμένη στη δουλειά της. Από την άλλη, η επίσης βραβευμένη Γιου-Γιουνγκ Γιουν, η 74χρονη γιαγιά του «Minari», ομολόγησε με χιούμορ ότι ο έρωτας δεν κοιτάει ηλικία: «Κύριε Μπραντ Πιτ. Επιτέλους. Χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω. Πού βρισκόσασταν όταν κάναμε γυρίσματα;» Ο κύριος Μπραντ Πιτ χαμογέλασε, όπως και οι υπόλοιποι 168 καλεσμένοι της βραδιάς. Και αποχώρησαν όλοι τους ευχαριστημένοι.
Το φετινό πάρτι δεν είχε λάμψη και πυροτεχνήματα, αλλά ήταν μια καλή πρόβα για τα πραγματικά Όσκαρ, όταν τελειώσει, με το καλό, η πανδημία.
