Ένας από τους καλύτερους πιανίστες της γενιάς του, ο 29χρονος Χρήστος Φούντος κατόρθωσε να διακριθεί έξω από τα σύνορα της Κύπρου και να έχει μια διεθνή καριέρα, με εμφανίσεις ως σολίστας σε κορυφαίες ορχήστρες της Ευρώπης. Προσεχώς θα λάβει μέρος στον Μουσικό Περίπατο της Βάβλας και στο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου Φάρος.

-Τι σε ώθησε να λάβεις μέρος στον Μουσικό Περίπατο της Βάβλας; Το πάθος αυτών που το οργανώνουν για την τέχνη και τον τόπο μας. Η πρόσκλησή μου είναι μια ευκαιρία να συμβάλω στη φροντίδα της ποιοτικής καλλιτεχνικής άνθησης στην ορεινή Λάρνακα, της οποίας τα μονοπάτια γνωρίζω και αγαπώ.

-Είναι μια πρωτόγνωρη εμπειρία για σένα, έξω από τις συνηθισμένες αίθουσες συναυλιών; Όσο πρωτόγνωρο μπορεί να είναι για κάποιον βαθιά συνδεδεμένο με τον τόπο του, και εννοώ ότι θα είναι σαν να παίζω στο σπίτι μου. Οι ισχυροί δεσμοί μου με το κυπριακό τοπίο, τα χωριά και τη γλώσσα, μεταξύ άλλων, συγκροτούν και συγκρατούν την ταυτότητα μου, όντας κάτοικος εξωτερικού για χρόνια. Σίγουρα είναι μια εμπειρία εντελώς διαφορετική από τις αίθουσες συναυλιών, αλλά επίσης μια ακόμη ευκαιρία επανασύνδεσης με τον τόπο μου και τους ανθρώπους του μέσω της μουσικής.

-Τι θα παρουσιάσεις; Δύο διαφορετικά σετ. Το πρώτο είναι κλασικής μουσικής με το έργο του Μ. Ραβέλ «Gaspard de la Nuit», που απαρτίζεται από τρεις ιστορίες τρὀμου μεταμορφωμένες σε ποιήματα και ύστερα σε μουσική. Από τα σημαντικότερα και πιο απαιτητικά έργα για πιάνο. Αγαπώ πολύ την ποίηση, και το έργο αυτό είναι η απόλυτη μεταφορά των λέξεων σε νότες/ ήχους. Το δεύτερο σετ θα είναι αυτοσχεδιαστικό και θα συνδυάζει πιάνο και keyboard. Αντίθετα με το πρώτο, όπου θα παίξω ένα έργο υφιστάμενο και καταξιωμένο, στο δεύτερο θα απολαύσω τις ελευθερίες της στιγμής που κινείται αυτοσχεδιαστικά χωρίς όρια, όπου και όπως θελήσει.

-Στα 17 σου χρόνια εμφανίστηκες ως σολίστ με τη Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου, ερμηνεύοντας το 2ο Κοντσέρτο για πιάνο του Σοστακόβιτς υπό την διεύθυνση του Άλκη Μπαλτά. Πώς βίωσες αυτή την εμπειρία; Ήταν η πρώτη μου εμφάνιση ως σολίστας με ορχήστρα και ήταν ιδιαίτερα σημαντική γιατί με έκανε να καταλάβω πόσο μου αρέσει η συνεργασία με άλλους μουσικούς. Αυτό μου έδωσε βήμα να δημιουργήσω ή να δεχτώ άλλες προτάσεις συνεργασίας και να απολαύσω πολλές δυνατές εμπειρίες στη σκηνή με άλλους ανθρώπους. Τέτοιες συνεργασίες ήταν και οι πιο σημαντικές στη μουσική μου ανάπτυξη. Ίσως το πιο καλό για έναν μουσικό είναι η σκηνή η ίδια και το να μάθει να ακούει: Τον εαυτό του, τους άλλους, να αναπνέουν μαζί ώστε και η μουσική να αναπνέει ζωντανή.

-Πρόσφατα κέρδισες το Γ΄ Βραβείο στον φημισμένο 65ο Διεθνή Διαγωνισμό Πιάνου Ferruccio Busoni στο Μπολτζάνο της Ιταλίας. Τι σημαίνει αυτή η βράβευση για σένα; Είναι η σημαντικότερη διάκρισή μου, θα ήταν σημαντική για οποιονδήποτε πιανίστα που την κερδίζει. Είναι διεθνής αναγνώριση της δουλειάς μου, της προσήλωσης και της αγάπης μου προς αυτό που κάνω. Όπως και να ’χει, η διαδρομή μου μέχρι εκεί, από τη μέρα που άγγιξα πρώτη φορά πιάνο, έχει την περισσότερη βαρύτητα. Ένας διαγωνισμός είναι απλά μια στιγμή σημαντική για την καριέρα, η χαρά όμως έρχεται από τη μουσική την ίδια και τα μουσικά ταξίδια που προκύπτουν λόγω του διαγωνισμού. 

-Εμφανίζεσαι τακτικά με ορχήστρες σε Ευρώπη και Ηνωμένο Βασίλειο. Αυτές οι εμπειρίες έχουν διευρύνει τους ορίζοντές σου; Πάρα πολύ, καθώς θεωρώ τα έργα που μελέτησα και έπαιξα εκεί ως τους άλλους μου δασκάλους. Συμπορεύτηκαν μαζί μου, ανοίγοντάς μου τον δρόμο και προς εμένα, ώστε να με μάθω και να φτάσω πέρα απ’ όσο πίστευα. Έχω πάντα μια σχέση αγάπης με τις ορχήστρες που συνεργάζομαι, καθώς όλοι συμμετέχουμε ο ένας για τον άλλο και μαζί για τον κοινό σκοπό. Κάθε κομμάτι του συνόλου είναι το ίδιο σημαντικό, ασχέτως του ότι τα φώτα πέφτουν στον σολίστα. Να μην ξεχνάμε ότι η μουσική είναι πιο σημαντική από εμάς.

-Πόσο δύσκολο είναι να αναδειχθεί στην Κύπρο το έργο ενός νέου πιανίστα; Μετά από έναν τέτοιο διαγωνισμό δεν ήταν δύσκολο, αλλά είναι κρίμα που χρειάζεται ένας διαγωνισμός για να αναγνωριστεί το έργο κάποιου από ένα ευρύ κοινό. Δεν είναι όλοι τυχεροί να κερδίζουν τίτλους. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι εξ ίσου καλοί ή καλύτεροι, η Κύπρος είναι γεμάτη με φοβερούς μουσικούς που πρέπει να τους ψάχνουμε.

-Μεγάλωσες με δυο σπουδαίους γονείς μουσικούς, την Ελένη Κωνσταντίνου και τον Γιώργο Φούντο, που παίζουν ρεμπέτικα. Πώς μυήθηκες στον κόσμο του πιάνου και της κλασικής μουσικής; Η οικογένεια μου άκουγε κλασική μουσική, αλλά ο πρώτος μου δάσκαλος και εμπνευστής ήταν κυρίως ο Μιροσλάβ Γκοσποντίνοφ, που μου άνοιξε το δρόμο. Ύστερα ξεκίνησε μια μεγάλη περιπέτεια φορτισμένων μουσικών ανακαλύψεων για μένα η οποία δεν τέλειωσε ποτέ, και επεκτείνεται σε πολλούς άλλους δρόμους της μουσικής και της τέχνης γενικά.

-Τα ρεμπέτικα έχουν επιδράσει με κάποιον τρόπο στο μουσικό σου έργο; Τα ρεμπέτικα/σμυρνέικα και τα παραδοσιακά των γονιών μου με μεγάλωσαν μέσα στη μουσική ελευθερία, ευελιξία και αμεσότητα, καθώς και στην έντονη αίσθηση του ρυθμού, τα οποία είναι άμεσα εφαρμοστέα σε κάθε μου εγχείρημα.

-Είναι αλήθεια πως το ταλέντο από μόνο του δεν είναι αρκετό; Το ταλέντο είναι η βάση, μια μεγάλη ευκολία, αλλά υπάρχει και ένα βαρύ φορτίο ευθύνης προς το ταλέντο το οποίο απαιτεί από εσένα πολύ σκληρή δουλειά χρόνων που δεν τελειώνει ποτέ. Αν το ταλέντο είναι η πόρτα, το κλειδί της είναι η δουλειά και η αφοσίωση καθώς και το γενικό πλάσιμο του εαυτού απ’ την τέχνη και τη ζωή. Το πώς θα το καλλιεργήσεις εξαρτάται απ’ το πώς θα καλλιεργηθείς.

-Ήσουν πειθαρχημένος από μικρός; Ήμουν ανέκαθεν παθιασμένος με τη μουσική. Κατάλαβα από νωρίς την ευθύνη προς την κλίση μου και έτσι η ζωή μου προχώρησε με γνώμονα αυτό πρώτα απ’ όλα. Η πειθαρχία είναι κομμάτι του επαγγελματισμού, η σχέση με τη μουσική είναι του έρωτα.

-Νιώθεις πως έχεις στερηθεί κάποια πράγματα για να αφοσιωθείς στη μουσική; Αφιέρωσα πάρα πολύ χρόνο στη μουσική που λογικά θα μπορούσα να δώσω αλλού, αλλά αντιλαμβάνομαι την τύχη να ζω τόσα άλλα με τη μουσική που άλλοι δε θα βιώσουν. Η Τέχνη, όταν ζεις μαζί της, απαιτεί πολλά αλλά σου δίνει πίσω περισσότερα. Είναι τύχη να ζεις τη ζωή σου βλέποντας μέσα απ’ τα «γυαλιά» της.

-Ποια άλλα είδη μουσικής ακούς; Πέρα από το ευρύ φάσμα της κλασικής και της μουσικής που αγάπησα από το σπίτι μου, αγαπώ επίσης το progressive rock/metal, experimental, electronic, jazz, fusion και ψάχνω πάντα άλλα ακούσματα που βρίσκουν τον χώρο τους στους αυτοσχεδιασμούς μου και στις συνεργασίες μου με φίλους μουσικούς άλλων χώρων.

  • INFO Ο Χρήστος Φούντος συμμετέχει στον Μουσικό Περίπατο της Βάβλας το Σάββατο 16 Μαΐου, 17:30-00:00, καθώς και στο 25ο Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου Φάρος που θα γίνει από τις 29 Μαΐου ως τις 6 Ιουνίου.

Ελεύθερα 10.5.2026